O Μισέλ Τουρνιέ, ένας από τους πιο σημαντικούς Γάλλους συγγραφείς του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, πέθανε τη Δευτέρα σε ηλικία 91 ετών στο σπίτι του κοντά στο Παρίσι, είπαν η οικογένειά του και ο δήμαρχος του χωριού που ζούσε, στο Γαλλικό Πρακτορείο.

«Απεβίωσε χθες στις 7:00 μ.μ. (8:00 μ.μ. ώρα Ελλάδας)», περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του, είπε ο βαφτισιμιός του Λορόν Φελικουλί, τον οποίο ο συγγραφέας θεωρούσε θετό του γιο.

Ο θάνατος του Τουρνιέ επιβεβαιώθηκε και από τον δήμαρχο του Σουαζέλ, ενός χωριού 550 περίπου κατοίκων νοτιοδυτικά του Παρισίου, όπου ο Τουρνιέ, πιστός καθολικός, είχε ζήσει τα τελευταία 50 χρόνια.

Το 1970 ο Τουρνιέ κέρδισε το μεγάλο λογοτεχνικό Βραβείο Γκονκούρ για το βιβλίο του «Ο Δράκος» (ελληνική μετάφραση/Εξάντας), ένα μυθιστόρημα για έναν άνθρωπο που στρατολογεί παιδιά στο ναζισμό.

Δεκαετίες αργότερα, ο Τουρνιέ μαζί με άλλους συγγραφείς όπως ο Άρθουρ Μίλερ, ο Γκύντερ Γκρας, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και άλλοι σημαντικοί συγγραφείς, συνέβαλλε σε μια ανθολογία διηγημάτων που εκδόθηκε το 2004 με τίτλο «Λέγοντας Ιστορίες» (ελληνική μετάφραση/Καστανιώτης). Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου διατέθηκαν στη μάχη ενάντια στο AIDS στη Νότια Αφρική.

Ο Τουρνιέ έγραψε επίσης και παιδικά βιβλία, και του άρεσε να μιλάει σε σχολεία για τα βιβλία του.

Γεννημένος στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 1924, ο Γάλλος συγγραφέας γράφεται στη Σορβόνη και παρακολουθεί φιλοσοφία, ενώ το 1944 εμβαθύνει τις γνώσεις του στα αρχαία ελληνικά και ετοιμάζει τη διπλωματική εργασία του με θέμα τις πλατωνικές ιδέες.

Γίνεται ευρύτερα γνωστός με τα μυθιστορήματα «Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού» (1967) που του αποφέρει το μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας, ενώ το 1970 εκδίδει το μυθιστόρημα «Le roi des aulnes», που είχε επεξεργασθεί πολλές φορές, για το οποίο με ομόφωνη απόφαση τού απονέμεται το βραβείο Γκονκούρ.

Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, σε δήλωση για τον θάνατό του τον αποκάλεσε «μεγάλο συγγραφέα τεράστιου ταλέντου».

Σύμφωνα με τον Φελικουλί, η υγεία του νονού του είχε επιδεινωθεί τελευταία και «δεν ήθελε πια να συνεχίσει τη μάχη».

Ο Αλέν Σινιέρ, δήμαρχος του Σουαζέλ, είπε ότι ο συγγραφέας ήθελε να ταφεί στο χωριό όπου ζούσε από το 1957. «Ήταν λίγο ερωτευμένος με το χωριό. Είχε διαλέξει τον τόπο ταφής του, κοντά σε ένα δέντρο».

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ