Το μυστήριο της απιστίας επιχείρησε να λύσει μία νέα επιστημονική μελέτη που διεξήχθη από τα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Τέξας και δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Experimental Psychology».

Σύμφωνα με τα ευρήματά της, η τάση μερικών ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, να εξαπατούν τους συντρόφους τους οφείλεται στα επίπεδα των ορμονών τους.

Οι ορμόνες της τεστοστερόνης και της κορτιζόλης, γνωστής και ως ορμόνης του στρες παίζουν καθοριστικό ρόλο στο εάν κάποιος θα απιστήσει ή όχι.

Η αυξημένη παραγωγή της πρώτης στον οργανισμό ρυθμίζει τις επιδράσεις της δεύτερης στη συμπεριφορά μας.

Ερευνητές των δύο πανεπιστημίων ανέλυσαν στοιχεία από άνδρες και γυναίκες, τους οποίους αρχικά υπέβαλλαν σε δειγματοληψία του σάλιου τους, προκειμένου να υπολογίσουν τα επίπεδα της τεστοστερόνης τους κι έπειτα σε τεστ μαθηματικών με την υπόσχεση ότι θα τους ανταμείψουν με χρηματικό ποσό. Όσο πιο πολλές ήταν οι σωστές απαντήσεις τους, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν η ανταμοιβή τους.

Όπως διαπίστωσαν, τα άτομα που παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα των δύο αυτών ορμονών, όχι μόνο είχαν τάση προς την απιστία, αλλά και ως προς εν γένει ριψοκίνδυνες συμπεριφορές.

Κι αυτό διότι, τα αυξημένα επίπεδα της τεστοστερόνης ελαχιστοποιούν το φόβο της τιμωρίας, μεγιστοποιώντας την ανάγκη για επιβράβευση. Με τη σειρά τους, τα αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης συνδέονται με την αύξηση του άγχους. Ως εκ τούτου, κάποιος απιστεί γιατί η τεστοστερόνη του δίνει το κουράγιο να ρισκάρει και η κορτιζόλη το λόγο να το πράξει, δηλαδή να αποφύγει το άγχος.

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ