Η αμαρτωλή ιστορία με τα «μυστικά κονδύλια» του ΥΠΕΞ – Οι καταγγελίες Τσίπρα

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΥΔΑΣ

Τι κι αν από τον Φλεβάρη του 2017 οι αρχηγοί όλων των κομμάτων έχουν πλήρη γνώση σχετικά με τα μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών (που πάνε και για ποιους σκοπούς) μετά την ψήφιση του σχετικού νόμου (Ν. 4451, ΦΕΚ 16/Α/13-2-2017); Η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους, σηκώνουν το «δάχτυλο» και μιλούν για «μείζον πολιτικό θέμα» και ότι «η κυβέρνηση και προσωπικά ο κ. Τσίπρας οφείλουν να δώσουν στους πολίτες ξεκάθαρες απαντήσεις».

Εννοούν, άραγε, απαντήσεις σαν κι αυτές που έδιναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, πριν την ψήφιση του νόμου με τον οποίο ενημερώνονται οι αντιπρόεδροι της Βουλής – και κατ’ επέκταση τα κόμματα – για όλες τις δαπάνες ύψους πάνω από 25.000 ευρώ του ΥΠΕΞ από το ταμείο των κρυφών κονδυλιών; Γιατί καμία απάντηση δεν έδιναν ούτε οι αρμόδιοι υπουργοί, αλλά ούτε και οι κυβερνήσεις για τις δαπάνες από τα μυστικά κονδύλια του ΥΠΕΞ. Έκαναν ό,τι ήθελαν, όπως ήθελαν και λογαριασμό δεν έδιναν σε κανέναν και πουθενά.

Οι «μαύρες σακούλες» του 1992

Πρώτη φορά που οι Έλληνες έμαθαν για την ύπαρξη κρυφών κονδυλίων ήταν το 1992, μετά την ανάληψη της θέσης του υπουργού Εξωτερικών από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την αντικατάσταση του Αντώνη Σαμαρά. Με τα μυστικά κονδύλια του ΥΠΕΞ ασχολήθηκε, τότε, η κυβέρνηση, η εισαγγελία του Αρείου Πάγου, η ΕΣΗΕΑ και φυσικά σύσσωμος ο ημερήσιος Τύπος. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, τα μυστικά κονδύλια εκτινάχτηκαν την περίοδο της υπουργίας Σαμαρά, ενώ παράλληλα υπήρχαν καταγγελίες που δεν αποδείχθηκαν ότι μεγάλο μέρος απ’ αυτά πήγε σε τσέπες ελλήνων δημοσιογράφων και εκδοτών. 

Σύμφωνα με τον Ιό της «Ελευθεροτυπίας», ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έκανε λόγο για «ιδιοτελή χρήση των κονδυλίων, με σκοπό την προσωπική προβολή του φιλόδοξου νέου πολιτικού και την ανάπτυξη καλών δημόσιων σχέσεων με μερίδα των μέσων ενημέρωσης» και μιλούσε για «μαύρες σακούλες».  Από την πλευρά του, ο κ. Σαμαράς κατηγορούσε τον πρώην αρχηγό του για «εκστρατεία λάσπης» και υποστήριζε ότι είχε διαχειριστεί τα κονδύλια με απολύτως νόμιμο τρόπο.

Ακολούθησε ένορκη Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση, έρευνα από την ΕΣΗΕΑ, αλλά δεν έγινε τίποτα. To 1995 το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ απευθύνθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και ζήτησε να ενημερωθεί για το περιεχόμενο του φακέλου, επειδή στον Τύπο είχαν διαρρεύσει πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες είχαν εντοπιστεί 15 ονόματα δημοσιογράφων «που είχαν κάποια σχέση με τα μυστικά κονδύλια έστω και με τρόπο μη αξιόποινο, δημιουργώντας όμως την εντύπωση στην κοινή γνώμη και στον δημοσιογραφικό κόσμο ότι κάτι υπάρχει που δεν αποκαλύπτεται». Η απάντηση του Αρείου Πάγου στο αίτημα αυτό ήταν αρνητική. Ο φάκελος «μυστικά κονδύλια» παρέμεινε απόρρητος. Για ευνόητους λόγους

Η κατακόρυφη αύξηση των κρυφών κονδυλίων του ΥΠΕΞ που κατήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας το 2011

Η δεύτερη φορά που το ζήτημα των κρυφών κονδυλίων του ΥΠΕΞ ήρθε στην επιφάνεια ήταν το 2011 από τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στις 5 Σεπτεμβρίου 2011 ερώτηση/αίτηση κατάθεσης εγγράφων προς τους Υπουργούς Εξωτερικών και Οικονομικών με θέμα τη «Διαχείριση απορρήτων δαπανών».

Ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε ενημέρωση για το ύψος των εν λόγω δαπανών για τα έτη 2009 ως 2011. «Αν υπήρξαν αυξήσεις σε σχέση με τις προϋπολογισθείσες δαπάνες, πότε έγιναν αυτές, αν μεταφέρθηκαν δαπάνες από άλλους κωδικούς, την προέλευση των αιτημάτων αύξησης των δαπανών και αν έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες».

Σε μια απόπειρα συγκάλυψης, αναφερόταν τότε ότι τα στοιχεία που ζητούνταν δεν μπορούσαν να είναι σε γνώση βουλευτών και κομμάτων, ενώ επίσημα το Υπουργείο Οικονομικών δήλωσε αναρμόδιο. Το Υπουργείο Εξωτερικών επικαλέστηκε με τη σειρά του το απόρρητο του προορισμού των δαπανών και δεν δίνει ούτε κι αυτό απάντηση.

Αφού, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας δεν πήρε καμία απάντηση στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, στις 12 Οκτωβρίου 2011 αποφάσισε να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου, κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκαν δεκάδες έγγραφα – αποφάσεις του υφυπουργού Οικονομικών, Φίλιππου Σαχινίδη, σχετικά με την εκταμίευση και μεταφορά εκατομμυρίων ευρώ στο υπουργείο Εξωτερικών για μυστικά κονδύλια, τα οποία, όπως φαίνεται, δίνονταν «όχι μόνο καθ΄ υπέρβαση του προϋπολογισμού, αλλά σε πολλές περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει το όνομα του αιτούντος την εκταμίευση».

Με βάση τα τότε έγγραφα του ΥΠΕΞ, το 2009 τα απόρρητα κονδύλια του υπουργείου αυξήθηκαν κατά 210% (από 18,5 εκατ. ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί εκταμιεύθηκαν περίπου 57 εκατ. ευρώ). Το 2010, η αύξηση έφθασε το 270% (από τα 18 εκατ. που είχαν προϋπολογιστεί εκταμιεύθηκαν 68 εκατ.). Το 2011 οι απόρρητες δαπάνες αυξήθηκαν  – μέχρι την ημέρα της συνέντευξης Τύπου – κατά 90% (από 18 εκατ. που είχαν προϋπολογιστεί είχαν εκταμιευτεί 43 εκατ.).

Πού πήγαν αυτά τα χρήματα δεν θα μάθουμε ποτέ.
Γιατί; Γιατί απλά δεν υπήρχε σχετικός νόμος.

Ο Νόμος 4551

Πλέον όλα αυτά αποτελούν παρελθόν, αφού το 2017 ψηφίστηκε ο Νόμος 4451 (ΦΕΚ 16/Α/13-2-2017), με τον οποίο ρυθμίζονται θέματα Ειδικών Δαπανών. Όπως αναφέρεται: «Προκειμένου για δαπάνη που υπερβαίνει το ποσό των είκοσι 25.000 ευρώ, τα δικαιολογητικά έγγραφα της δαπάνης και κάθε άλλο στοιχείο που κατέχει η Επιτροπή Ειδικών Δαπανών ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία του Υπουργείου και αναφέρεται στην αναγνώριση και εκτέλεση της δαπάνης με συνοδευτική έκθεση διαβιβάζονται μέσω του Υπουργού Εξωτερικών προς τη Βουλή, προκειμένου να ενημερωθεί περί της διάθεσης αυτής αυθημερόν, κατόπιν σχετικής συνεννόησης με τον Πρόεδρο της Βουλής. Για τα ανωτέρω έγγραφα και τη διαχείριση αυτών εφαρμόζονται οι διατάξεις περί απορρήτων απαγορευόμενης της αναπαραγωγής, διατήρησης ή δημοσιοποίησης αυτών. Ο σχετικός φάκελος επιστρέφεται εν συνεχεία στο Υπουργείο Εξωτερικών, όπου ο Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας ή ο Αναπληρωτής Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας βεβαιώνει την ορθή διάθεση του ποσού και τηρείται η διαδικασία της προηγούμενης παραγράφου περί καταστροφής».


Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook