Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης σε λίγες ημέρες γίνεται 40 χρονών και εξομολογείται πώς νιώθει.

 papakaliatis_1

Διατηρείτε επαφές με φίλους ή παρέες από την εποχή του σχολείου. Είναι εδώ ή έχουν φύγει έξω; Ποια είναι η δική σας αίσθηση για μια γενιά που στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής της υπήρχε έντονη η υπόσχεση της γλυκιάς ζωής και εδώ και πέντε χρόνια αισθάνεται ότι ο ορίζοντας έκλεισε ξαφνικά.

«Ναι, διατηρώ, και μάλιστα πολύ στενές επαφές. Κάνουμε ακόμα παρέα και με έναν τρόπο μεγαλώνουμε μαζί. Η αίσθηση μου είναι πως όλοι είμαστε σαν να φάγαμε ένα πολύ δυνατό χαστούκι, που στον καθένα προκάλεσε και από κάτι διαφορετικό. Είμαστε μια γενιά που αλλιώς της έμαθαν τα πράγματα, αλλιώς ήταν τελικά και αλλιώς τα χειρίστηκε. Δεν θα βγάλετε άκρη αν το προσεγγίσετε σαν μέσο όρο».

Αλήθεια, σκεφτήκατε ή δοκιμάσατε να ζήσετε έξω για μικρότερο ή μεγαλύτερο χρόνο;

«Ναι, το έχω σκεφτεί. Ανέκαθεν ταξίδευα πολύ και το σκεφτόμουν, αλλά στο τέλος πάντα με έναν τρόπο προτιμούσα να μείνω εδώ. Βέβαια, είχα την επιλογή και την τύχη γιατί δούλευα και μου άρεσε αυτό που έκανα στη χώρα μου. Άρα, δεν έχω βρεθεί ακόμα στη δύσκολη θέση να αναγκαστώ να φύγω. Μου αρέσει να γράφω εδώ. Μου αρέσει να γυρίζω τις ταινίες μου στην Ελλάδα. Όμως, ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται».

47029-1008229_209264652608922_702485821_o

Σε λίγες ημέρες θα γίνετε 40. Πώς σας φαίνεται; Το σκέφτεστε καθόλου;

«Ναι, το αισθάνομαι. Όχι ότι με ενθουσιάζει, όμως δεν είναι και στο χέρι μου. Πρέπει να σας πω ότι, δυστυχώς, είμαι παρελθοντολάγνος. Δηλαδή εξιδανικεύω αυτά που έχω ζήσει και πρόσωπα, και καταστάσεις, και συνήθειες, πατέντες, λειτουργίες και μου είναι τρομερά δύσκολο που αναγκάζομαι να αλλάξω κάποια. Φανταστείτε ότι, ακόμη και αν μερικές φορές στο παρελθόν τα πράγματα δεν ήταν ιδανικά, εγώ τα μετουσίωνα και τα παρουσίαζα ως ιδανικά. Ψέματα δηλαδή… Ε, αυτό βλέπω ότι έχει αρχίσει και αλλάζει. Είμαι σε αυτήν τη μεταβατική περίοδο».

Πηγή: Καθημερινή

 

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ