Μέσα στο καλοκαίρι οι φωτογραφίες από τις σημειώσεις Τσακαλώτου στο Eurogroup, έλαβαν μεγάλη δημοσιότητα και τις αναπαρήγαγε σχεδόν το σύνολο του Τύπου.

Η δημοσιογραφική «επιτυχία», άνοιξε ένα νέο δρόμο στην «αποκαλυπτική δημοσιογραφία» και από τότε παρακολουθούμε με κάθε αφορμή το φωτογραφικό φακό να ζουμάρει σε τετράδια, λάπτοπ, τάμπλετ, του πρωθυπουργού, υπουργών και βουλευτών.

Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι στο κοινοβούλιο, για παράδειγμα τα mail που ανταλλάσσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μπορεί να δικαιούνται τα ΜΜΕ να τα δημοσιεύουν στο πλαίσιο της διαφάνειας στην πολιτική ζωή αν και αυτό το επιχείρημα είναι σαθρό και μπορεί εύκολα να καταρριφθεί.

Αν ο Γιάννης Δραγασάκης του οποίου τα mail καταγράφηκαν και «αποκαλύφθηκαν», κατέχει θέση εξουσίας και μπορεί να γίνεται θέμα (που δεν μπορεί) η ανταλλαγή των προσωπικών του mail, τότε ποια δικαιολογία μπορεί να βρεθεί για την αποκάλυψη των μηνυμάτων που αντάλλασσε στο προσωπικό της κινητό η Όλγα Κεφαλογιάννη;

Μάλλον δεν μπορεί να βρεθεί δικαιολογία, η μόνη λογική για τη δημοσιοποίηση της προσωπικής αλληλογραφίας ενός πολιτικού προσώπου είναι η λογική της υποταγής στη «δημοσιογραφία της κλειδαρότρυπας».

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ