Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, προχώρησε στην αναμενόμενη κίνηση, την ανεξαρτητοποίηση των βουλευτών που έχουν αναφορές στην Αριστερή Πλατφόρμα και τη δημιουργία ενός νέου κομματικού σχηματισμού. Με την κίνησή του, ο άτυπος επικεφαλής της εσωκομματικής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ, εξελίσσεται σε αρχηγό κόμματος, με τους 25 βουλευτές μετατρέπεται αυτόματα στην τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη και αναλαμβάνει το βάρος που του αναλογεί στη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και την πτώση της πρώτης Αριστερής κυβέρνησης της χώρας.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ως αρχηγός πλέον πολιτικού κόμματος, εάν όπως υποστηρίζει έρχεται να προτείνει ένα πρόγραμμα που η εφαρμογή του θα επαναφέρει στην Ελλάδα την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Δημοκρατία και θα ανασυγκροτήσει τη χώρα, οφείλει να πει με λεπτομέρειες πώς θα το κάνει, τί ακριβώς από αυτά που θα κάνει δεν επιχείρησε να πετύχει η κυβέρνηση της οποίας ήταν μέλος, και πώς το νέο κόμμα που ιδρύθηκε από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιο αποτελεσματικό από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει δίκιο όταν λέει ότι τα μνημόνια έχουν προκαλέσει τεράστια οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ελλάδα και ότι παρόμοιες επιπτώσεις αναμένονται και από την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου. Έχει δίκιο όταν λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, άρα η συνεπής στάση θα ήταν να μην ψηφίσει και το τρίτο μνημόνιο.

Όταν όμως τίθενται κρίσιμα ερωτήματα, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν απαντά και μπαίνει στη λογική των συνθημάτων και της επίκλησης του συναισθήματος το οποίο δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορεί να αφορά την πολιτική. Οι πολίτες είναι θυμωμένοι, έχουν υποστεί κύματα τρομοκράτησης, έχουν υποστεί απεριόριστες επιδρομές λαϊκισμού και η επανάληψή τους από παλαιά και νέα κόμματα δεν συμβάλει στην αποκατάσταση του πληγωμένου πολιτικού σκηνικού.

Στη σημερινή συνέντευξη Τύπου ο επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας», παρέμεινε σε γενικόλογες επισημάνσεις που αποτελούν πάγια ρητορική των κοινοβουλευτικών ή εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων. Η ακύρωση των μνημονίων, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η πάταξη της διαπλοκής, η κατάργηση των φόρων, η μείωση της ανεργίας, η ανάπτυξη, η κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, η φορολογική μεταρρύθμιση, και άλλες τέτοιες εύηχες δεσμεύσεις δεν μπορούν παρά να ακούγονται ως συνθήματα κενά περιεχομένου, τα οποία για να εξελιχθούν σε πρόγραμμα απαιτούν λεπτομερή περιγραφή του τρόπου με τον οποίο θα γίνουν πράξη. Ιδιαίτερα όταν το νέο κόμμα δεν μιλάει για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως και η παραμονή στην ΕΕ απαιτεί την εφαρμογή συγκεκριμένων κανόνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Μεγάλη Βρετανία, η οποία δεν ανήκει στην Ευρωζώνη, επιθυμεί την ελάφρυνση των Ευρωπαϊκών κανόνων. Η Ελλάδα δεν μπορεί, είτε εντός είτε εκτός ευρωζώνης, να αγνοήσει τους κανόνες που ισχύουν για όλες τις χώρες, εκτός και αν προχωρήσει όπως η Μεγάλη Βρετανία σε δημοψήφισμα εξόδου από την ΕΕ.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης μίλησε για συντεταγμένη επιστροφή στη δραχμή εάν χρειαστεί, και αυτό είναι ένα στοιχείο διαφοροποίησης. Η επιστροφή στη δραχμή μπορεί να μην είναι «κόλαση» όπως λέει ο κ. Λαφαζάνης, αλλά κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να είναι. Το πρόσφατο κλείσιμο των τραπεζών, αποδεικνύει ότι η αλληλεξάρτηση της Ελληνικής με την Ευρωπαϊκή οικονομία είναι τόσο έντονη, όπου είναι σχεδόν αδύνατο για μία κυβέρνηση να μπορεί να παραμένει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διατηρεί αυτονομία στη διαχείριση πολύ πιο απλών ζητημάτων από το νόμισμα και το χρέος, όπως για παράδειγμα η διατήρηση υπό κρατικό έλεγχο μιας αεροπορικής εταιρείας.

Εάν ο κ. Λαφαζάνης μπορεί να πετύχει αυτή την ισορροπία, να κρατικοποιεί και να κοινωνικοποιεί επιχειρήσεις, να λειτουργεί στον δημοσιονομικό, οικονομικό, κοινωνικό τομέα αγνοώντας τις επιταγές της ΕΕ, χωρίς το σχηματισμό «επαναστατικής κυβέρνησης», τότε οφείλει να περιγράψει τον τρόπο.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου ως αρχηγός κόμματος, υπέπεσε και στο ατόπημα των αντιφάσεων:

  • Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση δεν έπεσε αλλά παραιτήθηκε, αδυνατώντας να εξηγήσει πως μπορεί μία κυβέρνηση να συνεχίσει να ασκεί το έργο της, χωρίς να διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Υπονόησε ότι εάν η κυβέρνηση ζητούσε ψήφο εμπιστοσύνης οι βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας μπορεί να στήριζαν, αλλά σε συνέντευξή του στο real.gr μόλις πριν από δύο ημέρες, αναφερόμενος στην ψήφο εμπιστοσύνης είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να στηρίξει την κυβέρνηση.
  • Δήλωσε ότι θα δεχθεί και θα εξαντλήσει τη διερευνητική εντολή, αλλά ταυτόχρονα ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κόμματα που έχουν ψηφίσει και εφαρμόσει μνημόνια.
  • Κατηγόρησε την κυβέρνηση της οποίας ήταν μέλος, για τη συμφωνία, αλλά δεν προσδιορίζει τις πηγές χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας.
  • Επίσης πρέπει να απαντήσει γιατί μέχρι χθες και την πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα για τη διεξαγωγή εκλογών, παρέμενε σε ένα κόμμα το οποίο τον τελευταίο μήνα κατηγορεί με κάθε ευκαιρία για μνημονιακό.
  • Εάν η επιστροφή στη δραχμή, η οποία σε κάποιο βαθμό προβάλλεται ως πανάκεια, θα λύσει όλα μας τα προβλήματα, τότε περιμένουμε να ακούσουμε το σχέδιο και να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε. Να ακούσουμε σε τι διαφέρει αυτό το σχέδιο, από το σχέδιο του Σόιμπλε. Θα θέλαμε επίσης να μάθουμε σε ποιο Ευρωπαϊκό σχέδιο θα έβαζε την υπογραφή του ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, εάν φυσικά επιμένει ότι η χώρα μπορεί να φύγει από την Ευρωζώνη αλλά να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης το επόμενο διάστημα ίσως κληθεί να απαντήσει και σε πιο σοβαρά ζητήματα, αλλά το ουσιαστικό θέμα παραμένει η αδιέξοδη και ακίνδυνη αντιπολιτευτική ρητορική, τα συνθήματα και ο λαϊκισμός, που φαίνεται να υιοθετεί το νέο κόμμα.

Ίσως κάποιοι ισχυριστούν ότι είναι νωρίς για ένα κόμμα που μόλις δημιουργήθηκε να έχει ολοκληρωμένες προτάσεις. Μπορεί το κόμμα να είναι νέο, όμως τα στελέχη του διαθέτουν τεράστια (και κυβερνητική) εμπειρία και ανέλαβαν ένα ιδιαίτερα μεγάλο βάρος, ίσως μεγαλύτερο από αυτό που θα μπορούσαν να σηκώσουν.

Tο επόμενο διάστημα οφείλουν τα κόμματα να δώσουν απαντήσεις. Οι εκλογές ποτέ δεν έκαναν κακό σε μία δημοκρατία, αρκεί ο δημόσιος διάλογος να διεξάγεται με λογικά επιχειρήματα και όχι με προσπάθεια διαχείρισης του θυμού, της οργής ή της αγωνίας των πολιτών. Σε αυτό ο Παναγιώτης Λαφαζάνης μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός, όπως ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά. Η Ελλάδα σήμερα είναι πολύ διαφορετική από την Ελλάδα του Ιανουαρίου και αυτό επιτέλους οφείλουν να το κατανοήσουν όλα τα κόμματα που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας.

Κυριάκος Αργυρόπουλος

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ