Γράφει η Σοφιάννα Μπονοβόλια

Έχει ονομαστεί χάριν αστεϊσμού, αλλά και συμβολισμού «γαλατικό χωριό» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμη κι αν οι ίδιοι οι πολιτικοί του αρνούνται αυτό τον χαρακτηρισμό, το κρατίδιο της Βαλονίας έχει καταφέρει να γίνει γνωστό όχι μόνο εντός των τειχών της Ένωσης, αλλά και πολύ πέρα από αυτή, αφού με το «όχι» που είπε στην εμπορική συμφωνία ανάμεσα σε Ε.Ε. και Καναδά, οξύνει την ούτως ή άλλως ισχυρή κρίση που ταλανίζει την Ένωση και θέτει υπό αμφισβήτηση την ενότητά της.

Ο λόγος που η Βαλονία, το μικρό αυτό κρατίδιο του Βελγίου έχει δημιουργήσει πανικό και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, έγκειται στις ενστάσεις που η κυβέρνησή του έχει θέσει στην έγκριση της λεγόμενης CETA, της εμπορικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών δηλαδή ανάμεσα στην «ενωμένη Ευρώπη» και τον Καναδά.

Σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο για να τεθεί σε ισχύ μία εμπορική συμφωνία θα πρέπει να υπάρχει η έγκρισή της τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και από τα εθνικά κοινοβούλια όλων των κρατών μελών. Λόγω του ομοσπονδιακού συστήματος διακυβέρνησης του Βελγίου όμως, η έγκριση θα πρέπει να περάσει και από τα δέκα κρατίδια της χώρας και κάπου εκεί… προκύπτει το «πρόβλημα».

ceata_ttip

Την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος του κρατιδίου, Πολ Μανέ, είχε εκφράσει την ξεκάθαρη αντίθεσή του στη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ ΕΕ – Καναδά, ενώ οι πυρετώδεις συζητήσεις που ξεκίνησαν την περασμένη Πέμπτη, αλλά και το τελεσίγραφο που έθεσε… απολύτως δημοκρατικά η ηγεσία της Ένωσης στην κυβέρνηση να «συμμορφωθεί» μέχρι σήμερα Δευτέρα, δεν οδήγησε σε κάτι διαφορετικό, αφού το μεσημέρι ο πρωθυπουργός της χώρας, Σαρλ Μισέλ ανακοίνωσε ότι το βελγικό κρατίδιο εμμένει στο μπλοκάρισμα της συμφωνίας.

Το βέτο που θέτει η μικρή αυτή γεωγραφική περιοχή, αφορά κάτι πολύ μεγαλύτερο, κάτι που υπερβαίνει ακόμα και τις ζωές των 550 περίπου εκατομμυρίων της Ένωσης, για την ακρίβεια κάτι τεράστιο. Την παγκόσμια εμπορική πολιτική και τους όρους που αυτή θα γίνεται, αφού τόσο η CETA, όσο και πολύ περισσότερο η συμφωνία με τις ΗΠΑ (TTIP) αντιπροσωπεύουν παραπάνω από το μισό του παγκόσμιου εμπορίου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως η μεγαλύτερη εμπορική δύναμη στον κόσμο, βλέπει μέσα σε λιγότερο από κάποιους μήνες τα μεγαλεπήβολα σχέδιά της αναφορικά με τις εμπορικές συμφωνίες, να ναυαγούν λόγω εσωτερικής «αταξίας».

Οι ανησυχίες εκατομμυρίων πολιτών σε όλη την ήπειρο, ανάμεσά τους δικηγόροι, ακαδημαϊκοί, τοπικές αρχές, πολιτικοί και ουσιαστικά σύσσωμη η κοινωνία των πολιτών, οδήγησαν πολλές κυβερνήσεις στο να εκφράσουν επιφυλάξεις για τη CETΑ, ήταν όμως μόνο οι Βαλώνοι που έδειξαν την «κόκκινη κάρτα» στις Βρυξέλλες.

ceta

Η ακλόνητη αντίθεση της βελγικής αυτής περιφέρειας την έχρισε ηγέτη του κινήματος πολιτών σε όλη την Ευρώπη που αντιτίθενται στη συμφωνία κάνοντας ουσιαστικά σε όλη την ήπειρο τη «χάρη».

Η εκ των βασικών ενστάσεων που τέθηκαν από τη Βαλονία, ήταν η δύναμη που θα δίνονταν στους ξένους επενδυτές να μηνύσουν τις κυβερνήσεις, έναντι τεράστιων αποζημιώσεων, εάν οι δημοκρατικά συμφωνημένες αποφάσεις των κρατών για να προστατέψουν τους πολίτες, παρενέβαιναν στα κέρδη και τα συμφέροντά τους.

Το γεγονός αυτό όπως ανέφερε σε ομιλία του στο κοινοβούλιο ο ηγέτης της Βαλονίας Paul Magnette, το περιφερειακό κοινοβούλιο απορρίπτει όχι απλώς τη συμφωνία, αλλά αμφισβητεί τη γενική φιλοσοφία μιας νέας γενιάς εμπορικών συμφωνιών που εισβάλλουν στο παγκόσμιο περιβάλλον για τα επόμενα 20, 30 χρόνια.

Η συζήτηση λοιπόν γύρω από τη CETA δεν αφορά την εν λόγω εμπορική συμφωνία, αλλά μία βαθιά πολιτική και φιλοσοφική συζήτηση, σε μία Ένωση που ολοένα και απομακρύνεται από τις ιδρυτικές της αξίες και μετατρέπεται σε ένα φιλελεύθερο μπλοκ κρατών.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο μάλιστα που τις τελευταίες μέρες έχει εξαπολυθεί ένας τρομολαγνικός πόλεμος εναντίον της Βαλονίας καθώς οι πιέσεις και οι εκβιασμοί τόσο από το εγχώριο αστικό μπλοκ, όσο και από τα κέντρα λήψης αποφάσεων των Βρυξελλών και του Παρισιού, δεν έχουν σταματήσει να κινδυνολογούν ότι εάν η συμφωνία αποτύχει, η ΕΕ δεν θα είναι σε θέση να συνάψει καμία εμπορική συμφωνία στο μέλλον -κάτι θυμίζει από Ελλάδα όλο αυτό.

Ντόναλντ Τουσκ, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο καναδός πρωθυπουργός, Τζάστιν Τρουντό και πλήθος μέσων ενημέρωσης, ήταν μεταξύ αυτών που προσπάθησαν να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο «ναι» στη συμφωνία, ενώ μετά τη γνωστοποίηση της άρνησης, οι άλλες τοπικές κυβερνήσεις ζήτησαν την παραίτηση του Μισέλ. 

Οι Βρυξέλλες μάλιστα προειδοποίησαν το Βέλγιο ότι εάν δεν εξασφαλίσει την έγκριση της Βαλονίας (κάτι που προσπάθησε να κάνει η κεντρική κυβέρνηση εξασφαλίζοντας διαβεβαιώσεις για την προστασία των επενδύσεων) θα ακυρωθεί η Σύνοδος Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου για να πάρει την «πληρωμένη απάντηση» του Magnette ότι «τα οποιουδήποτε είδους τελεσίγραφα δεν είναι συμβατά με την άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων».

Η ακύρωση της συμφωνία είναι πια γεγονός, αυτή όμως ίσως είναι και η ευκαιρία της Ένωσης, για να αποφασίσει προς τα πού θέλει να κινηθεί, τη στιγμή που ολοένα και περισσότεροι πολίτες και κυβερνήσεις, ζητούν να μπει τέλος σε πολιτικές που συμβάλλουν στην όξυνση των ανισοτήτων, την αυξημένη φοροδιαφυγή, την κατάρρευση της βιοποικιλότητας, την κλιματική αλλαγή και την ασυδοσία επιχειρηματικών κολοσσών.

Ίδωμεν λοιπόν.

 


loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ