Το πάγκρεας είναι ένας αδένας του πεπτικού συστήματος, που βρίσκεται στο πίσω μέρος της κοιλιάς και συγκεκριμένα στην «αγκαλιά» του δωδεκαδακτύλου, στο σημείο όπου τελειώνει το στομάχι και αρχίζει το λεπτό έντερο. Έχει μήκος περίπου 15 cm και σχήμα αχλαδιού.

Ο ρόλος του στο πεπτικό σύστημα είναι η έκκριση του παγκρεατικού υγρού, το οποίο περιέχει ένζυμα που συμμετέχουν στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από το λεπτό έντερο. Αυτά τα ένζυμα βοηθούν στην περαιτέρω διάσπαση των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων.

Στο πάγκρεας καταλήγουν κλάδοι νεύρων προσαγωγούς αισθητικούς κλάδους του νευρικού συστήματος οι οποίοι είναι ευαίσθητοι στον πόνο. Αυτό εξηγεί τον έντονο πόνο που συνοδεύει παθήσεις του οργάνου, όπως η χρόνια παγκρεατίτιδα και ο καρκίνος του παγκρέατος.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, ο παγκρεατικός καρκίνος είναι ο 12ος συνηθέστερος καρκίνος παγκοσμίως, καθώς κι εκείνος με το χαμηλότερο ποσοστό επιβίωσης από όλους τους καρκίνους.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τον Καρκίνο του Παγκρέατος, που έχει καθιερωθεί να εορτάζεται κάθε 13η Νοεμβρίου, σας παρουσιάζουμε τα συμπτώματα ανάλογα με το είδος των κυττάρων του παγκρέατος που πλήττονται από τον καρκίνο, δηλαδή τα κύτταρα του ενδοκρινούς ή του εξωκρινούς αδένα, όπως τα παραθέτει η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα περισσότερα από τα συμπτώματα του καρκίνου στο πάγκρεας μοιάζουν με εκείνα της χρόνιας παγκρεατίτιδας, μόνο που η εξέλιξή τους είναι πιο γρήγορη. Επίσης, είναι όμοια με τα συμπτώματα άλλων ακίνδυνων ασθενειών και παθήσεων, για το λόγο αυτό μην πανικοβάλλεστε. Επισκεφθείτε το γιατρό, ώστε να γίνει σωστή διάγνωση της κατάστασής σας.

Συμπτώματα του καρκίνου του εξωκρινούς αδένα του παγκρέατος

  • Ίκτερος
  • Πολύ σκούρο ή πολύ ανοιχτό χρώμα στα κόπρανα
  • Φαγούρα στο δέρμα
  • Πόνος στην κοιλιά ή στη μέση
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους και μειωμένη όρεξη
  • Διαταραχές της πέψης (δυσκολία μεταβολισμού των λιπαρών)
  • Ναυτία και τάση προς έμετο
  • Διόγκωση της χοληδόχου κύστης
  • Σχηματισμός θρόμβου κυρίως στα κάτω άκρα

Συμπτώματα του καρκίνου του ενδοκρινούς αδένα του παγκρέατος

  • Γαστρίνωμα: Παράγεται μεγάλη ποσότητα οξέων στο στομάχι, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται έλκη, πόνος, ναυτία και απώλεια όρεξης.
  • Γλυκαγόνωμα: Παράγεται μεγάλη ποσότητα γλυκαγόνης που οδηγεί σε αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα, με αποτέλεσμα την εκδήλωση συμπτωμάτων διαβήτη, όπως έντονη δίψα, πείνα, συχνουρία και εξανθήματα στο δέρμα.
  • Ινσουλίνωμα: Παράγεται μεγάλη ποσότητα ινσουλίνης, με αποτέλεσμα να μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και να εκδηλώνεται αδυναμία, σύγχυση, εφίδρωση και ταχυπαλμία και τάση λιποθυμίας.
  • Σωματοστατίνωμα: Παράγεται αυξημένη ποσότητα σωματοστατίνης, η οποία συμβάλλει στη ρύθμιση άλλων ορμονών. Συνήθη συμπτώματα είναι η διάρροια, οι διαταραχές της λειτουργίας της χοληδόχου κύστης, η έντονη δίψα, η πείνα, η συχνουρία και τα εξανθήματα στο δέρμα.

Διάγνωση

Ο όγκος εντοπίζεται συνήθως στην κεφαλή του παγκρέατος (60%), στο σώμα και την ουρά (12%) ή και σε ολόκληρο το πάγκρεας (10%) αλλά και στο φύμα του Vater (5,5%) και προσβάλλει συχνότερα τους άνδρες από τις γυναίκες. Η βιολογική συμπεριφορά του όγκου χαρακτηρίζεται από ταχεία επέκταση και διήθηση των παρακείμενων ιστών και οργάνων.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι δύσκολη, επειδή η νόσος είναι ασυμπτωματική και τα αρχικά συμπτώματα ασαφή.

Αποφασιστική διαγνωστική αξία έχει το υπερηχογράφημα, η ολόσωμη αξονική τομογραφία, το σπινθηρογράφημα, η διαδερμική διηπατική χολαγγειογραφία και η ενδοσκοπική αναστροφή χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP).

Θεραπεία

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος, ριζική ή παρηγορητική, εξαρτάται από το στάδιο του καρκίνου και το σημείο που εντοπίζεται ο όγκος. Χειρουργική επέμβαση και ολοκληρωτική αφαίρεση του όγκου συνίσταται σε ασθενείς που είναι σε καλή φυσική κατάσταση και αρκετά υγιής, στους οποίους ο όγκος είναι ακόμη αρκετά μικρός.

Η πενταετής επιβίωση μετά του ριζικού τύπου εγχείρησης είναι γύρω στο 7%. Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι πολύ συχνές, αγγίζοντας σχεδόν το 70%, με συνηθέστερες, ανάλογα με τη συχνότητα που παρουσιάζονται, το παγκρεατικό συρίγγιο, την ενδοκοιλιακή συλλογή, την ατελεκτασία ή πνευμονία, τη μετεγχειρητική παγκρεατίτιδα, την αιμορραγία και τη διαφυγή από χολοπεπτική ή γαστρονηστιδική αναστόμωση.

Εάν ο καρκίνος είναι είτε πολύ προχωρημένος, είτε έχει εξαπλωθεί σε άλλα σημεία του σώματος, ο σκοπός της θεραπείας είναι ο έλεγχος των συμπτωμάτων και η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής. Η χημειοθεραπεία ή η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για να συρρικνωθεί ο όγκος και να επιβραδυνθεί η ανάπτυξή του και όχι για ιαθεί ο ασθενής.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ