Του Niko Ago

Κατά την κοινή συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας και του Πολιτικού Συμβουλίου της ND, αποφασίστηκε παράταση της θητείας του Β. Μεϊμαράκη, στην ηγεσία του κόμματος. Ο κ. Μεϊμαράκης, συμφωνήθηκε να παραμείνει στην ηγεσία της ΝΔ, μέχρι την άνοιξη του 2016, χωρίς να προσδιορίζεται από τώρα, ακριβής χρόνος διεξαγωγής εκλογών για το νέο πρόεδρο. Όπως είναι γνωστό, ορίστηκε προσωρινός πρόεδρος της συντηρητικής παράταξης, από τον Αντώνη Σαμαρά, όταν ο τελευταίος παραιτήθηκε από την ηγεσία της, στις 6 Ιουλίου.

Μάλιστα, ο κύριος Μεϊμαράκης, κατέχει πια κι ένα μοναδικό ρεκόρ. Την ίδια μέρα, ο κύριος Σαμαράς τον όρισε και αντιπρόεδρο του κόμματος- μόνο έτσι θα μπορούσε να του δώσει το «δαχτυλίδι»- και πρόεδρο, μετά την παραίτησή του. Τις ίδιες ημέρες, ο Τύπος που πρόσκειται στη Συγγρού, έκανε λόγο για «μεταβατικό πρόεδρο με τάσεις μονιμότητας», τοποθετώντας τις διαδικασίες εκλογής του νέου προέδρου στη «γαλάζια» παράταξη, περί τα μέσα Σεπτεμβρίου. Αποδεικνύεται ότι είχε απόλυτο δίκαιο (και καλές πληροφορίες). Πλέον, όμως, και μετά από αίτημα 62 βουλευτών του κόμματος, η θητεία του «προσωρινού» πάει ακόμα παραπέρα και όταν, κι εφόσον, γίνουν οι εσωκομματικές εκλογές, αυτός θα έχει ήδη περίπου ένα έτος στην προεδρική καρέκλα. Και ενώ υπάρχουν αυτοί που ζητούσαν να παραμείνει στη θέση του- και τελικά το πέτυχαν- οι έχοντες αντίθετη άποψη, ήδη ακονίζουν τα «μαχαίρια». Τα πολιτικά «παιδιά» του Σαμαρά, βγάζουν «αφρούς» από χθες και επιτίθενται με σφοδρότητα στους αντιπάλους εντός της «πολυκατοικίας». Η συνέχεια αναμένεται με ενδιαφέρον.

Το μοίρασμα των αρχηγικών «δαχτυλιδιών», στα δημοκρατικά κόμματα ωστόσο, είναι μια, πέρα ως πέρα, προβληματική διαδικασία. Ασχέτως αν ο φέρων ονομάζεται Βαγγέλης Μεϊμαράκης σήμερα ή Γιώργος Παπανδρέου του 2004. Η κατά το δοκούν ερμηνεία των εσωτερικών διαδικασιών, η τοποθέτηση ως προέδρου κόμματος, σύμφωνα με την απόφαση μόνο ενός ατόμου, ανεξάρτητα αν το προβλέπει το καταστατικό, είναι προσβλητική για τις δημοκρατικές διαδικασίες και τη δημοκρατική λειτουργία ενός πολιτικού οργανισμού.  Τα πολιτικά κόμματα, ασχέτως με τον ιδεολογικό τους προσανατολισμό, πάνω απ’όλα ανήκουν στους πολίτες-ψηφοφόρους και τα μέλη, έπειτα στα συλλογικά τους όργανα και σε ελάχιστο ποσοστό στους προέδρους τους. Οι οποίοι, όταν μιλάμε για πραγματικά δημοκρατικά κόμματα, είναι «αναλώσιμοι». Ή, να το πούμε πιο κομψά, χρήσιμοι όσο και τα άλλα μέλη, έχοντας όμως παραπάνω εξουσίες που ούτε κληρονομούν ούτε μπορούν να τις αναθέσουν με προσωπικές αποφάσεις, σε οποιονδήποτε.

Το πώς θα λειτουργεί η ΝΔ, ποιον θα εκλέξει πρόεδρο, πότε θα τον εκλέξει και με ποιες διαδικασίες, είναι προφανές πως αφορά αποκλειστικά και αυστηρά το ίδιο το κόμμα, τα συλλογικά του όργανα και τα μέλη του. Ωστόσο, τη διαπίστωση ότι έχουμε να κάνουμε με μια προβληματική κατάσταση λειτουργίας πολιτικού οργανισμού, μπορούμε να τη κάνουμε ελεύθερα και καλοπροαίρετα. Είναι προς όφελος συνολικά της Δημοκρατίας, η εύρυθμη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων. Ανεξάρτητα του ιδεολογικού στίγματος. Είναι δε αυταπόδεικτο, πως όσο περισσότερο σέβονται τα κόμματα τις διαδικασίες και τους ψηφοφόρους τους, τόσο αυξάνει το κύρος τους στη κοινωνία και οι καλές σχέσεις με τους πολίτες. Διότι, κακά τα ψέμματα, όταν στα κόμματα μοιράζονται «δαχτυλίδια» με αυτό τον τρόπο, ούτε σεβασμός διαδικασιών διαπιστώνεται ούτε σεβασμός των ίδιων των ψηφοφόρων που τα στηρίζουν, εν τέλει.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ