Του Πέτρου Παπαβασιλείου

«Οι μεγαλύτερες μπλόφες στο πόκερ γίνονται λίγο πριν λήξει η παρτίδα, λίγο πριν αναδειχθεί ο νικητής». Η διατύπωση ανήκει σε θεσμικό παράγοντα της άρχουσας τάξης των ΗΠΑ και κάλλιστα θα μπορούσε να προδιαγράψει το κλίμα που θα επικρατήσει το επόμενο διάστημα. Άλλωστε, οι νεότερες δηλώσεις της Άνγκελα Μέρκελ, οι οποίες δημιουργούν την αίσθηση ελαφράς αποστασιοποίησης, αλλά και οι εκτιμήσεις του Μάρτιν Σουλτς, ότι ο έλληνας πρωθυπουργός «παίζει παιχνίδια» ή ότι θα είναι δραματικές οι συνέπειες για τη χώρα μας χωρίς συμφωνία, μάλλον προαναγγέλλουν την έλευση βαρομετρικού χαμηλού στις σχέσεις Αθήνας – Βρυξελλών.

Ο ίδιος παράγοντας, ο οποίος διαθέτει γνώση των διαπραγματεύσεων, εκτιμά ότι οι εκπρόσωποι των δανειστών θα αυξήσουν γεωμετρικά, έως τις 30 Ιουνίου, τις πιέσεις τους – σε βαθμό που μπορεί να φθάσουν τα όρια του ωμού εκβιασμού. Υπό το φως του συγκεκριμένου πρίσματος, μόνο τυχαίες δεν αποδεικνύονται οι δηλώσεις του πρωθυπουργού στις 27 Μαΐου, έπειτα από σύσκεψη στο υπουργείο Οικονομικών. Ο κ. Τσίπρας είχε καταστήσει σαφές ότι «στην τελική ευθεία χρειάζεται ψυχραιμία και αποφασιστικότητα».  Όμως, είχε επισημάνει και τα εξής: «Το τελευταίο διάστημα μπορεί να υπάρξουν πιέσεις, μπορεί να υπάρξουν πολλοί που θα δημιουργήσουν μια ψευδή εικόνα κινδύνου… χρειάζεται, όμως, να κλείσουμε όλοι τα αυτιά στις Κασσάνδρες και τους κινδυνολόγους».

Όποιος κι αν «παίζει παιχνίδια», όπως ανέφερε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το βέβαιο είναι πως η κίνηση της Αθήνας να μην καταβάλει τη δόση της Παρασκευής, μπλόκαρε το σύστημα -έστω κι αν δεν το ξάφνιασε- και ανάγκασε, εκ των πραγμάτων, τα τρία συμβαλλόμενα μέρη του ελληνικού προγράμματος, (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ), να προσεγγίσουν την κατάσταση από μια θέση που δεν είχαν συνηθίσει. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον μόνη της στον κύκλο του κινδύνου. Και αυτό, το γνωρίζουν πολύ καλά οι σνομπ εκπρόσωποι των δανειστών. Γιατί αν δεν το γνώριζαν, δεν θα είχαν μεσολαβήσει τις τελευταίες είκοσι ημέρες: τέσσερις τουλάχιστον παρεμβάσεις του Λευκού Οίκου, μία σύσκεψη στο οβάλ γραφείο υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, τριμερείς – πενταμερείς συσκέψεις, δύο G7 (στις οποίες συζητήθηκε το ελληνικό ζήτημα), διαδοχικές τηλεδιασκέψεις. Και το παιχνίδι -που μόνο παιχνίδι δεν είναι για τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας- συνεχίζεται…

 

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ