Μπορεί γενικά να θεωρείται ότι η κριτική έχει και τη θετική της πλευρά γιατί μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, όμως ισχύει το παραπάνω για τα παιδιά; Ο κλινικός ψυχολόγος Dr. Laurence Smith επισημαίνει ότι η κριτική γεμίζει το άτομο με αμφιβολίες για αυτό που είναι και συνδέεται σχεδόν πάντοτε με αρνητικά συναισθήματα – κάτι που ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδιά δεδομένου ότι δεν έχουν αναπτύξει τη γνωστική ωρίμανση να χειριστούν την κριτική με εποικοδομητικό τρόπο. 

Οι περισσότεροι γονείς ασκούν κριτική στα παιδιά τους, είτε καλοπροαίρετη (π.χ. μη μιλάς με αυτόν τον τρόπο ή μην κάθεσαι έτσι) είτε κριτική που περιέχει σύγκριση (π.χ. ο φίλος σου, ο αδερφός σου είναι καλός σε αυτό, εσύ γιατί δεν τα καταφέρνεις;).

Η διαρκής αρνητική κριτική έχει σοβαρές επιπτώσεις στην αυτοεκτίμηση, τις ικανότητες, την παραγωγικότητα και στην ευτυχία του παιδιού, με επίδραση και στην ενήλικη ζωή. Πιο συγκεκριμένα:

Όταν κάποιο παιδί ακούει επανειλημμένα πόσο «κακό» ή «όχι αρκετά καλό» είναι… αρχίζει να νιώθει ανάξιο και να έχει αμφιβολίες για την αγάπη των γονιών του.

Όταν δεν λαμβάνει την έμπρακτη αγάπη και αποδοχή από τους γονείς του, συνήθως την αναζητά από άλλους.

Όταν οι γονείς το αντιμετωπίζουν με ασέβεια, κριτική διάθεση, και περιφρόνηση, μαθαίνει να φέρεται αντίστοιχα και στους άλλους, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να δημιουργήσει στενές σχέσεις και φιλίες.

Όταν ένα παιδί δέχεται μόνιμα κριτική πιθανότατα θα μεγαλώσει νιώθοντας πως δεν είναι ποτέ αρκετά καλό και θα δημιουργήσει την πεποίθηση ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει σε τίποτα. Και αυτό θα του δημιουργήσει προβλήματα σε κοινωνικό, συναισθηματικό και επαγγελματικό επίπεδο.


loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ