Η Μάρω Κοντού εξομολογήθηκε την χειρότερη στιγμή της ζωής της.

Ποια ήταν η πιο συγκλονιστική στιγμή στη ζωή σας;

Όταν «έχασα» τη μητέρα μου. Έχω μεγαλώσει χωρίς πατέρα, τον «έχασα» όταν ήμουν 2 ετών. Η μητέρα ήταν σύντροφος, φίλη, αδελφή μου, όλα μαζί. Πέρασα δύσκολα εκείνη την εποχή. Άλλαξε εντελώς η κοσμοθεωρία μου στα πράγματα. Χρειάστηκα βοήθεια από επιστήμονα. Ουδέν κακόν αμιγές καλού, αυτό έγινε τότε. Ανακάλυψα τον εσωτερικό μου κόσμο, τις δυνάμεις, τις ευαισθησίες μου, είδα τον κόσμο με άλλα μάτια. Έκανα δύο χρόνια ψυχανάλυση, τη χρειάστηκα, μου άνοιξαν άλλοι δρόμοι, άλλα κανάλια.

Το ξεπεράσατε;

Ναι, αρκετά. Η μάνα είναι μάνα, πώς να το κάνουμε; Είναι μια γλυκιά ανάμνηση τώρα και όχι ένας βαθύς πόνος που ήταν τότε. Δεν μου λείπει τίποτα, αυτό αισθάνομαι. Αρκούμαι στα λίγα. Δεν είμαι του πολύ, σε τίποτα. Αρκούμαι στα λίγα, στα μέτρια. Περνάω πολύ καλά με μένα.

Πηγή:Λοιπόν

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ