Την παραίτησή του από τη θέση του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπέβαλε σήμερα ο Μανώλης Γλέζος. Το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς είχε προαναγγείλει ότι θα παραμείνει στο Ευρωκοινοβούλιο μόνο για ένα χρόνο, όταν είχε εκλεγεί μακράν ο πρώτος έλληνας ευρωβουλευτής σε σταυρούς. Η παραίτησή του θα ισχύει από τις 8 Ιουλίου, οπότε και συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από την έναρξη της θητείας του.  Όπως ο ίδιος ανέφερε σε συνέντευξή του: «Με αφορμή τα δημοσιεύματα που αφορούν την «παραίτησή» μου διευκρινίζω, ότι όπως είχα υποσχεθεί, αυτή θα γίνει με τη συμπλήρωση ενός χρόνου. Έτσι και θα γίνει. Ο χρόνος ολοκληρώνεται τον Ιούλιο και μέχρι τότε παραμένω ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ».

Ο Μανώλης Γλέζος, γεννήθηκε στην Απείρανθο Νάξου, στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 και το 1935 μετακόμισε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του, όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο, συνεχίζοντας το 1940 με την εισαγωγή του στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Από την εφηβική του ήδη ηλικία, ήταν ανήσυχο πνεύμα και βαθιά πολιτικοποιημένος νέος, δημιουργώντας το 1939 μια αντιφασιστική ομάδα νεολαίας, ενάντια στην Ιταλική κατοχή της Δωδεκανήσου και τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά. Ο ίδιος υπήρξε ενεργό μέρος της Εθνικής Αντίστασης μέσα από τις απελευθερωτικές οργανώσεις των νέων που συμμετείχε, όπως ΟΚΝΕ, ΕΑΜ ΝΕΩΝ και ΕΠΟΝ, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις και φυλακίσεις. Μαζί με τον Λάκη Σάντα υπήρξαν οι πρωταγωνιστές μιας από τις πρώτες αντιστασιακές πράξεις στην κατεχόμενη Ελλάδα την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατεβάζοντας τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941, τη σημαία της Ναζιστικής Γερμανίας από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης.

Το τολμηρό αυτό εγχείρημα προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό όπου μεταδόθηκε η είδηση, ενώ η πράξη τους ενέπνευσε τους Έλληνες που αντιστέκονταν ενάντια στον κατακτητή και καθιέρωσε και τους δύο ως σύμβολα αντίστασης κατά της χιτλερικής κατοχής. Το ναζιστικό καθεστώς καταδίκασε τους υπεύθυνους ερήμην σε θάνατο και ξεκίνησε εκτεταμένη αναζήτηση, ώσπου σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαρτίου του 1942, ο Μ. Γλέζος και ο συνεργός του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στις φυλακές Αβέρωφ. Εκεί ο Γλέζος εξαιτίας σκληρών βασανιστηρίων προσβλήθηκε από φυματίωση βαριάς μορφής και αφέθηκε ελεύθερος.

Μετά την απελευθέρωση, ο Μανώλης Γλέζος εργάσθηκε ως συντάκτης στην εφημερίδα Ριζοσπάστης και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης και υπεύθυνος έκδοσης της εφημερίδας, μέχρι το κλείσιμό της από τις ελληνικές Αρχές, στα τέλη Δεκέμβρη του 1947.

Τον Μάρτιο του 1948 συνελήφθη για τις πολιτικές του πεποιθήσεις και καταδικάστηκε αρκετές φορές με διάφορες ποινές για «αδικήματα τύπου» και μια φορά ακόμη σε θάνατο για παράβαση του Γ’ Ψηφίσματος στις 21 Μαρτίου 1949. Οι ποινές θανάτου του δεν εκτελέσθηκαν ποτέ, λόγω της δημόσιας κατακραυγής του ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης, ενώ αποφυλακίστηκε στις 26 Ιουλίου 1954, επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου.

Αν και φυλακισμένος, ο Μανώλης Γλέζος εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών, με την Ενωμένη Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ), πραγματοποιώντας παράλληλα 12ήμερη απεργία πείνας, με κύριο αίτημα την απελευθέρωση των βουλευτών της ΕΔΑ που βρίσκονταν εξόριστοι. Το αίτημά του έγινε μερικώς δεκτό αφού απελευθερώθηκαν οι 7 από τους 10. Μετά την αποφυλάκισή του, το 1954, εκλέχθηκε μέλος της Δ.Ε της ΕΔΑ, αναλαμβάνοντας ως οργανωτικός Γραμματέας της και το Δεκέμβρη του 1956 ορίστηκε Διευθυντής της εφημερίδας Αυγή.

Το 1958, επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή, ο Γλέζος μαζί με μερικούς άλλους συνεργάτες του, συλλαμβάνεται στο σπίτι της αδερφής του, Βασιλικής Δημητροκάλλη, με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της ΕΣΣΔ. Η δίκη του Γλέζου και άλλων στελεχών του ΚΚΕ αρχίζει στις 9 Ιουλίου 1959, στο Τακτικό Στρατοδικείο Αθηνών και σύμφωνα με το βούλευμα, οι πέντε από τους παρόντες κατηγορούμενους, Τρικαλινός, Βουτσάς, Ευθημιάδης, Συγγελάκης και Καρκαγιάνης, παραπέμπονται «δια προσφοράν εις κατασκοπείαν», ενώ οι υπόλοιποι, ανάμεσα στους οποίους και ο Γλέζος, για παροχή βοήθειας στους προσφερθέντες. Η δίκη κράτησε 14 ημέρες, με μάρτυρες κατηγορίας ανώτατα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας.

Οι περισσότεροι κατηγορούμενοι αναίρεσαν τις ομολογίες τους και υπερασπίστηκαν την πολιτική του ΚΚΕ, ο Μανώλης Γλέζος όμως υποστήριξε, ότι η κατηγορία εναντίον του ήταν συκοφαντική με σκοπό να πληγεί η ΕΔΑ και το δημοσιογραφικό της όργανο, η Αυγή. Στις 22 Ιουλίου, το Στρατοδικείο ανακοίνωσε την απόφασή του, καταδικάζοντας τον Μανώλη Γλέζο σε 5 χρόνια φυλάκιση, 4 χρόνια εξορία και 8 χρόνια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων – αποφυλακίστηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1962.

Στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ο Γλέζος συνελήφθη μαζί με άλλους πολιτικούς ηγέτες και κρατήθηκε επί 4 χρόνια και απελευθερώθηκε το 1971 μετά από γενική αμνηστία. Καταδικάστηκε συνολικά 28 φορές για την πολιτική και αντιστασιακή δραστηριότητά του, από τις οποίες τρεις φορές σε θάνατο. Ο συνολικός χρόνος παραμονής του στις φυλακές είναι 11 χρόνια και 5 μήνες, ενώ 4 χρόνια και 6 μήνες συμπλήρωσε στην εξορία.

Το 1958, τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφίας και το 1959 με το χρυσό μετάλλιο Ζολιό Κιουρί του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, ενώ το 1963 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν. Του απονεμήθηκε, επίσης, ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πάτρας το 1996 και του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 2001. Στις 22 Ιανουαρίου 2008 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε µέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Οργάνωσης Δημοσιογράφων, µέλος του Προεδρείου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (FIR) και µέλος του Προεδρείου του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης.

Από το 1981 που η ΕΔΑ συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ, εκλέχθηκε δύο φορές βουλευτής και στη συνέχεια ανεξαρτητοποιήθηκε, ενώ το 1984 έγινε για πρώτη φορά μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 2002, δημιούργησε την πολιτική ομάδα Ενεργοί Πολίτες, που σε συνεργασία με τον Συνασπισμό και άλλα μικρότερα κόμματα της Αριστεράς, μέσω του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2004.

Στις 5 Μαρτίου του 2010, κατά τη διάρκεια απεργίας, αστυνομικοί των ΜΑΤ, ψέκασαν με χημικές ουσίες τον Μανώλη Γλέζο στο πρόσωπο, δημιουργώντας του σοβαρά προβλήματα υγείας. Την επίθεση αυτή καταδίκασε η ελληνική κοινωνία αλλά και άνθρωποι όλων των πολιτικών χώρων. Ο Μανώλης Γλέζος εξελέγη στις Ευρωεκλογές του 2014 με τον ΣΥΡΙΖΑ, παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και σήμερα, που υπέβαλλε επίσημα την παραίτησή του από το αξίωμα που του έδωσε ο ελληνικός λαός. Λίγες μέρες πριν δήλωνε κατά πρόσωπο στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς:

«Σήμερα, η ελεύθερη Ελλάδα, μία χώρα που εκφράζει τη βούληση του ελληνικού λαού για να χαράξει τη δική της πορεία, συναντάει τη σφοδρή αντίδραση τόσο από την πλευρά των τριών θεσμών όσο και από τη δική σας πλευρά. Κι αυτό μου κάνει εντύπωση. Με ποιο δικαίωμα; Ως πρόσωπο έχετε δικαίωμα να επέμβετε και να πείτε οτιδήποτε, αλλά ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου νομίζω ότι δεν έχετε το δικαίωμα να εκφράζετε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να επεμβαίνετε στην Ελλάδα και να προσπαθείτε να τη στραγγαλίσετε. Μακριά τα χέρια όλων των δανειστών από την Ελλάδα. Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν ότι θα υποτάξουν τον ελληνικό λαό».

Ο Μανώλης Γλέζος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε παράδειγμα μαχητικότητας ενάντια σε κάθε είδους εξουσία και παραμένει μέχρι και σήμερα, στα 93 του χρόνια, υπόδειγμα αντίστασης, τόσο σε ελληνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ