Για το ίνδαλμά του και πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, Αλφόνσο Φορντ που έφυγε πρόωρα από τη ζωή μίλησε στην ιστοσελίδα της «ερυθρόλευκης» ΚΑΕ ο Ντάνιελ Χάκετ. Ο Ιταλοαμερικανός γκαρντ αποκάλυψε πως ακόμη και σήμερα κλαίει κάποιες φορές όταν βλέπει βίντεο ή φωτογραφίες του Φορντ και θυμάται φοβερές ιστορίες από το πέρασμα του από το Πέζαρο.

«Το καλοκαίρι του 2003 οι γονείς του Χάκετ, Ρούντολφ και Λίνα, αποφάσισαν να στείλουν τον 16χρονο τότε Ντάνιελ στις ΗΠΑ για σπουδές. Το ίδιο καλοκαίρι ο Αλφόνσο Φορντ αποφάσιζε να υπογράψει στη Σκαβολίνι Πέζαρο και ο 16χρονος τότε Χάκετ, ο οποίος έχει μεγαλώσει στο Πέζαρο, μάθαινε τα νέα στην Καλιφόρνια όπου βρισκόταν. “Όταν διάβασα στο ίντερνετ πως η Σκαβολίνι Πέζαρο υπέγραψε τον Αλφόνσο Φορντ, τρελάθηκα από τη χαρά μου.

Η ομάδα της πόλης μου αποκτούσε έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, έναν παίκτη που λάτρευα να τον βλέπω να παίζει. Είχα ενθουσιαστεί τόσο που σκεφτόμουν να γυρίσω στο Πέζαρο για να τον δω από κοντά” είπε αρχικά ο αριστερόχειρας γκαρντ του Θρύλου αλλά στη συνέχεια το πρόσωπο του… συννέφιασε απότομα.

“Αυτό που έγινε δεν το περίμενε κανείς. Πρόκειται για κάτι που έχει σημαδέψει τη ζωή μου. Να σου πω μια ιστορία; Κανείς δεν ήξερε στην ομάδα για την αρρώστια που είχε ο Αλφόνσο Φορντ. Ήταν επιλογή του αυτό. Το είχε πει μόνο στον γιατρό της ομάδας ώστε να τον βοηθάει με τα φάρμακα. Ούτε οι προπονητές το γνώριζαν, ούτε οι συμπαίκτες του, ούτε οι διοικούντες. Ήταν μέρες που δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι μου έλεγαν και στη συνέχεια πήγαινε στο γήπεδο και έβαζε 30 πόντους”.

Η φωνή του Ντάνιελ Χάκετ έσπασε όταν άρχισε να μιλάει για ένα από τα τελευταία παιχνίδια του Αλφόνσο Φορντ. “Ήταν στη σειρά των play off της σεζόν 2003-2004. Είχε χάσει κάποια ματς στην κανονική περίοδο και ένα από τα πλέι οφ.

Καθόταν στον πάγκο και τα μάτια του τα κρατούσε ανοιχτά με δυσκολία. Κανείς, όμως, δεν γνώριζε τι του συνέβαινε. Ώσπου ένα πρωί, ξύπνησα και διάβασα ότι ο Αλφόνσο Φορντ πέθανε. Έκλαιγα σαν να είχα χάσει έναν δικό μου άνθρωπο. Έκλαιγα τόσο που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Ο Αλφόνσο Φορντ θα είναι πάντα στην καρδιά μου”.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ