Νίκος Μωραΐτης: Ο ΣΥΡΙΖΑ του 20%

Είμαστε εδώ, είμαστε πολύ περισσότεροι. Φοβισμένοι απέναντι στην ακροδεξιά μιντιακή λαίλαπα, κι όμως ατρόμητοι μπροστά στο χρέος μας: Να αλλάξει αυτή η χώρα.

του Νίκου Μωραΐτη

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο 20%. Αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Οι τόσο διαπλεκόμενες όσο τα κανάλια τους. Οι τόσο πειραγμένες όσο οι συνειδήσεις τους. Βγάζουν δημοσκοπήσεις εν μέσω Αυγούστου (που ποτέ δεν διενεργούνται σοβαρές έρευνες) και ουρλιάζουν τα αποτελέσματα στα μιντιακά μεγάφωνά τους: «Μονοψήφιος ο ΣΥΡΙΖΑ στη Μακεδονία», «20% στην εκτίμηση ψήφου».

Και γράφουν τα ιντερνετικά φερέφωνά τους: «Ποιο 20%; Υπάρχουν ακόμα 20% σανοφάγοι ανάμεσά μας;». Εδώ υπάρχει ένα 30% που θέλει να επιστρέψει η χώρα στα σκάνδαλα, στη λαμογιά, στη μίζα, στη βρομιά, στη συναλλαγή, στην ανομία…

Εδώ υπάρχουν τόσο πολλοί που ξεδιάντροπα γράφουν ότι ο Τσίπρας κατέστρεψε τη χώρα που κατέστρεψαν, έκοψε τις συντάξεις που έκοψαν, έβαλε τον ΕΝΦΙΑ που έβαλαν, έφερε το τρίτο μνημόνιο που υπερψήφισαν, την ώρα που εκείνοι δεν μπορούσαν να κλείσουν μία αξιολόγηση.

Αν οι άλλοι τρώνε σανό, αυτοί τι τρώνε; Τρώνε με χρυσά κουτάλια, είναι η απάντηση. Ή μάλλον, τρώγανε για χρόνια και έμειναν τώρα χωρίς τη σούπα της εξουσίας. Καταχραστές, λαμόγια της μπίζνας, λαθρέμποροι, ναρκέμποροι, όλος ο πάτος μιας κοινωνίας.

Και γύρω τους, ένα επιτελείο τελειωμένων δημοσιογράφων, που έγλειφαν το κόκαλο του μιντιάρχη μια ζωή, να αναρωτιούνται:
«Και τι έκανε ο Τσίπρας τρία χρόνια για τα αυθαίρετα;». Παρέλαβε μία χώρα χρεοκοπημένη, παρέλαβε το απόλυτο χάος κι έπρεπε -γι’ αυτούς- να λύσει σε τρία χρόνια προβλήματα 80 ετών… Να περπατήσει και στα νερά… «Αλλά κοίτα, δεν μπορεί να περπατήσει στα νερά το αναρχοκομμούνι, αρα μας είπε ψέματα».

Μία ολόκληρη κοινωνία ενημερωμένη από τον τηλεοπτικό βόθρο του ΣΚΑΪ και τον έντυπο απόπατο του Μαρινάκη και των εκτελεστών του με τη γραφίδα. Κάπως έτσι νομίζουν οι νεοφασίστες του ακραίου κέντρου ότι η ΝΔ αλωνίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ καταποντίζεται.

Πίσω όμως από την φαντεζί εικόνα μίας προπαγάνδας που φωνάζει πολύ, βρίσκεται μία κοινωνία που σιωπά, παγώνει από την τόση χυδαιότητα, εξοργίζεται από την τόση αδικία, βλέπει τον ΣΚΑΪ όπως κρυφοκοιτάς έναν δολοφόνο. Ανάμεσά τους, εκείνοι που δεν διστάζουν να μιλήσουν με προσωπικό κόστος. Γιατί μη νομίζετε, οι λίγοι που τολμούν να μιλάνε ενάντια στη μιντιακή Χούντα έχουν τεράστιο προσωπικό και επαγγελματικό κόστος.

Ματωμένη ή ψυχικά συντετριμένη απο τη Χούντα των Μουρούτηδων και της «Ομάδας Αλήθειας» της ΝΔ που διαστρεβλώνει κάθε φράση κυβερνητικού στελέχους, υπάρχει μία ολόκληρη κοινωνία που πάλεψε για να γίνει η Αριστερά κυβέρνηση, για ελεύθερη πρόσβαση των απόρων στα νοσοκομεία, για σχολικά γεύματα σε κάθε φτωχό παιδί, για ιθαγένεια σε κάθε παιδί γεννημένο στην Ελλάδα, για σύμφωνο συμβίωσης, για αναδοχή τέκνου, για θεσμούς που πάνε μία κοινωνία μπροστά.

Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί, που λέει και το τραγούδι, για να φύγουν αυτοί που χρεοκόπησαν μια χώρα. Όχι, δεν θα κάνουμε πισω την πιο κρίσιμη ώρα, την ώρα που το αύριο συγκρούεται με το χθες στην πιο χυδαία του μορφή, μέσα από την οικογένεια που όρισε τι σημαίνει διαφθορά στην Ελλάδα. Ποιο 20%; Είμαστε εδώ, είμαστε πολύ περισσότεροι. Φοβισμένοι απέναντι στην ακροδεξιά μιντιακή λαίλαπα, κι όμως ατρόμητοι μπροστά στο χρέος μας: Να αλλάξει αυτή η χώρα.