Βλέποντας, σε διάφορες φωτογραφίες, εικόνες από τη συναυλία στο προαύλιο της ΕΡΤ, την ημέρα της επαναλειτουργίας, μπορώ να πω ότι κατανοώ την αντίδραση της ΝΔ (κυρίως) και όλων όσων την ήθελαν «μαύρη», «βουβή» και «νεκρή». Χαμόγελα, αγκαλιές, χαρά και ελπίδα στα μάτια τόσων ανθρώπων. Όταν έχεις επενδύσει τόσα -σε λάσπη, σε συκοφαντία, σε κυνικές και, εν τέλει, φασιστικές αποφάσεις- στο να σβηστούν από τα πρόσωπά τους αυτά τα συναισθήματα, και ξαφνικά τους αντικρίζεις μπροστά σου, καταρρέεις. Τρελαίνεσαι! Δεν μπορεί, διάολε, εσύ να πίστεψες ότι τους σκότωσες κι αυτοί, όχι μόνο να άντεξαν, αλλά τώρα να χαμογελούν κιόλας. Να ζουν ξανά. Να εργάζονται ξανά -ενώ εσύ ήθελες, κι έκανες τα πάντα, να τους δεις να καταστραφούν.

Δεν αντέχεται αυτό το χαμόγελο, δεν αντέχεται. Έχουν δίκιο να θυμώνουν στη Συγγρού και αλλού.

N. Ago

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ