Ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και διπλωμάτης , ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες που τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963, «έφυγε» σαν σήμερα, το 1971.

Ο λόγος για τον Γεώργιο Σεφεριάδη, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα.

Ο Σεφέρης γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 στη Σμύρνη. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Στυλιανού Σεφεριάδη δικηγόρου, σημαντικού κοινωνικού παράγοντα της Σμύρνης και ανθρώπου με λογοτεχνικές ανησυχίες και της Δέσποινας Τενεκίδη που είχε καταγωγή από τη Νάξο.

Ο Σεφέρης ξεκίνησε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1906 στη Σμύρνη και τις ολοκλήρωσε το 1918 στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του από το 1914. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, από την οποία αποφοίτησε με διδακτορικό το 1924. Τα χρόνια παραμονής του στο Παρίσι ήταν καθοριστικά για τη διαμόρφωση της ποιητικής του φυσιογνωμίας.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών (1926), αρχίζοντας έτσι μια λαμπρή καριέρα στο διπλωματικό σώμα, που κορυφώθηκε το 1957, με την τοποθέτησή του ως πρεσβευτή της Ελλάδας στη Μεγάλη Βρετανία. Παρέμεινε στο Λονδίνο έως το 1962, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Η καθιέρωση του Σεφέρη ως σπουδαίου ποιητή έγινε το 1935, με την ποιητική συλλογή Μυθιστόρημα.

Από τη δεκαετία του ’50 το πλούσιο έργο του Σεφέρη μεταφράστηκε και απέκτησε πολλούς θαυμαστές στο εξωτερικό. Συνεπεία αυτού ήταν η βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας τον Δεκέμβριο του 1963, «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας.


loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ