Χθες βρέθηκα στα δικαστήρια. Η δίκη στην οποία ήμουν μάρτυρας αναβλήθηκε. Αλλά για να το μάθουμε αυτό χρειάστηκε να περιμένουμε 5 ώρες.

Όταν έφτασα το πρωί εκεί, οι αίθουσες ήταν γεμάτες, δεν είχες να σταθείς.

Είδα μια αίθουσα άδεια, μπήκα και κάθισα στα τελευταία καθίσματα. Ήταν η αίθουσα για τα αυτόφωρα αλλά το κατάλαβα όταν 10′ αργότερα άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι.
Δεμένοι με χειροπέδες δύο-δύο, χωρίς κατ΄ανάγκην να γνωρίζονται μεταξύ τους οι συλληφθέντες, συνοδεία ενός αστυνομικού ο οποίος κρατούσε το κλειδί από τις χειροπέδες, γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα του δικαστηρίου, ενώ οι άλλοι περιμέναν μέσα στις κλούβες υπομονετικά μέχρι να έρθει η σειρά τους.
Πρώτα φέραν 4 παιδιά, από 19-23 χρονών, τους είχαν πιάσει για χρήση χασίς. Για 1 γραμμάριο. Το άλλο ζευγάρι, το χειροπεδιαστό, ο ένας τσιγάρο 850ml, ο άλλος από την Νιγηρία πουλούσε τσάντες μαιμού. Μπαίναν και μπαίναν. Μπαίναν και μπαίναν. Πρόσωπα συνηθισμένα, καθημερινά αλλά και πρόσωπα που βλέπεις μόνο σε ταινίες.
Ή στην ζωή.
Μία κοπέλα καθηλωμένη στο διάδρομο, με ένα βλέμμα δημιουργικής ασάφειας καρφωμένο στο πουθενά και στο παντού γύρισε και είπε σε έναν θηριώδη αστυνομικό, απ΄αυτούς που τα γυμναστήρια τους διώχνουν για να κλείσουν, του είπε:
«θα γίνουν οι δίκες πρώτα»;
Δεν είχε νόημα η ερώτηση.
Στην αίθουσα επικρατούσε ένταση, νεύρα, όλα τα βλέμματα έψαχναν κάτι. Παρακαλούσε ένας χειροπεδιαστός να τον λύσουν για να πάει να κατουρήσει. Όχι τώρα, του έλεγε ο συνοδός, περίμενε, θα σε φωνάξει.
Δίπλα μου καθόταν ένα κύριος, κάπως μεγάλης ηλικίας μαζί με μία κυρία, μεγάλης ηλικίας κι αυτή. Ο καθένας για δική του υπόθεση. Κατάλαβα ότι τους μεγάλους τους δένουν μαζί για να έχουν κοινό αργό βάδισμα.
Εγώ, μου λέει ο διπλανός, ήμουνα με τον Λιακουνάκο στο κελί. Πετιέται ένας αστυνομικός από δίπλα και μου λέει στο αυτί: Όταν τον φέραμε εδώ τον Λιακουνάκο, δεν είχαμε που να τον βάλουμε να καθήσει και τον βάλαμε στο γραφείο του προϊσταμένου της επιθεώρησης. Τ΄αυτιά μου δεχόντουσαν πληροφορίες καθώς παράλληλα προσπαθούσα να ακούσω τους διαλόγους στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Τρεις γυναίκες δικαστίνες στην έδρα, οι οποίες προσπαθούσαν μέσα σ΄αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα να δικάσουν, με έναν αδύνατο αστυνομικό, ούτε 40 κιλά, να τρέχει γύρω-γύρω συνέχεια και να φωνάζει μιλάτε πιο σιγά.
Στις 4 ώρες που έμεινα μέσα στην αίθουσα, περάσαν τουλάχιστον 100.
Οι πιο πολλοί νέοι, εκτός από ένα ζευγάρι γεροντάκια που αυτοί έδειχναν ότι μάλλον ήταν ζευγάρι.
Οι περισσότεροι εκεί ήταν για χρήση χασίς και κάποιοι άλλοι για βαρύτερα ναρκωτικά. Ένας μονάχα, που είχε συλληφθεί για κατοχή όπλου προσπαθούσε να αποδείξει ότι το όπλο αυτό το πηγαίνει σε εκθέσεις όπλων και το δείχνει. Μιλούσε περσικά.
Αλήθεια, σκέφτηκα ,τι νόημα έχει αυτό το κουβαλητό των παιδιών,  για ένα τσιγάρο, στα δικαστήρια.
Γιατί αυτή η χώρα δεν προχωράει ένα βήμα προς την αλήθεια; Ας διαχωρήσει τα βαριά ναρκωτικά, το εμπόριο, τη χημεία, απ΄το τσιγάρο και το χόρτο. Εκτός απ΄αυτό τον τόνο κοκαίνης που βρήκανε και που όντως είναι τεράστια ποσότητα, όλα τα άλλα καράβια είναι άδεια;
Eίναι αθώα τα λιμάνια, οι τελωνειακοί, οι ελεγκτές και ξαφνικά πρέπει να δικάζονται παιδιά 20 χρονών, σαν να ναι αυτοί υπεύθυνοι, σαν να ναι αυτοί οι εγκληματίες;
Με καλέσαν πριν καιρό από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας οι στρατιωτικοί , να συμμετέχω σε μία εκστρατεία ενημέρωσης για το τσιγάρο , διότι οι δικές τους έρευνες έδειχναν πολύ μεγάλη αύξηση χρήσης στον στρατό.
Δεν ξέρω που σκάλωσε η ιστορία και δεν έγινε, εγώ κρατώ μόνο την αλήθεια του θέματος.
Υπάρχει κάποιος που να θέλει να βρει χόρτο να καπνίσει και να μην μπορεί να βρει;
Τσιγάρα κανονικά στο περίπτερο μπορεί να μην βρεις γιατί τελείωσαν αλλά το χασίς κυκλοφορεί παντού ελεύθερο.
Από ποιον κρύβεται λοιπόν αυτή η χώρα; Από τον εαυτό της;
Πήγε πίσω η Ολλανδία επειδή επέτρεψε την χρήση χασίς; Είναι η μόνη χώρα που έχει άδεια κελιά στις φυλακές τα οποία νοικιάζει σε άλλες χώρες για να στέλνουν τους κρατούμενους τους που δεν χωράνε εκεί.
Τι συμβαίνει σήμερα σε πολλές πολιτείες της Αμερικής; Ποιο είναι το νομικό καθεστώς στην Γαλλία όταν πιάσουν ένα παιδί με τσιγάρο στην κατοχή του;
Δεν είναι ανάγκη να υπάρξει ένας νέο , πιο επιεικές πλαίσιο αντιμετώπισης ώστε να αποσυμφορηθούν τα δικαστήρια, τα αυτόφωρα, η συνεύρεση παντός είδους εγκληματιών σε χώρους , οι δεκάδες  κοστοβόρες μετακινήσεις με τους συνοδούς αστυνομικούς;

Είναι η ώρα να προχωρήσουμε. Να ανασυνταχθούν οι νόμοι και να «συμμορφωθούν» με την εποχή.

Είναι η ώρα η χώρα να συζητήσει ανοιχτά για την αποποινικοποίηση του χασίς διότι είναι τεράστια έσοδα τα οποία θα προκύψουν από την φορολόγηση των τσιγάρων αυτών, που έτσι κι αλλιώς είναι μία πραγματικότητα.
Να προχωρήσουμε και παραπέρα. Στην καλλιέργεια κάνναβης. Για θεραπευτικούς και άλλους σκοπούς, ακόμα και για εξαγωγή.

Πως γίνεται στις χασικλερί της Ολλανδίας να πωλείται το χόρτο Καλαμάτας ενώ η Καλαμάτα δεν το εξάγει; 

Αλλά έτσι γίνεται η διακίνηση του μαύρου χρήματος, έτσι ζουν πολιτικοί και κάποιοι αστυνομικοί καλύπτοντας εμπόρους ναρκωτικών και συλλαμβάνονται τα πιτσιρίκια για να δείχνουν έργο. Όπου υπάρχει μεγάλο κέρδος, υπάρχουν μεγάλες προμήθειες, μεγάλες απειλές, μεγάλες προσβάσεις στην δικαιοσύνη, μεγάλα λαδώματα και μεγάλη σιωπή.
Η αλήθεια είναι αυτή που δίνει τις λύσεις, η αποδοχή της πραγματικότας και οι βαριές τιμωρίες στους εμπόρους ναρκωτικών.
Και τέτοιες στην χώρα αυτή δεν είδαμε.
SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ