Οριστικό τέλος στο Mega – Το ΣτΕ έκανε δεκτή την απόφαση του ΕΣΡ

  • Τίτλοι τέλους για το Mega μετά από σειρά αποφάσεων του ΣτΕ
  • Απορρίφθηκαν οι προσφυγές που είχε καταθέσει ο σταθμός και οι εργαζόμενοί του, ζητώντας να ακυρωθεί η απόφαση του ΕΣΡ
  • Τι αναφέρει η απόφαση του ΣτΕ

Οριστικό είναι το τέλος για τον τηλεοπτικό σταθμό Mega, μετά από απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).

Αναλυτικότερα, με δυο αποφάσεις της η Ολομέλεια απέρριψε τις προσφυγές που είχαν καταθέσει ο τηλεοπτικός σταθμός και 112 εργαζόμενοί του, ζητώντας να ακυρωθεί η υπ΄ αριθμ. 18/2018 απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

Με την απόφασή αυτή του ΕΣΡ διατάχθηκε ο τερματισμός λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού, σύμφωνα με τις επιταγές του νόμου 4496/2017.

Τι αναφέρει η απόφαση του ΣτΕ

Σύμφωνα με απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ «στην περίπτωση μη συμμετοχής ή απαράδεκτης ή ανεπιτυχούς συμμετοχής τηλεοπτικού σταθμού σε προκηρυχθείσα διαδικασία αδειοδότησης επιβάλλεται κατά δέσμια αρμοδιότητα ο τερματισμός λειτουργίας του μετά την τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας, χωρίς να καταλείπεται στάδιο εκτίμησης των κατ’ ιδίαν περιστάσεων».

Παράλληλα, σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη συνταγματική αρχή τους κράτους δικαίου που επιβάλλει τη διαφύλαξη του κύρους του νόμου, «ως τύπος προγράμματος που αφορά την ενεστώσα λειτουργία τηλεοπτικού σταθμού, νοείται ο δηλωθείς κατά την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία τύπος του προγράμματος, ο οποίος και προσδιορίζει το χαρακτήρα του σταθμού ως ενημερωτικού ή μη και όχι ο τύπος προγράμματος ο οποίος έχει τυχόν δημιουργηθεί αυθαιρέτως με τη μεταβολή της φυσιογνωμίας του δηλωθέντος προγράμματος του σταθμού, κατά παράβαση των κειμένων διατάξεων με τις οποίες κρίθηκε νόμιμη η επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε τηλεοπτικούς σταθμούς για μη νόμιμη μετατροπή του προγράμματός τους από ενημερωτικό, όπως είχε δηλωθεί, σε μη ενημερωτικό».

Η αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή -κατά το ΣτΕ- «δεν ευρίσκει έρεισμα ούτε στις προπαρασκευαστικές εργασίες του άρθρου 14Α του εν λόγω νόμου, από τις οποίες ουδόλως προκύπτει ότι ο νομοθέτης σκοπούσε στην προστασία de facto δημιουργηθεισών καταστάσεων και τούτο ανεξαρτήτως της συνταγματικότητας μιας διάταξης με τέτοιο περιεχόμενο με την οποία απαγορεύεται η εκτός αδειοδοτικής διαδικασίας μεταβολή της φυσιογνωμίας του προγράμματος (και της εμβέλειας εκπομπής) των παρόχων».