Ο Χρήστος Λούλης σε συνέντευξή του μίλησε για τη προσωπική του ζωή, πόσο άλλαξε μετά τον ερχομό των παιδιών του αλλά και για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.

Εσύ έχεις βρει την ισορροπία στη ζωή σου;

Σήμερα ναι, αύριο ποιος ξέρει; Το παλεύω κάθε μέρα!

Είπες ποτέ «δεν αντέχω τον εαυτό μου»;

Όχι (σκέφτεται για λίγο). Ψέματα, το είπα κάποτε και μετά άλλαξα τον Χρήστο.

Με ποιο τρόπο;

Άλλαξα τον τρόπο που περιφέρομαι μέσα στον κόσμο. Ήταν δύσκολο, επώδυνο, αλλά έκανα αυτή την αλλαγή γιατί δεν ήθελα να συνεχίσω έτσι.

Πότε ενηλικιώθηκες στ’ αλήθεια;

Όταν αναγκάστηκα να πω στον πατέρα μου ότι δεν θα ακολουθήσω τον δρόμο των σπουδών μου, τα οικονομικά, και θα γίνω ηθοποιός. Το 1994 εκτοξευόσουν σε αυτή τη δουλειά -των οικονομικών- αλλά αυτή η ιδέα δεν με έκανε να σηκωθώ από το κρεβάτι. Όταν το είπα του πατέρα μου, αναγκάστηκα να ενηλικιωθώ. Έπρεπε να του πω τις πραγματικές αιτίες. Ήταν μία φοβερή στιγμή για μένα να πω «δεν μου αρέσει αυτό και θα κάνω κάτι άλλο!». Είμαι ένας άνθρωπος που θέλει να είναι αρεστός σε όλους, και επίσης δεν μπορούσα ποτέ να παραδεχτώ ότι δεν μπορώ να καταφέρω κάτι, ότι δεν κάνω για κάτι άλλο ή ότι δεν μου αρέσει αυτό ή το άλλο… Θεωρώ ότι μπορώ να τα καταφέρω όλα!loullis4

Είσαι αλαζόνας ή αιθεροβάμων;

Όχι, όχι. Έχω καταλάβει στην πορεία ότι δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους και αυτό ήταν το δεύτερο στάδιο ενηλικίωσής μου.

Τηλεόραση γιατί δεν κάνεις; Τη σνομπάρεις;

Όχι. Όταν μου δίνεται η ευκαιρία, το κάνω. Αρκεί να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Μία από αυτές είναι η ξεκούραση, γιατί είναι πολύ εξοντωτικό πράγμα. Πρέπει να ανταμείβεσαι επίσης, αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να το κάνω. Να υπάρχει ένα καλό σενάριο, καλή σκηνοθεσία. Δεν είναι εύκολο. Δεν μου τυχαίνει κάθε χρόνο όμως. Και δεν μου λείπει κιόλας η τηλεόραση.

Εξήγησε μου τη δήλωση που έκανες πρόσφατα, ότι τα μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν στον εαυτό τους και όχι στους Έλληνες. Παρεξηγήθηκες κάπως…

Έχουμε την κακή αντίληψη να νομίζουμε ότι μας ανήκει η γη. Εγώ πιστεύω ότι εμείς ανήκουμε στη γη. Πιστεύω, σαν τους Ινδιάνους, ότι εμείς ανήκουμε κάπου, σε έναν τόπο. Αν σταματήσω να αγαπάω την Ελλάδα και ξαφνικά αγαπήσω το Μεξικό, θα ανήκω στο Μεξικό. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι πρέπει οι άνθρωποι να δένονται με τόπους, ιδέες και αντιλήψεις, σαν να είναι μία άγκυρα στα πόδια μας.

Ναι, αλλά όταν κάτι αφορά τον πολιτισμό μας…

Το μεγαλείο του πολιτισμού που θαυμάζουμε έχει παγκόσμια απήχηση. Όσο είμαι διατεθειμένος να θαυμάζω εγώ τον Παρθενώνα, άλλο τόσο έχει το δικαίωμα να τον θαυμάζει ένας Γερμανός κι ένας Αμερικάνος. Είναι ένα αρχιτεκτονικό-καλλιτεχνικό μνημείο. Τα γλυπτά που είναι στο Λονδίνο είπα ότι ανήκουν στον Παρθενώνα, δηλαδή στο μνημείο αυτό. Χτίστηκε στο Αττικό φως, στην Αττική γη και ανήκει εκεί. Όλο αυτό πρέπει να ενωθεί και να έρθει στη γη που χτίστηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι ανήκει σε μένα και σε σένα. Τυχαίνει απλά να ζούμε εμείς εδώ. Δεν το παίρνω προσωπικά και πατριωτικά. Μάλλον, κάπως ρομαντικά και καλλιτεχνικά. Αυτό παρεξηγήθηκε. Το μνημείο πρέπει να είναι ολόκληρο και να επιδεικνύεται στην Ελλάδα. Όπως και ο Πύργος του Άιφελ, δεν θα ήθελα να μοιραστεί σε τρία μέρη ανά τον κόσμο. Ανήκει στο Παρίσι. Τέλος.

Εξήγησε μου τη δήλωση που έκανες πρόσφατα, ότι τα μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν στον εαυτό τους και όχι στους Έλληνες. Παρεξηγήθηκες κάπως…

Έχουμε την κακή αντίληψη να νομίζουμε ότι μας ανήκει η γη. Εγώ πιστεύω ότι εμείς ανήκουμε στη γη. Πιστεύω, σαν τους Ινδιάνους, ότι εμείς ανήκουμε κάπου, σε έναν τόπο. Αν σταματήσω να αγαπάω την Ελλάδα και ξαφνικά αγαπήσω το Μεξικό, θα ανήκω στο Μεξικό. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι πρέπει οι άνθρωποι να δένονται με τόπους, ιδέες και αντιλήψεις, σαν να είναι μία άγκυρα στα πόδια μας.loullis

Ναι, αλλά όταν κάτι αφορά τον πολιτισμό μας…

Το μεγαλείο του πολιτισμού που θαυμάζουμε έχει παγκόσμια απήχηση. Όσο είμαι διατεθειμένος να θαυμάζω εγώ τον Παρθενώνα, άλλο τόσο έχει το δικαίωμα να τον θαυμάζει ένας Γερμανός κι ένας Αμερικάνος. Είναι ένα αρχιτεκτονικό-καλλιτεχνικό μνημείο. Τα γλυπτά που είναι στο Λονδίνο είπα ότι ανήκουν στον Παρθενώνα, δηλαδή στο μνημείο αυτό. Χτίστηκε στο Αττικό φως, στην Αττική γη και ανήκει εκεί. Όλο αυτό πρέπει να ενωθεί και να έρθει στη γη που χτίστηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι ανήκει σε μένα και σε σένα. Τυχαίνει απλά να ζούμε εμείς εδώ. Δεν το παίρνω προσωπικά και πατριωτικά. Μάλλον, κάπως ρομαντικά και καλλιτεχνικά. Αυτό παρεξηγήθηκε. Το μνημείο πρέπει να είναι ολόκληρο και να επιδεικνύεται στην Ελλάδα. Όπως και ο Πύργος του Άιφελ, δεν θα ήθελα να μοιραστεί σε τρία μέρη ανά τον κόσμο. Ανήκει στο Παρίσι. Τέλος.65603

Τα παιδιά σου σε άλλαξαν πολύ;

Με ανάγκασαν να δείχνω εμπιστοσύνη στο χρόνο που περνάει. Κάποτε τα ήθελα όλα τώρα. Τώρα να πάω διακοπές, τώρα να περάσω καλά, τώρα να κοιμηθώ. Τα παιδιά το ανέτρεψαν αυτό. Τρέχω για τις δικές τους ανάγκες.

Σε περιορίζουν πια στο να ακολουθείς τα δικά σου «θέλω»;

Τα «θέλω» είναι αυτά που μας περιορίζουν. Ο βουδισμός λέει ότι η μεγαλύτερη αλυσίδα του ανθρώπου είναι οι επιθυμίες του. Η επιθυμία και η ελπίδα είναι απλώς η άλλη όψη του φόβου. Και τα δύο μαζί, σε μεγάλες δόσεις, οδηγούν στον φασισμό. Ένας άνθρωπος ελεύθερος πρέπει να είναι ευγνώμων για ό,τι του φέρνει η ζωή στα πόδια του.

Αυτό δεν είναι συμβιβασμός;

Μα, η ζωή αυτό είναι. Θέλω πολύ να πετάω, αλλά δεν μπορώ. Πετυχαίνω την ισορροπία μεταξύ «θέλω» και «δεν μπορώ» και αγοράζω ένα αεροπορικό εισιτήριο…

Μελαγχολείς;

Όχι. Αρνούμαι! Κάποτε το έκανα, αλλά είναι χάσιμο χρόνου.

Σήμερα είσαι ευτυχισμένος;

Ναι! Και με διαφορετικούς τρόπους από ό,τι ήμουν στα 20 μου και στα 30 μου. Σήμερα, χαίρομαι όταν παίζω τουβλάκια, όταν κάνω χειρονακτικές εργασίες στο σπίτι, κατασκευές. Πραγματικά, με κάνουν χαρούμενο αυτά. Όταν σκαλίζω τον κήπο και φτιάχνω το μποστανάκι και τις ντοματούλες μας, είμαι ευτυχής. Στα 20 μου δεν θα ήμουν. Τότε, ήθελα να έχω πολλές γκόμενες. Μπήκα στο θέατρο για να γίνω γνωστός και να έρχονται γυναίκες να με προσεγγίζουν αυτές πρώτες, γιατί εγώ ντρεπόμουν πολύ. Δεν έκανα το πρώτο βήμα. Φοβόμουν. Το κατάφερα. Μετά κατάλαβα ότι υπάρχουν κι άλλες μορφές ευχαρίστησης και πληρότητας. Άλλαξαν οι επιθυμίες μου. Ήθελα να γίνω καλύτερος ηθοποιός. Μετά καλύτερος σύζυγος, καλύτερος πατέρας.

Πηγή: Down Town Κύπρου

SHARE
loading...
loading...
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
To altsantiri.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις εφόσον εντοπίζονται θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.