O Σπύρος Γιαννιώτης έγραψε τον επίλογο της αθλητικής του ιστορίας με τον τρόπο που αυτός ήθελε. Με ένα μετάλλιο. Αψήφησε θεούς και δαίμονες, μετά το Λονδίνο, όταν έχασε ο χάλκινο μετάλλιο, για να κάνει αυτό που, εν μέρει, του στέρησε κι η τύχη. Να βάλει στο στήθος του ένα ολυμπιακό μετάλλιο, το μοναδικό που του έλειπε.

Ο ασημένιος ολυμπιονίκης του Ρίο επέστρεψε στην Ελλάδα το πρωί της Πέμπτης (18/8) με το μετάλλιο κρεμασμένο στο στήθος και έτυχε, φυσιολογικά, αποθεωτικής υποδοχής. Τόσο από τον κόσμο που ταξίδευε μαζί του, όσο και με αυτούς που έσπευσαν να βγάλουν μια φωτογραφία μαζί του, μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του στο «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Με δάκρυα στα μάτια περιέγραψε τις στιγμές που πέρασε αυτή την τετραετία, αδυνατούσε να ελέγξει τα συναισθήματά του κάθε φορά που ανακαλούσε τις δυσκολίες και θυμόταν το ιδανικό φινάλε.

Οι πρώτες κουβέντες που είπε μόλις πάτησε το πόδι του στην Αθήνα αφορούσαν τη στιγμή που κατάλαβε το μέγεθος της επιτυχίας: «Κέρδισα το μετάλλιο, το πήρα στα χέρια μου στην απονομή, αλλά νομίζω σήμερα συνειδητοποίησα τι έκανα. Είναι κάτι μοναδικό. Ο κόσμος σήμερα, κι όλοι οι δημοσιογράφοι που ήρθαν να με υποδεχθούν, είναι κάτι μοναδικό, πρωτόγνωρο, κάτι που θα μείνει για πάντα μέσα μου. Γενικά δεν λέω πολλά, δεν μιλάω πολύ. Προσπαθώ πιο πολύ να κάνω πράγματα, παρά να λέω. Με την ομοσπονδία που ξεκίνησα να μπαίνω στην εθνική ομάδα με έχει βοηθήσει. Την ευχαριστώ πολύ γι αυτό. Έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια γι αυτό και τους χρωστάω ένα «ευχαριστώ».

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι με βοήθησαν αυτά τα χρόνια. Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την οικογένειά μου, που με έβαλε στο κολύμπι, τον προπονητή μου, που πήγαμε μαζί από το Σίδνεϊ. Το μετάλλιο ήταν απωθημένο τόσο δικό μου όσο και του Νίκου (Γέμελου). Δεν ξεχνάω τη γυναίκα μου που με ανέχεται όλα αυτά τα χρόνια. Οι δυσκολίες είναι πολλές, αλλά στις επιτυχίες και τις αποτυχίες είναι αυτοί που με έχουν στηρίξει. Δεν έχω λόγια να το εκφράσω».

Αυτό που δεν μπορούσε να μην αναφέρει βέβαια είναι ότι ο επίλογος της ιστορίας του ήταν ο δέον. Αυτός που ήθελε και γράφτηκε από τα δικά του χέρια, αυτά που έκαναν τη μία χεριά μετά την άλλη, με υπερπροσπάθεια, στα τελευταία μέτρα της κούρσας στο Ρίο: «Τις τελευταίες ημέρες ήμουν πολύ προβληματισμένος, όχι με την κατάστασή μου, αλλά λόγω άγχους. Τα μηνύματα που έλαβα και λαμβάνω εδώ και πολύ καιρό από τον κόσμο και φίλους είναι αυτά που με έκαναν να πιέσω τόσο πολύ τον εαυτό μου στα τελευταία μέτρα. Σε όλους αυτούς αφιερώνω αυτή την προσπάθεια. Είναι πολύς κόσμος, νομίζω σήμερα φαίνεται αυτό. Κλείνω όχι με τον καλύτερο τρόπο. Με τον πιο τέλειο τρόπο. Ίσως ούτε το τέλειο μπορεί να το περιγράψει. Κλείνω την καριέρα μου τόσο όμορφα και τόσο μοναδικά».

Πηγή: sport24.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

loading...
loading...
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
To altsantiri.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις εφόσον εντοπίζονται θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.