Όταν ο Ντάνι Μπλιντ εξηγούσε το «μυστικό» του Άγιαξ στη Ριζούπολη, βλέποντας τον γιο του

Του Λευτέρη Δαγρέ

Ξεκίνησε τον αγώνα χωρίς το βασικό αριστερό μπακ, ενώ αυτός που πήρε τη θέση του στην ενδεκάδα βγήκε στο 11’ λόγω τραυματισμού. Οι σκόρερς του θριάμβου μέσα στο Τορίνο με 2-1, που έστειλε τον Άγιαξ στα ημιτελικά του Champions League ξανά μετά την σεζόν 1996-97, είναι στον σύλλογο από εννιά και 11 ετών. Ένα βασικό «γρανάζι» της μηχανής του «Αίαντα»μπήκε στην… αρένα της Γιουβέντους, έχοντας κάνει ένεση.

Πολλοί παίκτες του ολλανδικού συλλόγου παίζουν φέτος για πρώτη φορά στο Champions League, αλλά έχουν «μαγέψει» και όλοι τους υποκλίνονται. Διότι είναι στους «4» παίζοντας μπάλα, αποθεώνοντας το ποδόσφαιρο, «ζωγραφίζοντας» μέσα στον αγωνιστικό χώρο, προσφέροντας χαρά στον θεατή, ανεξαρτήτως προσώπων. Υπάρχει εξήγηση στο «μυστικό» του Άγιαξ;

Πριν από μερικά χρόνια, στην τότε ανακαινισμένη και ολοκαίνουρια Ριζούπολη, ο υπογράφων είχε την ευκαιρία να μιλήσει από κοντά μ’ ένα θρύλο του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Ο Ντάνι Μπλιντ καθόταν ψηλά στα επίσημα και παρακολουθούσε τους παμπαίδες του Άγιαξ να παίζουν σε τουρνουά που είχε γίνει στη χώρα μας με τη συμμετοχή και ελληνικών ομάδων (Ολυμπιακός, Ατρόμητος κ.α.).

Στους «πιτσιρικάδες» του «Αίαντα» αγωνιζόταν τότε ο γιος του. Στην ίδια θέση με τον πατέρα του, στην άμυνα. Έπαιζε τελευταίος, κάτι σαν λίμπερο. Αναφέρομαι στο νυν άσο του ολλανδικού συλλόγου, Ντάλεϊ Μπλιντ, ο οποίος ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον Άγιαξ, Στα 29 του, μετά από ένα πέρασμά του στη Γκρόνινγκεν πήγε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (με τον Φαν Γκάαλ στον πάγκο), επέστρεψε στο Άμστερνταμ, όντας, πλέον, ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες της ομάδας που βλέπουμε τώρα να «μαγεύει»…

Δεν… αντιστάθηκα στον πειρασμό να μιλήσω με τον πρώην σπουδαίο αμυντικό, που στο παρελθόν ήταν και αυτός μέλος μεγάλης ομάδας του Άγιαξ (372 συμμ./27 γκολ.) – είχε ξεκινήσει από τη Σπάρτα Ρότερνταμ – κάνοντας καριέρα και στην εθνική. Εκείνη την εποχή είχε αναλάβει πόστο (κάτι σαν τεχνικός διευθυντής) στις περίφημες ακαδημίες του Άγιαξ. Κάθισα δίπλα του με δέος – και τον… φόβο μήπως δεν μου μιλήσει – καθώς το παιχνίδι των μικρών ήταν σε εξέλιξη. Τελικά, δεν είχε πρόβλημα να κουβεντιάσουμε και αυτές οι δηλώσεις την επομένη φιλοξενήθηκαν στην εφημερίδα «Πρωταθλητής». Αυτές οι δηλώσεις… εξηγούν το «μυστικό» του Άγιαξ.

Με τους παμπαίδες του Άγιαξ να πετυχαίνουν οκτώ γκολ στον συγκεκριμένο αγώνα, ο μεγάλος Ντάνι Μπλιντ μου αποκάλυψε: «Αυτό που θέλουμε είναι να ετοιμάζουμε παίκτες για την πρώτη ομάδα, πάντα πιστοί στο σύστημα 4-3-3. Μας ενδιαφέρει σ’ αυτές τις ηλικίες τα παιδιά να απολαμβάνουν το παιχνίδι και κατά κάποιο τρόπο να διασκεδάζουν. Μέσα από αυτό έρχεται πιο… εύκολα και η μάθηση των στοιχείων που θέλουμε να τους περάσουμε αγωνιστικά. Όσο μεγαλώνουν, βλέπουμε και ποια παιδιά μπορούν να στελεχώσουν τα μεγαλύτερα τμήματα, όπως σου είπα, με οδηγό το 4-3-3. Τι σημαίνει αυτό; Εάν χρειαστεί, να κάνει για παράδειγμα ένας παίκτης μια πάσα στα αριστερά, ακόμα και εάν δεν βλέπει αυτή την πλευρά του γηπέδου, θα ξέρει πως εκεί θα βρεθεί συμπαίκτης του για να δεχτεί τη μπάλα, με βάση το σύστημά μας».

Ο πρώην σπουδαίος παίκτης ανέφερε ακόμα: «Το βασικό είναι πως θέλουμε να παίζουμε μπάλα στο γήπεδο, ανεξάρτητα από εάν κερδίζουμε, εάν χάνουμε, δεν κοιτάμε το σκορ. Δεν μας ενδιαφέρει ποιοι παίκτες αγωνίζονται. Όλα τα παιδιά ετοιμάζονται για να υπηρετήσουν τη φιλοσοφία μας, χωρίς να κοιτάμε πρόσωπα και θέσεις. Τα παιδιά μεγαλώνουν και ποδοσφαιρικά, ώστε να είναι έτοιμα να προσφέρουν όποτε τους ζητηθεί και από οποιαδήποτε θέση. Μέσα από αυτό το πρόγραμμα που ακολουθούμε, έρχονται και τα θετικά αποτελέσματα».

Μετά τις τελευταίες επιτυχίες της νυν ομάδας του Άγιαξ, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας αυτά τα λόγια του μεγάλου Ντάνι Μπλιντ, καθώς εξηγούν πολλά. Κάπως έτσι ο «Αίαντας», πέρα από τη στατιστική και την ιστορία, μας θυμίζει τι είναι το ποδόσφαιρο. Μας δείχνει ότι μια ομάδα «αστέρων», ένα σύνολο με καλούς και καλοπληρωμένους παίκτες δεν κερδίζει πάντα.

Η φιλοσοφία του Άγιαξ αναφέρει πως «οι ποδοσφαιριστές δεν θα είναι ποτέ πιο σημαντικοί από το ίδιο το παιχνίδι και πως ποτέ η επιτυχία δεν θα είναι σημαντικότερη από την ομορφιά στον αγωνιστικό χώρο». Ίσα, ίσα, μέσω των παικτών και της… ομορφιάς στο παιχνίδι έρχονται οι νίκες. Έτσι, μπορεί να δει κάποιος και σ’ αυτή την ομάδα του Άγιαξ θάρρος, τεχνική, αρμονία, ομαδικότητα, όποτε χρειάζεται και ένταση, τσαγανό…

Αυτό είναι το μοντέλο με το οποίο που υπηρετεί ολόκληρη η Ολλανδία το ποδόσφαιρο. Σαν μια παράσταση σε κάποιο θέατρο ή κινηματογράφο, από βιρτουόζους της μπάλας. Η αξιοπιστία του μοντέλου των νέων εξαιρετικών ταλέντων, συνεχίζει να διακρίνει τον Άγιαξ, με τους ανθρώπους του να ξέρουν πως δεν μπορούν να κρατήσουν το… προϊόν που παράγουν.

Ήδη παίκτες της νυν ομάδας έχουν πωληθεί, αλλά ο «Αίαντας» και η… μικρή – σε έκταση – Ολλανδία θα συνεχίσει να δημιουργεί ολοκληρωμένους άσους. Χωρίς να ενδιαφέρονται στη χώρα των «τουλιπών» ότι έχουν στενά όρια στη μεταγραφική αγορά, λόγω και έλλειψης πολλών οικονομικών πόρων, όπως αναφέρει σε σχετική ανάλυση η ισπανική εφημερίδα «El Pais».

Δεν έγραψε τυχαία η «Gazzetta dello Sport» μετά τον θρίαμβο στη Μαδρίτη: «Εκείνοι που αγαπούν το ποδόσφαιρο ως τέχνη δεν θα μπορούσαν να παραμείνουν αδιάφοροι μπροστά σ’ αυτή την παράσταση και με άψογη αμυντική λειτουργία. Αυτός ο Άγιαξ κατάφερε να διώξει ξαφνικά τα ειρωνικά χαμόγελα των…άπιστων. Μόνο επειδή οι Ολλανδοί κέρδισαν; Στην πραγματικότητα δεν ήταν τόσο απαραίτητο. Ο Άγιαξ τα είχε εξηγήσει ήδη όλα στο Άμστερνταμ, χάνοντας. Επειδή η διαφορά που έχει σημασία, δεν είναι να κερδίζεις ή να χάνεις, αλλά να παίζεις ποδόσφαιρο ή να υποφέρεις από αυτό».

ΥΓ.1: Όποτε ο Άγιαξ δημιουργεί μεγάλες ομάδες και έχει επιτυχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συνήθως έχει βρει μπροστά του και ελληνικές ομάδες. Ίσως να μην είναι τυχαίο, και λόγω του ονόματός του. Εάν μιλήσει κάποιος με ανθρώπους της ομάδας, θα διαπιστώσει και την αγάπη που τρέφουν για τη χώρα μας. Και η ΑΕΚ… τυχαίνει να παίζει, ειδικά σε ομίλους της Champions League, με ομάδες που στη συνέχεια, είτε πάνε τελικό, είτε σηκώνουν το τρόπαιο.

ΥΓ. 2: Δεν είναι τυχαίο ότι όποτε ο Άγιαξ «γεννά» μεγάλες ομάδες, δυναμώνει παράλληλα και η εθνική ομάδα της Ολλανδίας, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο… Οι «οράνιε» είναι σε άνοδο τα τελευταία χρόνια, μετά τις αποτυχίες τους στις πιο πρόσφατες διοργανώσεις.

ΥΓ. 3: Ο τρόπος λειτουργίας του «Αίαντα» θα μπορούσε να αποτελέσει «βάση» και για τις ελληνικές ομάδες. Με στόχο να «χτίζονται» σύνολα, έχοντας και τις απαραίτητες προσθήκες, ακολουθώντας τους οικονομικούς κανόνες της UEFA. Το «χτίσιμο» απαιτεί πλάνο, επιμονή, υπομονή και δουλειά… Αυτό θα είχε θετικό αντίκτυπο και στις εθνικές μας ομάδες. Αμφιβάλει κανείς;

ΥΓ. 4: Να μην ξεχνάμε πως ο Άγιαξ ξεκίνησε τη διοργάνωση από τη β’ προκριματική φάση, κάπου… τον Ιούλιο, με βάση τη θέση της Ολλανδίας στην ειδική βαθμολογία της UEFA. Συνολικά σε 16 ματς μετράει μόλις μια ήττα (9-6-1), αυτή από τη Ρεάλ εντός (1-2). Και στο Τορίνο οι παίκτες του βρέθηκαν να χάνουν 1-0, αλλά «αποθέωσαν» το ποδόσφαιρο και πέτυχαν ιστορική πρόκριση. Στον όμιλο δεν έχασε από τη Μπάγερν… Όπως είπε και ο Αντρέα Ανιέλι, ο Άγιαξ έβαλε, μέσα στο γήπεδο, τα… γυαλιά σε τρεις ομάδες που είναι στην πρώτη πεντάδα του ranking της UEFA για τους συλλόγους…

ΥΓ. 5: Ο Ντάνι Μπλιντ ήταν και την Τρίτη (16/4) στο Τορίνο. Είδε τον γιο του – που στο παρελθόν τον είχε και στην εθνική Ολλανδίας – να θριαμβεύει, μαζί με τους Έντβιν φαν ντερ Σαρ, Μαρκ Όφερμαρς. Πρώην σπουδαίοι άσοι και του «Αίαντα», που… τρέχουν τα τελευταία χρόνια τον σύλλογο.

Οι δυο σκόρερ του Άγιαξ στο Τορίνο, όταν ήταν παιδιά:


Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook