«Τα παιδιά μου πληρώνουν που μπήκα στη φυλακή» – Η συγκλονιστική εξομολόγηση της καθαρίστριας




  • «Δεν θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ότι θα φύγουν τα παιδιά μου από κοντά μου. Ότι θα μεγάλωναν τα αγγελούδια μου σε ένα ίδρυμα, όπως εγώ»
  • «Έκανα αδίκημα, να πληρώσω, αλλά όχι αυτήν την ποινή»
  • «Ζήτησα από το δικαστήριο να μου δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, αλλά δεν μου έδωσαν σημασία»
  • «Δούλευε για να μας ταΐζει», λέει ο γιος της καθαρίστριας

«Δεν το έκανα για να κάνω πλούτη, ήθελα απλώς μια δουλειά. Και τα κατάφερα, μεγάλωσα δύο παιδιά και είμαι περήφανη γι’ αυτό. Και τώρα αυτά πληρώνουν εμένα, που μπήκα φυλακή», είναι τα συγκλονιστικά λόγια της 53χρονης καθαρίστριας μέσα από τις φυλακές της Θήβας, η οποία καταδικάστηκε σε 10 χρόνια χρόνια φυλάκισης για την υπόθεση πλαστού απολυτηρίου Δημοτικού. Την ίδια ώρα, ο γιος της, μιλώντας στο Open τονίζει πως η μητέρα του δούλευε, δεν έκλεβε, προκειμένου να ζήσει τα παιδιά της.

«Ντρέπομαι. Ντρέπομαι πολύ απέναντι στους συναδέλφους μου, που εργαζόμουν τόσα χρόνια μαζί τους και τώρα ξέρουν, όπως και όλοι, ότι δεν είχα το απολυτήριο του Δημοτικού», είπε. Ήταν η ίδια που θέλησε να επικοινωνήσει μέσα από τις φυλακές με την Εύη Καρυδάκη, την πρόεδρο του Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΤΑ Μαγνησίας και επικεφαλής της ΔΑΣ του Συλλόγου Εργαζομένων, ακούγοντας τη φωνή της παντού: Σε πλήθος πανελλαδικών μέσων ενημέρωσης ανά την Ελλάδα που ασχολήθηκαν με τη φυλάκισή της. Ευχαριστούσε διαρκώς για τη συμπαράσταση που δείχνουν όλοι, απλοί πολίτες, φορείς, όλοι εκείνοι που βρέθηκαν δίπλα της.

Ένα, όμως, ήταν εκείνο που έλεγε συνεχώς μέσα σε όλα αυτά που καλείται να βιώσει: «Δεν θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ότι θα φύγουν τα παιδιά μου από κοντά μου. Ότι θα μεγάλωναν τα αγγελούδια μου σε ένα ίδρυμα, όπως εγώ. Έτρεμε η ψυχή μου να μην μπορώ να τα ταΐσω και να μου φύγουν…».

«Γονείς δεν είχα και ήθελα να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Δεν το έκανα για να κάνω πλούτη, ήθελα απλώς μια δουλειά. Και τα κατάφερα μεγάλωσα δύο παιδιά και είμαι περήφανη γι’ αυτό. Και τώρα αυτά πληρώνουν εμένα, που μπήκα φυλακή», δήλωσε η 53χρονη καθαρίστρια.

«Ούτε τα έκλεψα, ούτε πλούτη έκανα, πρόσφερα… όταν έμαθα ότι ήταν παράνομο πήγα κι έβγαλα το δημοτικό, δεν το ήξερα, δεν ήξερα πολλά γράμματα, σε ορφανοτροφείο ήμουν, δεν ήξερα ότι ήταν τόσο κακό», περιγράφει μεταξύ άλλων. «Έκανα αδίκημα, να πληρώσω, αλλά όχι αυτήν την ποινή», εκλιπαρούσε η γυναίκα το δικαστήριο όπως εξομολογείται, ενώ ανέφερε ότι την έσβησαν από το μητρώο, σβήνοντας και τα ένσημά της. «Με διέγραψαν, με έσβησαν από το μητρώο, μου πήραν τη δουλειά μου, είναι σαν να μην δούλεψα ποτέ, με ‘χώσαν και φυλακή».

Τα λόγια της 53χρονης δεν είναι τυχαία. Η ίδια, από οικογένεια με εννέα παιδιά, δεν έζησε τη σπιτική θαλπωρή. Από μικρή ηλικία βρέθηκε στο Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο. Η οικογένειά της διασκορπίστηκε και σε Ορφανοτροφεία βρέθηκαν όλα της τα αδέρφια. Σε ηλικία 11 ετών έφτασε στον Βόλο για να διαμείνει στο σπίτι των παππούδων της. Πέντε χρόνια αργότερα ξεκινούσε το δικό της σπιτικό με τον άντρα της, οικοδόμο στο επάγγελμα, έχοντας αποκτήσει δύο παιδιά.

Ήταν πια 29 ετών, όταν κατέθεσε τα χαρτιά της για να προσληφθεί ως καθαρίστρια, αναζητώντας μέχρι τότε το μεροκάματο οπουδήποτε, όπως και ο άντρας της. Σ’ αυτά τα χαρτιά και το απολυτήριο Δημοτικού, στο οποίο άλλαξε την Ε’ τάξη σε Στ’ για να αποκτήσει ένα από τα τυπικά προσόντα. Εκείνο που δεν ήθελε ποτέ ήταν η ελεημοσύνη. Ήθελε μια δουλειά, με αξιοπρέπεια. Εργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια, σκληρά, καθαρίζοντας. Ο νόμος του 2013, που προέβλεπε τον έλεγχο των φακέλων δημοσίων υπαλλήλων και τυχόν πλαστών εγγράφων, έφερε στην επιφάνεια το μεγάλο έγκλημά της… Κινήθηκαν σε βάρος της οι προβλεπόμενες διαδικασίες και απολύθηκε.

Έμεινε χωρίς δουλειά. Τα παιδιά της, ωστόσο, τουλάχιστον τότε είχαν μεγαλώσει, είχαν πάρει τον δικό τους πολύ καλό δρόμο. Η 53χρονη πέρασε από δίκη για πλαστογραφία και απάτη σε βάρος του δημοσίου και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια κάθειρξης με ανασταλτικό αποτέλεσμα μέχρι την απόφαση του Εφετείου.

Στο Εφετείο, πρόσφατα, άκουσε την ποινή των 10 ετών κάθειρξης. Στην απολογία της, όπως έγραψε η «Ελευθερία» είχε ζητήσει «μια δεύτερη ευκαιρία», που δεν της δόθηκε. «Ήμουν σε απελπιστική κατάσταση. Δεν γνώριζα πως αυτό που έκανα ήταν τόσο επιβαρυντικό. Εγώ το έκανα, το παραδέχομαι, όμως δεν μπορώ να το πάρω πίσω», και αναφέρθηκε στα οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο. Ακολούθησε ο δρόμος για τις φυλακές της Θήβας. Εκεί, που το πρώτο πράγμα που έσπευσε να πράξει ήταν να εγγραφεί στο Γυμνάσιο των φυλακών. Είχε ήδη κάνει την εγγραφή της σε Γυμνάσιο ενηλίκων στον Βόλο από τον Σεπτέμβριο φέτος, αφού είχε νωρίτερα ολοκληρώσει το Δημοτικό Σχολείο. Δεν ήθελε να είναι η καθαρίστρια χωρίς απολυτήριο Δημοτικού.

Η συνέντευξη της καθαρίστριας στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος»:




(taxydromos.gr)





Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook