Η Ελένη Τσαγκά μετά τον αποκλεισμό του STAR από τις τηλεοπτικές άδειες και το «μαύρο» στα κανάλια να πλησιάζει έγραψε τα συναισθήματά της σε ένα μήνυμά της στο facebook.

«ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!! … Η πρώτη αντίδραση μετά το άκουσμα των τραγικών ειδήσεων είναι η άρνηση. Φυσικά η άρνηση τις περισσότερες φορές δεν είναι ουσιαστική. Δηλαδή δεν χάνουμε την επαφή με την πραγματικότητα, νομίζοντας ότι αυτό που ακούσαμε δεν έγινε … Αντίθετα, επειδή ακριβώς έρχομαστε σε επαφή με την σκληρή πραγματικότητα, ενεργοποιείται αυτόματα αυτός ο μηχανισμός άμυνας, ο οποίος συνήθως κρατάει από λίγα δευτερόλεπτα έως λίγα λεπτά και σκοπό έχει να μας προστατεύσει από την συναισθηματική καταρράκωση. Ναι, εκείνο το ξημέρωμα έμεινα στο πρωτοσέλιδο του Πρώτου Θέματος κάνα πεντάλεπτο, ψάχνοντας τη λέξη STAR στον τίτλο…μάταια….maxresdefaultΣε ορισμένες περιπτώσεις ισχυρού σοκ η άρνηση μπορεί να είναι βαθιά και ουσιαστική και χάσουμε την επαφή με την πραγματικότητα για μεγαλύτερο διάστημα. Μετά το πρώτο σοκ, ο πόνος της αναπάντεχης είδησης μετατρέπεται σε θυμό και επιθετικότητα, στρεφόμενη κατά δικαίων και αδίκων. Σε αυτή τη φάση προσπαθούμε να βρούμε κάποια υπαιτιότητα πίσω από την άδικη αυτή εξέλιξη, κάτι για να ρίξουμε το βάρος της ευθύνης. Άλλωστε ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι έτσι κατασκευασμένος ώστε να ψάχνει δεσμούς αίτιου-αιτιατού πίσω από τα φαινόμενα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος. Το στάδιο αυτό είναι ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένο και οι συναισθηματικές εκρήξεις είναι κάτι περισσότερο από αναμενόμενες. Το τρίτο στάδιο είναι ένα μεταβατικό στάδιο μεταξύ του πρώτου σοκ και της αποδοχής. Σε αυτή τη φάση αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε την νέα πραγματικότητα, η οποία γίνεται αντικείμενο γνωστικής επεξεργασίας. maxresdefault-1Αυτό που διαχωρίζει αυτό το στάδιο από τα δύο προηγούμενα είναι πως η προσοχή μας στρέφεται στο ίδιο το γεγονός του παράλογου λουκέτου του STAR και όχι στα συναισθήματα που αυτός πυροδότησε. Κάποιος που διαπραγματεύεται την μη αντιστρεψιμότητα της νέας κατάστασης για πρώτη φορά αρχίζει να συνειδητοποιεί πως δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει για να αλλάξει αυτή την κατάσταση και πως σε αυτή τη χρονική στιγμή δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να ψάχνει για το ποιος ευθύνεται. Αυτές οι δύσκολες στιγμές οδηγούν σταδιακά το άτομο στο προ-τελευταίο επίπεδο, αυτό της κατάθλιψης. Έχοντας ξεσπάσει συναισθηματικά και αφού έχουμε συνειδητοποιήσει την σκληρή πραγματικότητα η οποία δεν αλλάζει, νιώθουμε αδύναμοι να επέμβουμε στο οτιδήποτε. Όπως και σε κάθε στιγμή κατά την οποία δεν έχουμε τον έλεγχο, έτσι και τώρα το αίσθημα του αβοήθητου αρχίζει να κάνει την εμφάνισή του. Αυτή η φάση μπορει να διαρκέσει από λίγες ώρες, ημέρες, έως και μερικούς μήνες. Πρόκειται φυσικά για μια ψυχοφθόρα διαδικασία η οποία όμως είναι ιδιαίτερα σημαντική στη βίωση του πραγματικότητας. Όπως στο τέλος κάθε αρχαιοελληνικής τραγωδίας υπάρχει η λύτρωση, έτσι και η διαδικασία της απώλειας -όταν κινηθεί σε φυσιολογικά επίπεδα- καταλήγει στην αποδοχή της. maxresdefault-2Φυσικά το ότι αποδέχομαι αυτό τα ξαφνικό και αναπάντεχο γεγονός, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι αυτόματα σβήνω κάθε συναίσθημα ή ότι βάζω ένα μεγάλο Χ σε όλα όσα έχουμε ζήσει εδώ στην Κάτω Κηφισιά. Οι αναμνήσεις θα μείνουν για πάντα, όπως άλλωστε πρέπει. Απλά, σε αυτό το στάδιο, το λουκέτο ως γεγονός πρέπει να περάσει από επεξεργασία και να γίνει κτήμα μας. Και αφού γίνει κτήμα μας, μπορούμε να το διαχειριστούμε, να συνεχίσουμε την προσπάθεια, να συνεχίσουμε τη ζωή μας, και τον αγώνα μας… Τι και αν αλλάζουν πολλές σταθερές μας??? Θα βρούμε άλλες… Η ουσία είναι να εντοπίσουμε και να υλοποιήσουμε τον τρόπο να χαμογελάμε…. Να ζούμε…
ΥΓ 1 Το κείμενο είναι παράφραση από σύγγραμμα για το σοκ του Θανάτου… Και αυτό που ζούμε όμως, είναι ένας μικρός Θάνατος… Ευτυχώς πολύ μικρός… που θα τον αποδεχθούμε και θα μαθουμε να ζούμε με την παρουσία του … ή την απουσία του… ΥΓ2 Είδα στον ύπνο μου τον Τσίπρα…. Τι να σημαίνει???».


loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ