Η Μίνα Αρναούτη πρώτη φορά «σπάει» τη σιωπή της και μιλάει για το τι έγινε πριν το ατύχημα που κόστισε τη ζωή του Παντελή Παντελίδη αλλά και για τις δύσκολες ώρες που περνάει.

«Πριν το τροχαίο είχαμε βγει έξω και διασκεδάσαμε. Το κακό όμως έγινε. Εγώ είχα τις αισθήσεις μου μετά το συμβάν, αλλά θυμάμαι αμυδρά εικόνες. Εκείνη την ώρα ήμουν τόσο παγωμένη που δεν ένιωθα καθόλου πόνο. Δεν είχα καταλάβει καν που τραυματίστηκα. Θυμάμαι τους διασώστες και τους πυροσβέστες που έρχονταν από πάνω και τους ρωτούσα αν είναι καλά ο Παντελής, αν έπαθε τίποτα, και μάλιστα αυτό το έχουν καταθέσει και οι ίδιοι».dd2db799-90ff-4321-9fba-218144c0319d

Και συνέχισε μιλώντας στην εφημερίδα «Πρώτο θέμα» για τον Γολγοθά που περνάει. «Τι θα έπρεπε να κάνω για να σεβαστούν το Γολγοθά μου, να βγαίνω στα κανάλια κλαίγοντας και φωνάζοντας;… Ο πόνος μου είναι βουβός. Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος. Η ζωή μου διαλύθηκε κυριολεκτικά. Γύρισα πίσω στη Μυτιλήνη απ’ όπου είχα φύγει γεμάτη όνειρα… Δούλευα, ήμουν ανεξάρτητη και τώρα όπως βλέπετε δεν μπορώ. Είχα τα χρήματά μου, τους φίλους μου, τη ζωή μου και ονειρευόμουν. Και σήμερα κάνω όνειρα. Δεν το βάζω κάτω, αλλά οι σκέψεις μου είναι στο στάδιο της αποθεραπείας. Κάθε μέρα επί δυο ώρες κάνω φυσιοθεραπείες. Είναι δύσκολο όταν έχεις τραυματίσει χέρι και πόδι».arnaouti_h_645_450

Όσο για το αν έχει δίπλα της ανθρώπους που τη στηρίζουν απάντησε: «Έχω τη στήριξη της μητέρας μου. Μένω μαζί της, δουλεύει για εμένα και εγώ προσπαθώ να επουλώσω τις πληγές μου… Το σώμα μου είναι γεμάτο ουλές και πρέπει να κάνω και άλλα χειρουργεία για να κλείσουν. Ίσως χρειαστεί να κάνω ακόμη ένα χειρουργείο στο χέρι. Αυτή τη στιγμή θέλω να ηρεμήσω ψυχολογικά. Είναι επώδυνη διαδικασία. Προσπαθώ να ξεπεράσω την εικόνα μου στο νοσοκομείο, γιατί αυτό έχω ανάγκη».14666042_1369210029757331_3253274049599364013_n

Και κλείνοντας θυμήθηκε τις δύσκολες ώρες στο νοσοκομείο. «Όταν με έβαλαν στο χειρουργείο άρχισε ο Γολγοθάς μου. Το ένα χειρουργείο ακολούθησε το άλλο, ενώ στο πλευρό μου ήταν και είναι πάντα η μητέρα μου… Ένα μήνα περίπου μετά το δυστύχημα και ενώ βρισκόμουν ακόμη στην Εντατική, ήρθε ο Τριαντάφυλλος, ο αδελφός του Παντελή, ο οποίος γνώριζε ότι καθόμουν στο πίσω κάθισμα, αλλά όχι από ποια πλευρά, ρωτώντας να μάθει που είχα τραυματιστεί, όπως επίσης για το συμβάν και την υγεία μου. Αυτό ήταν. Μια φορά μόνο και ποτέ ξανά».


loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ