Η Πορτογαλία οδεύει σε εθνικές εκλογές την Κυριακή σε ένα πιο ευνοϊκό οικονομικό περιβάλλον απ’ ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια. Αλλά οι πολιτικές λιτότητας που κατέστησαν την οικονομία πιο ανταγωνιστική είχαν ως συνέπεια τη μαζική μετανάστευση ταλαντούχων νέων που θα ανακόψει την ανάκαμψη, ανεξάρτητα του ποιος θα είναι ο νικητής των εκλογών.

Το ζήτημα της μετανάστευσης υπήρξε ένα από τα κύρια θέματα της προεκλογικής εκστρατείας σε μια αμφίρροπη εκλογική αναμέτρηση.

Η αντιπολίτευση έχει υποσχεθεί να φέρει πίσω τους ικανότερους και εξυπνότερους. Αλλά οι συνθήκες που τους οδήγησαν να φύγουν από τη χώρα μοιάζουν να παγιώνονται, ιδιαίτερα με την ανεργία να επηρεάζει τον ένα στους τρεις νέους και την προσφορά εργασίας συχνά να αφορά ανεπαρκώς αμειβόμενες θέσεις, ενίοτε χωρίς συμβάσεις εργασίας καν.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, συνολικά 485.000 άνθρωποι έφυγαν από την Πορτογαλία το χρονικό διάστημα 2011 – 2014, ανάμεσα τους περίπου 200.000 που μετανάστευσαν μόνιμα, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι έως 30 ετών.

Παρότι ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Αντόνιο Κόστα, φιγουράρει μαζί με νέους υποστηρικτές του κόμματος που φορούν μπλουζάκια που γράφουν «Δεν θέλω να μεταναστεύσω», και δημιούργησε έναν ιστότοπο με τον τίτλο «Ψήφος για επιστροφή», προσπαθώντας να κερδίσει την ψήφο των αποδήμων, πολλοί από όσους μετανάστευσαν αμφιβάλλουν ότι η Πορτογαλία θα μπορεί να δώσει στο εγγύς μέλλον ικανοποιητικά αμειβόμενες δουλειές με προοπτική καριέρας.

«Η καρδιά μου είναι μοιρασμένη. Αγαπώ την Λισσαβόνα, αλλά δεν βλέπω τον εαυτό μου να επιστρέφει στο κοντινό μέλλον», λέει ο 29χρονος μεταπτυχιακός φοιτητής Μάιλις Ροντρίγκες, ο οποίος βρήκε δουλειά σε ένα πρόγραμμα μουσικής τεχνολογίας στο Μόντρεαλ που συγχρηματοδοτείται από την κυβέρνηση του Καναδά. «Δεν μπορώ να δω προοπτική στην Πορτογαλία. Αν έμενα, εικάζω πως θα έβρισκα δουλειά, αλλά όχι με τις ίδιες συνθήκες», εξήγησε ο Ροντρίγκες. «Θα ήθελα να αλλάξουν οι πολιτικές, αλλά ρεαλιστικά δεν περιμένω πολλά από την οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση», πρόσθεσε.

Μετά από χρόνια μεταναστευτικού πλεονάσματος στην Πορτογαλία, τα στατιστικά δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδειξαν ότι η τάση αντιστράφηκε το 2010 και παρέμεινε στην ίδια κατεύθυνση τουλάχιστον μέχρι το 2013, όταν 36.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη έξοδος στην δυτική Ευρώπη, μετά την Ισπανία, από όπου οι ειδικοί αναφέρουν πως οι μετανάστες ήταν ως επί το πλείστον αλλοδαποί.

Στο αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης, το 2011, αξιωματούχοι της κυβέρνησης του Πέντρο Πάσος Κοέλιο, συμβούλευαν τους πολίτες να αναζητήσουν δουλειά στο εξωτερικό, αν δεν μπορούσαν να βρουν στην Πορτογαλία.

Η συμβουλή αυτή εξόργισε πολλούς, ανάμεσα τους και την αντιπολίτευση που επέκρινε έκτοτε την κυβέρνηση για το θέμα και έχει δεσμευτεί να θέσει σε προτεραιότητα τη δημιουργία θέσεων εργασίας για τους νέους και να βελτιώσει μακροπρόθεσμα τις ευκαιρίες απασχόλησης με αναλυτικό σχέδιο που έχει εξαγγείλει.

Ενώ ο δείκτης ανεργίας έχει πέσει από το 18% το 2013 στο 12%, η ανεργία στους νέους παραμένει πάνω από το 30%.

Ο Πάσος Κοέλιο προτρέπει τους νέους να επαναπατριστούν, αλλά το κυβερνητικό πρόγραμμα για αυτόν το στόχο έγινε στόχος ειρωνικών σχολίων, όταν στο πλαίσιό του επελέγησαν μόλις 20 άνθρωποι από μια λίστα υποψηφίων για ένα σχέδιο που θα τεθεί σε εφαρμογή τον επόμενο χρόνο.

Ενώ οι Πορτογάλοι μετανάστες παραδοσιακά ήταν ανειδίκευτοι εργάτες, πλέον οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και σημαντική επαγγελματική κατάρτιση και εμπειρία, που φεύγουν από αστικά κέντρα.

Μια μελέτη κατέδειξε ότι περίπου το 70% των μεταναστών με πτυχία πανεπιστημίου έχουν μεταναστεύσει σε άλλες χώρες στην Ευρώπη – κυρίως στην Βρετανία, τη Γερμανία και τη Γαλλία – και σχεδιάζουν να μείνουν μόνιμα εκεί.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ