Η ζωή του Έντγκαρ Άλαν Πόε, που για πολλούς έχει χαρακτηριστεί ως μια συνεχής τραγωδία, ξεκίνησε σαν σήμερα το 1809 στη Βοστώνη. Ο κύριος εκπρόσωπος του αμερικανικού ρομαντισμού, γεννήθηκε από γονείς ηθοποιούς, που φημολογείται πως του έδωσαν το όνομά του από τον πρίγκηπα Edgar του «Βασιλιά Ληρ», έργο στο οποίο έπαιζαν την περίοδο που γεννήθηκε.

Πριν ακόμα κλείσει τα τρία του χρόνια, ήταν ορφανός και από τους δύο τους γονείς καθώς, ο πατέρας του, Ντέιβιντ Πόε, εγκατέλειψε την οικογένεια του τον Ιούλιο του 1811 ενώ πέθανε πέντε μήνες αργότερα, στις 11 Δεκεμβρίου και η μητέρα του, Ελίζαμπεθ Άρνολντ Χόπκινς, υπέφερε από φυματίωση και πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1811.

Την κηδεμονία του ανέλαβε ο ευκατάστατος έμπορος από τη Βιρτζίνια, Τζον Αλαν, στον οποίο ο συγγραφέας οφείλει το μεσαίο του όνομα.

Το 1815 η οικογένεια Άλλαν μετακόμισε στη Σκωτία και την Αγγλία, όπου έζησαν συνολικά για πέντε χρόνια. Στο διάστημα αυτό, ο Πόε φοίτησε σε δύο αγγλικά σχολεία κοντά στην πόλη του Λονδίνου.

Μετά την επιστροφή του στο Ρίτσμοντ, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, το 1826, όπου παρέμεινε μόνο για ένα χρόνο. Ήρθε σε σύγκρουση με τον πατριό του, εξαιτίας οικονομικών χρεών που ανέπτυξε μέσω της χαρτοπαιξίας, κατά την περίοδο των σπουδών του.

Τελικά, ο Πόε εγκατέλειψε το σπίτι των Άλλαν και κατατάχθηκε το 1827 στον αμερικανικό στρατό, πιθανότατα για λόγους οικονομικής επιβίωσης. Τον ίδιο χρόνο, δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, μία ποιητική συλλογή με τίτλο «Ταμερλάνος» και άλλα ποιήματα.

Οι καβγάδες με τον πατριό του, η ολοένα αυξανόμενη εξάρτησή του από το αλκοόλ και αργότερα το όπιο, καθώς και τα χρέη που δημιούργησε επηρέασαν τον Πόε, κάνοντάς τον εσωστρεφή, βίαιο και αντικοινωνικό, κάτι που είναι εμφανές από την ποίηση του.

Στο μεταξύ, η έλξη του προς γυναίκες που ήταν μη διαθέσιμες ή με κλονισμένη υγεία κορυφώθηκε με τον γάμο του με τη δεκατριάχρονη ξαδέλφη του Βιρτζίνια, που πέθανε από φυματίωση μόλις στα 24 χρόνια της, όπως άλλωστε η μητέρα και ο αδελφός του. Η αγαπημένη του και η ταλαιπωρία που πέρασε με την φυματίωση αποτέλεσαν πολλές φορές πηγή έμπνευσης εκείνον.

Μετά τον θάνατο της αγαπημένης του, ο Πόε παραδίδεται στους εσωτερικούς του δαίμονες. Παρά το γεγονός ότι η εικόνα που σχηματίζει κανείς στο μυαλό του για τον Πόε είναι με μουστάκι, το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του το πέρασε χωρίς. Μόνο σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια άφησε μουστάκι δίνοντας μία ακόμη μελαγχολική νότα στην εμφάνιση του.

Η επιτυχία από το «Κοράκι» τον Φεβρουάριο του 1845 τον έκανε νούμερο ένα στους κύκλους της Νέας Υόρκης. Ανατυπώθηκε σε αρκετές εφημερίδες και περιοδικά, ωστόσο ο ίδιος ο Πόε δεν αποκόμισε σημαντικά οικονομικά οφέλη από το ίδιο το έργο εξαιτίας της έλλειψης νόμων περί πνευματικών δικαιωμάτων.

Δύο χρόνια αργότερα, πέθανε ενώ η πραγματική αιτία θανάτου του Πόε παραμένει, ακόμα, ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα και δεν υπάρχει μία οριστική θέση, καθώς ουδέποτε υπήρξε ή βρέθηκε ένα επίσημο πιστοποιητικό θανάτου.

Ο Snodgrass, ο οποίος γνώριζε προσωπικά τον Πόε και βρέθηκε μαζί του στις τελευταίες του ημέρες, βεβαίωνε πως ο θάνατός του ήταν απόρροια αλκοολισμού. Αντίθετα, ο Δρ. John Moran, θεωρούσε πως ο θάνατός του δεν σχετιζόταν με χρήση κάποιου είδους τοξικής ουσίας. Αυτά είναι δύο από τα δεκάδες σενάρια θανάτου που έχουν ειπωθεί από τότε, χωρίς κανένα να έχει επιβεβαιωθεί.

Μετά το θάνατό του, η γάτα του Caterina, που της είχε τεράστια αδυναμία και πολλές φορές έγραφε ποιήματα με εκείνη στον ώμο του για συντροφιά, πέθανε και εκείνη δύο μέρες αργότερα.

Νάντια Ρούμπου

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ