Η Έμιλυ Κολιανδρή σε συνέντευξή της εξομολογήθηκε πώς είναι η καθημερινότητα με δύο παιδιά και πώς η σχέση με τον σύζυγό της, Χρήστο Λούλη.

2853_KOLIANDRI_LOYLIS_03022010

Θεωρείς ότι αυτός ο δρόμος που έχει ανοίξει της παραγωγής ή συμπαραγωγής σειρών στην Κύπρο, βοηθά την τηλεοπτική παραγωγή;

Βοηθά και δε βοηθά. Αφενός γίνονται δουλειές, οπότε έχει ο κόσμος εργασία και αξιοπρεπείς αμοιβές. Από την άλλη, νομίζω ότι τείνει να γίνει η εύκολη λύση, κάτι που μακροπρόθεσμα δε θα βοηθήσει ούτε την ελλαδίτικη ούτε την κυπριακή παραγωγή. Οι ρυθμοί των γυρισμάτων είναι ασφυκτικοί, ενώ υπάρχουν και οικονομικοί περιορισμοί. Στην Κύπρο, όσοι βρίσκονται πίσω από τις κάμερες δουλεύουν με αυταπάρνηση για να προλαβαίνουν να γυρίσουν ένα επεισόδιο την ημέρα. Θεωρώ ότι αν υπήρχαν περισσότερος χρόνος και χρήματα, όπως παλαιότερα, θα έβγαιναν ακόμη καλύτερες δουλειές.

Θα το ξαναέκανες;

Μπορεί. Γιατί πλέον έχω δύο παιδιά. Πρέπει να κάνω κι άλλα πράγματα εκτός του θεάτρου, που έκανα έως τώρα αυστηρά και ταγμένα, με θρησκευτική προσήλωση. Δεν μπορώ να είμαι πλέον τόσο ρομαντική. 3649_MIXAELA_PLIAPLIA_MPIRMPA_NIKOS_ILIAS_KARATZAS_SAOYLIDOY_SERVETALIS_LOYLIS_KOLIANDRI_26102015

Πέρσι, ούσα έγκυος, γύριζες το σίριαλ στην Κύπρο και παράλληλα πρωταγωνιστούσες στο «Βυσσινόκηπο», μαζί με το σύζυγό σου.

Ήταν δύσκολη περίοδος. Είχα συμφωνήσει και στα δύο προτού μείνω έγκυος. Υπήρξε μεγάλη κούραση, μέρες που δούλευα 17 ώρες. Τελικά, όλα πήγαν καλά ευτυχώς, αλλά έπαιζα στο θέατρο μέχρι οκτώ μηνών. Είχε βέβαια και την πλάκα του, γιατί με πρόσεχαν πολύ, ένιωσα κακομαθημένη. Αλλά έφτασα στα όριά μου. Ήταν μια συγκινητική εμπειρία, που δε θα μου ξανατύχει. Στην παράσταση έπαιζε και η φίλη μου, η Γαλήνη Χατζηπασχάλη, η οποία ήταν επίσης έγκυος. Μαζί με τις πρόβες, όπου κυοφορείται η παράσταση, ήταν σαν να υπήρχαν τρεις εγκυμοσύνες. Και ο Χρήστος με πρόσεχε πολύ, τα είχε βάλει όλα σε δεύτερη μοίρα, είχε μια υπερπροστατευτικότητα που σε αγγίζει και όχι αυτήν που σε τσαντίζει.

Και να ’σαι τώρα στο σπίτι, με δύο παιδιά.

Κι εκεί που λες «Τι το ήθελα τώρα το καινούργιο γατί πάνω που έχω ξεπετάξει το πρώτο και συνεννοούμαι», άντε πάλι στα ξενύχτια και στην κούραση των πρώτων τριών μηνών και του αποκλειστικού θηλασμού. Αλλά σου σκάει ένα χαμόγελο εκεί λίγο μετά τους δύο μήνες και ξεχνάς τα πάντα, λες «Να γιατί». Το πρώτο τρίμηνο μετά τη γέννα ήταν πολύ δύσκολο για μένα, και στα δύο μου παιδιά. Αλλά κάθε μέρα που περνάει, με όση κούραση, με όσο συμμάζεμα κι αν έχεις να κάνεις αφού τα κοιμήσεις, όσο κι αν βλέπεις τον εαυτό σου με την πιζάμα και το μαλλί όρθιο και αναρωτιέσαι «Πόσο ακόμα θα με αντέχω και θα με ανέχομαι έτσι;», υπάρχει αυτή η διπλή χαρά που σε αποζημιώνει για όλα.

Την μπέμπα πότε θα τη βαφτίσετε;

Λέμε το επόμενο καλοκαίρι. Ή πριν ή μετά την Επίδαυρο. Θα τη βαφτίσει ο παιδικός φίλος του Χρήστου από το σχολείο με τη γυναίκα του. Και θα την πούμε Σμαράγδα, από τη μαμά του Χρήστου. Ο Αλέξανδρος έχει πάρει το όνομα του μπαμπά μου.

0243_LOYLIS_KOLIANDRI_04122009

Τώρα είσαι καλά;

Ναι, τώρα μπορώ να πω ότι είμαι καλά. Νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένη από την πρώτη φορά, αλλά το σώμα ξεχνάει, επίτηδες φυσικά. Ξεχνάς τα ξενύχτια, την ψυχολογία. Στην ουσία κανείς δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για ένα παιδί. Αλλάζει όλη σου η ζωή, η σχέση με τον άνθρωπό σου. Χρειάζεται ωριμότητα και από τις δύο πλευρές. Επίσης, έχεις συνηθίσει σε μια ζωή χωρίς ρουτίνα, τουλάχιστον εμείς οι ηθοποιοί, και ξαφνικά μπαίνεις σε πρόγραμμα. Δεν ήμασταν του προγράμματος, ο Χρήστος ακόμα δεν είναι. Εγώ πια έχω ένα πρόγραμμα που σέβομαι και ακολουθώ πιστά.

Ποια είναι τα δώρα που κάνεις στον εαυτό σου;

Οι συναντήσεις με φίλους. Θα προτιμήσω αυτό παρά να κάνω beaute. Βαριέμαι τα κομμωτήρια και τον λουτήρα, τον νιώθω σαν βασανιστήριο. Τελευταία φορά που έκανα καθαρισμό προσώπου ήταν στο γάμο μου, το 2008. Μασάζ, ναι! Αλλά όλο το λέω και δεν το κάνω.

Μετά από τόσα χρόνια σχέσης και δύο παιδιά είστε καλά με τον Χρήστο;

Ναι, τώρα είμαστε πολύ καλά. Περάσαμε από σαράντα κύματα, κυρίως μετά τον ερχομό των παιδιών. Χάσαμε το «εμείς» που είχαμε συνηθίσει, άνοιξε, έγινε μεγαλύτερο «εμείς», ξαναβρέθηκε, επαναπροσδιορίστηκε. Βλέποντας όμως τον Χρήστο με τα παιδιά και κυρίως με τον Αλέξανδρο, γιατί τη βρεφική φάση της μπέμπας την απολαμβάνει κυρίως η μαμά, τον ξαναερωτεύτηκα από άλλη προοπτική και άλλο πρίσμα. Ίσως επειδή περνά λιγότερο χρόνο από μένα με τα παιδιά, είναι πιο σωστός, καίριος, πολύ σταθερός, κάτι που χρειάζεται ένα παιδί, δεν παρεκκλίνει ποτέ από την απόφαση που θα πάρει, έχει υπομονή και τον θαυμάζω. Είναι το πρότυπο γονιού που θα ήθελα να γίνω. Εγώ δεν είμαι έτσι, μερικές φορές με τον Αλέξανδρο τσακωνόμαστε σαν να είμαστε συνομήλικοι. Κι έχει μια απίστευτη ψυχραιμία απέναντί μου σ’ αυτή τη φάση, κάτι που μ’ έχει βοηθήσει πολύ. Τώρα που βγήκα κι εγώ από το τούνελ, είμαστε πολύ καλά. Μπορεί να μην υπάρχει ο έρωτας της πρώτης περιόδου, αλλά υπάρχει ένα πιο βαθύ, ολοκληρωτικό συναίσθημα που δεν το αλλάζω με τίποτα.

Αν η ζωή σου ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;

Αχ, έχει πλάκα, όλο παιδικά τραγουδάκια μου έρχονται στο νου. Κι επίσης μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό ένα τραγούδι που λέει ο Χρήστος στον Αλέξανδρο, το «Εγώ κι Εσύ Μαζί».

Πηγή:Hello

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ