Ο μετρ της λαϊκής κιθάρας Δημήτρης Μυστακίδης μιλάει στο altsantiri.gr

Συνέντευξη στη Ναταλία Κάππα

Ένας πολύ σημαντικός μουσικός από τη Θεσσαλονίκη ακούει στο όνομα Δημήτρης Μυστακίδης. Επαγγελματικά ασχολείται με τη μουσική ήδη από την εφηβεία του, που σημαίνει πάνω από 30 χρόνια.

Το σίγουρο είναι ότι όλο και κάπου τον έχετε πετύχει, είτε ως μέλος του συγκροτήματος «Λοξή Φάλαγγα» του Νίκου Παπάζογλου παίζοντας κιθάρα και λαούτο, είτε ως συνεργάτη του Θανάση Παπακωνσταντίνου από τις αρχές του 2000, είτε ως συμμετέχων σε κάποια δισκογραφική δουλειά ή συναυλία κάποιου επώνυμου συνθέτη ή καλλιτέχνη και φυσικά ως σόλο.

Ο Μυστακίδης έχει σπουδάσει μουσική χρόνια και έχει διδάξει μουσική ακόμα περισσότερα σε μουσικά σχολεία αλλά και πανεπιστήμια. Μιλάμε πάντα για λαϊκή κιθάρα και λαούτο, ενώ στο παρελθόν δίδαξε επιπλέον ταμπουρά και τζουρά.

Διακρίνεται για την ικανότητα του να δημιουργεί ένα ιδιαίτερο, συμπαγές ρυθμικό και αρμονικό περιβάλλον, συνδυάζοντας τεχνικές της ακουστικής και της λαϊκής κιθάρας.

Πέρα από τη συμμετοχή του σε πάνω από 120 δίσκους, έχει κυκλοφορήσει και προσωπικούς δίσκους όπως οι «16 ρεμπέτικα με κιθάρα» (2007), «Αψιλίες» (2009), «Ψιθυρίζοντας το ρεμπέτικο» (2013), «Εσπεράντο» (2015) με διασκευές μεταπολεμικών αστικών τραγουδιών και «Αμέρικα» (2017) με διασκευές ρεμπέτικων τραγουδιών που κυκλοφόρησαν και παίχτηκαν ζωντανά μόνο στην Αμερική.

Πέρα από δίσκους όμως έχει κυκλοφορήσει και δύο βιβλία. Το πρώτο, από τη σειρά «Παραδοσιακή Μουσική», το «Λαούτο, Τροπικότητα & Εναρμόνιση» και το δεύτερο, από τη σειρά «Αστική Λαϊκή Μουσική», το «Λαϊκή Κιθάρα, Τροπικότητα και Εναρμόνιση».

Για όλους όσοι αγαπάνε την ελληνική ποιοτική μουσική, είναι μια μοναδική ευκαιρία να τον ακούσουν ζωντανά για λίγες εμφανίσεις στην Αθήνα αυτόν τον μήνα.

Εμείς τον ρωτήσαμε κάποια πράγματα για το μουσικό πάθος του, για τη λαϊκή κιθάρα που πρωταγωνιστεί στην έγχορδη ζωή του, για την παγκόσμια έκθεση μουσικής (WOMEX), για τον Παπάζογλου και τον Παπακωνσταντίνου, για τα μελλοντικά του σχέδια.

– Ποιες θεωρείς ότι είναι οι πιο σημαντικές επιρροές σου; Υπήρξε κάποιος μουσικός που σου ενέπνευσε το πάθος για αυτό που κάνεις ή είναι κάτι που φούντωσε με τον χρόνο;

Οι πιο σημαντικές μου επιρροές, είναι οι μουσικοί και οι μουσικές που βρέθηκαν στον δρόμο μου μέχρι τώρα. Έτσι διαμορφώθηκε ο μουσικός κόσμος που υπάρχει αυτή τη στιγμή μέσα το κεφάλι μου. Ευτυχώς έχω την τύχη (και νομίζω όλοι οι μουσικοί έχουν την ίδια τύχη) αυτό το πάθος να μην ξεθωριάζει με τον χρόνο αλλά αντίθετα να γίνεται συνεχώς μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο.

– Θεσσαλονίκη – Αθήνα. Ποια πόλη σου ξυπνάει περισσότερο τη ρεμπέτική σου διάθεση;
Δεν έχω καμιά ρεμπέτικη διάθεση. Η διάθεση μου για το ρεμπέτικο είναι η ίδια που έχω και για άλλες μουσικές. Απλώς το ρεμπέτικο είναι η μουσική που αγαπώ και έχω μελετήσει περισσότερο απ όλες τις άλλες.

– Πόσο «τσιμπητή» είναι η τελευταία σου δουλειά το «Amerika»;
Είναι τελείως τσιμπητή. Όλα τα τραγούδια του δίσκου είναι γραμμένα με αυτή την ιδιαίτερη τεχνική που αναπτύχθηκε έναν αιώνα πριν στην Αμερική από έλληνες μετανάστες και δεν είχε δισκογραφηθεί ποτέ στην Ελλάδα.

– Η μουσική είναι μια διεθνής γλώσσα. Με ποιο ξένο είδος θα ήθελες να παντρέψεις τη μουσική σου;
Τώρα πέτυχες διάνα! Είναι τόσο πολλές οι μουσικές που μ αρέσουν και πιστεύω τόσο πολύ στην αντικειμενική καλλιτεχνική αξία του ρεμπέτικου που θα ήθελα πειραματιστώ με πάρα πολλά είδη. Τον τελευταίο καιρό μ’ αρέσει πολύ η μουσική του Boubacar Traore και πειραματίζομαι με την μουσική που παίζει.

– Ποια ήταν η εμπειρία σου στο WOMEX;
Στην WOMEX πάω πολλά χρόνια. Έτσι κι αλλιώς η συνύπαρξη με τόσο πολλούς και διαφορετικούς μουσικούς αλλά και επαγγελματίες του χώρου δεν μπορεί παρά να είναι θετική στην διεύρυνση των μουσικών οριζόντων. Σε καθαρά επαγγελματικό επίπεδο, με βοήθησε πολύ, ειδικά μετά την επιλογή του Amerika σαν επίσημο showcase πέρσι στο Κατοβίτσε της Πολωνίας. Με την υποστήριξη φυσικά της Fishbowl που με εκπροσωπεί σε Ελλάδα και εξωτερικό έγιναν πολύ μεγάλα βήματα σε ότι αφορά την παρουσία μου σε φεστιβάλ στο εξωτερικό.

– Ποια είναι η θέση της λαϊκής κιθάρας στην ελληνική μουσική σκηνή;
Η λαϊκή κιθάρα έχει την θέση που πάντα είχε στην ελληνική μουσική. Είναι ο σκελετός όλου του οικοδομήματος. Στην συνείδηση του κόσμου αλλά και των μουσικών δεν είχε αυτή τη θέση, αλλά νιώθω ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μεγάλη πρόοδος σ αυτό το θέμα.

– Ως καθηγητής μουσικής, πόσο αισιόδοξος είσαι -ή μη- για το μέλλον των Ελλήνων οργανοπαικτών;
Είμαι απόλυτα αισιόδοξος. Οι νέοι μουσικοί είναι ασύγκριτα καλύτεροι από τους μουσικούς της δικής μου τουλάχιστον γενιάς σε όλα τα επίπεδα. Και τεχνικά και αισθητικά.

– Ποια είναι η ανάμνηση που έχεις από τον αγαπημένο Νίκο Παπάζογλου;
Ο Νίκος υπήρξε ένα τεράστιο κεφάλαιο στην ζωή μου. Και στην επαγγελματική και στην ιδιωτική. Ήταν ένα από τα καλύτερα σχολεία που θα μπορούσα να έχω περάσει. Μόνο καλές αναμνήσεις έχω πια από τον Νίκο. Του χρωστώ πολλά, όπως και όλοι οι μουσικοί της γενιάς μου αλλά και οι νεότεροι.

– Πώς βλέπεις το κοινό του Θανάση Παπακωνσταντίνου;
Η δουλειά μου δεν είναι να κρίνω το κοινό. Το κοινό έρχεται για να κρίνει εμένα, όπως και όλους τους καλλιτέχνες. Θεωρώ πάντως πως οι καλλιτέχνες μπορούν να διεκδικήσουν το κοινό που θέλουν να έρχεται στις εμφανίσεις τους.

– Που παίζεις τώρα και ποια είναι τα σχέδια σου για τον χρόνο που έρχεται;
Μέσα στον Δεκέμβρη για δύο Παρασκευές, 14 και 21/12, θα παίξω στο KREMLINO στον Πειραιά την καινούργια παράσταση που έχω ετοιμάσει, τα εγκλήματα στο ρεμπέτικο. Όλο το χειμώνα θα παρουσιάσω αυτή την παράσταση σε διάφορους χώρους στην Ελλάδα.
Το επόμενο σχέδιο είναι ένας καινούργιος δίσκος που θα παντρεύει πολλές από τις μουσικές που αγαπώ και προγραμματίζουμε να κυκλοφορήσει μέσα στη νέα χρονιά.

 


Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook