Αλέκος Αλεξανδράκης: Ο ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου




Ήταν ένας από τους πιο γοητευτικούς άνδρες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και της show biz γενικότερα. Μεγαλωμένος σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, βρέθηκε στα καλύτερα σχολεία της εποχής του και αν και αρχικά είχε μπει στη Σχολή Δοκίμων, μια θεατρική παράσταση του άλλαξε τη ζωή.

Η Έλλη Λαμπέτη με τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κάρολου Κουν τον έκαναν να δώσει εξετάσεις στο Βασιλικό Θέατρο από όπου και πέρασε πρώτος. Ένα αστέρι είχε ήδη γεννηθεί.

Από την πρώτη κιόλας παράσταση «Φθινοπωρινή Παλίρροια», κέρδισε κοινό και κριτικούς.

Το σημαντικότερο βέβαια για τον Αλέκο Αλεξανδρακη είναι ότι κέρδισε τις εντυπώσεις του Φιλοποίμηνα Φίνου, που του πρότεινε να παίξει στον κινηματογράφο. Η πρώτη ταινία που γυρίζει είναι η «Δύο κόσμοι», σε σκηνοθεσία Γιάννη Φιλίππου και Ιάσων Νόβακ.

Η μεγάλη κινηματογραφική πορεία του αριθμεί αμέτρητες ταινίες που μεγάλωσαν το μύθο, κάνοντάς τον έναν από τους πιο σημαντικούς ηθοποιούς της γενιάς του, έναν ζεν πρεμιέ που το λάτρευε το γυναικείο φύλο.

Ένα από τα θύματα της γοητείας του υπήρξε η Έλλη Λαμπέτη, ένας δεσμός που δεν κράτησε πολύ. Ακολούθησε ένας γάμος με τη Μαρτζ Βάλβη, ένας δεύτερος γάμος με την όμορφη Γαλλίδα Κλοντ Σαμπαντού, ένας τρίτος με την ηθοποιό Αλίκη Γεωργούλη και ένας τέταρτος με την Ελβετίδα Βερένα Γκάουερμε την οποία απέκτησαν και δυο παιδιά. Η μεγαλύτερη σχέση της ζωής του βέβαια ήταν η Νόνικα Γαληνέα, όπου αν και 21 χρόνια μαζί δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Πέρα από ηθοποιός, υπήρξε θιασάρχης για τουλάχιστον 35 χρόνια, ενώ σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, αλλά και ταινίες, όπως ο «Θρίαμβος» (1960) με τον Καρύδη-Φουκς και η «Συνοικία το όνειρο» (1961), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (αν και η προβολή της απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της εποχής, θεωρείται ένα κλασικό έργο του ελληνικού κινηματογράφου).

Μαζί του έπαιξαν οι πιο λαμπρές ελληνίδες πρωταγωνίστριες όπως η Μελίνα Μερκούρη, η Τζένη Καρέζη, η Μάρω Κοντού, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ζωή Λάσκαρη και άλλες.

Σε πρωταγωνιστικούς ρόλους τον είδαμε σε πάνω από 75 ταινίες της μεγάλης οθόνης όπως οι «Ο βαφτιστικός», «Στέλλα», «Το νησί των γενναίων», «Ραντεβού στην Κέρκυρα», «Δεσποινίς Διευθυντής», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Όμορφες μέρες», «Η κόμισσα της Κέρκυρας», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Η σωφερίνα» και πολλές ακόμα αγαπημένες.




Αντίστοιχα και στο θέατρο ερμήνευσε ρόλους που άφησαν εποχή, όπως: «Μαντάμ Μπάτερφλαΐ», «Έγκλημα και τιμωρία», «Ο γλάρος», «Ταξίδι της μέρας μέσα στην νύχτα», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου «Η γυναίκα με τα μαύρα», «Τέσσερα δωμάτια με κήπο», «Τα μεγάλα χρόνια» και άλλες.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε υποκριτική στο Εργαστήρι του Διαμαντόπουλου, ενώ το 2001 του απενεμήθη ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην τέχνη.

Έφυγε από τη ζωή στις 8 Νοεμβρίου του 2005, χάνοντας τη μάχη με την επάρατη νόσο.





Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook