Το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας, ως της αστικής παράταξης αυτού του τόπου, είναι ότι δεν μπόρεσε να εκπαιδεύσει πραγματικά κανένα από τα τέκνα της που έστειλε στο Κολλέγιο Αθηνών και στα καλύτερα πανεπίστήμια του εξωτερικού, ώστε να έχει σήμερα επικεφαλή έναν πραγματικά μορφωμένο, αστό πολιτικό.

του Νίκου Μωραΐτη

 

Ας ξεκινήσουμε με το ανέκδοτο του μήνα:

Ο Βαγγέλης Μεΐμαράκης διερωτήθηκε χθες «πώς κοιμάται ο Τσίπρας τα βράδια με αυτά που υπέγραψε». Όταν ξυπνήσει, θα αντιληφθεί ότι αυτά που ο Τσίπρας υπέγραψε είναι αυτά που εκείνος υπερψήφισε στη βουλή…

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έδειξε νωρίς τη στάθμη στην οποία θα κινηθεί προεκλογικά, με τα «ψευτράκος», «το παιδί το βάρεσε ο ήλιος» κλπ. Χθες όμως ήταν η μέρα του. «Θέλει να την κοπανήσει (…) γιατί σκέφτεται ίσως ότι 40 χρονών είμαι, γιατί να πάω εγώ να εφαρμόσω τέτοια μέτρα; Ας κάτσω στην άκρη να περάσουν δυο χρόνια να ‘ρθει κάποιος άλλος, να βρούμε τον αυτοφωράκια που θα τον βάλουμε μπροστά, να τον πάρουνε μέσα», είπε για τον τέως πρωθυπουργό.

Πέρα από τα «την κοπανάω» και «αυτοφοράκια», τη γλώσσα της νύχτας που ο Μεϊμαράκης δείχνει να γνωρίζει καλά (ίσως από την εποχή του Ερωτοδικείου), ας μείνουμε στην ουσία του επιχειρήματος: Μα, θα έφερνε μνημόνιο ένας 40άρης που θα ήθελε να την κοπανήσει; Δεν θα υπέβαλε παραίτηση αμέσως μετά το δημοψήφισμα, να γίνει και ήρωας;

Τα επιχειρήματα που φέρνει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης στο δημόσιο βίο είναι ίσως τα πιο αστοιχείωτα που έχουμε δει ποτέ από πολιτικό αρχηγό (εξαιρώ τον αλήστου μνήμης ΓΑΠ). Παιδαριώδη και αβάσιμα, θα μπορούσαν να προκαλέσουν γέλιο ακόμα και σε μία συζήτηση καφενείου, αν ένας άλλος Βαγγέλας τα έφερνε στο τραπέζι, παρέα με ουζάκι και μεζέ.

Το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας, ως της αστικής παράταξης αυτού του τόπου, είναι ότι δεν μπόρεσε να εκπαιδεύσει πραγματικά κανένα από τα τέκνα της που έστειλε στο Κολλέγιο Αθηνών και στα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού, ώστε να έχει σήμερα επικεφαλής έναν πραγματικά μορφωμένο, αστό πολιτικό.

Αντίθετα, η Αριστερά, με την κουλτούρα της κατάληψης, της διαδήλωσης, της αμφισβήτησης και ό,τι άλλο η Δεξιά κοροϊδεύει, κατάφερε να βγάλει έναν πρωθυπουργό σαραντάρη, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της (τα θετικά και τα αρνητικά της).

Μεγάλη αποτυχία αυτή για ένα ολόκληρο σύστημα, της πλέον εύπορης και ισχυρής τάξης αυτής της χώρας.

Μπλεγμένοι ανάμεσα στα ανήψια του Καραμανλή και στα παιδιά του Μητσοτάκη, ξέχασαν να επενδύσουν αληθινά στο μέλλον. Έτσι, αναγκάζονται, στον 21ο αιώνα, να τα πίνουν στον καφενέ του Βαγγέλα.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ