Του Niko Ago

Το κράτος δεν μπορεί. Ακόμα κι όταν μπορούσε, το συγκεκριμένο κράτος, δεν ήθελε. Ακόμα κι όταν ήταν ικανό, σε κάποιο βαθμό, να πάρει τα χρήματα από την ΕΕ, τα πήγαινε σε οτιδήποτε άλλο, αλλά σπάνια για τις ανάγκες των προσφύγων που ήταν προορισμένα. Πάντα τους έβλεπε ως απειλή. «Θα τους ταΐσουμε και κρουασάν, εκεί στα κέντρα κράτησης;» είχε αναρωτηθεί δημόσια, σε τηλεοπτικό πάνελ, ο τέως υπουργός Εσωτερικών(!) της κυβέρνησης Σαμαρά, Αργύρης Ντινόπουλος. Πολλώ δε μάλλον τώρα, την εποχή των «ισχνών αγελάδων», που έτσι κι αλλιώς, δεν μπορεί. Ακόμα και υπουργός της κυβέρνησης της Αριστεράς, για να είναι εντάξει με τους «νοικοκυραίους», μόλις πρόσφατα δήλωσε ότι θα τους βάλει σε χώρο «μακριά από τις κατοικημένες περιοχές». Όλα κι όλα αλλά, όχι και να… δυσαρεστηθούν οι «νοικοκυραίοι».

Ωστόσο, υπάρχουν άνθρωποι που τους νοιάζονται. Καθημερινά, δίπλα στους πρόσφυγες που έχουν εγκατασταθεί στο Πεδίον του Άρεως, βρίσκονται εθελοντές. Άνθρωποι που το μόνο τους κέρδος είναι ο… καθημερινός τους ιδρώτας, η ακατάπαυστη προσπάθεια, η άκαμπτη θέληση για προσφορά, η ανθρωπιά. Μια ομάδα ανθρώπων, νέοι και νέες, που την ώρα που άλλοι κάνουν τα μπάνια τους και ποζάρουν μαυρισμένοι από τις παραλίες- καλά κάνουν, για να μην παρεξηγηθούμε- τούτοι και τούτες, «λιώνουν» στον ήλιο αλλά για να βοηθήσουν πρόσφυγες. Παιδιά που ο δύσκολος δρόμος της προσφυγιάς, τους «εθέσπισεν» σε αυτό το μέρος. Ανάμεσα σε αυτούς που βοηθούν, και μετανάστες. Σήμερα, μαγείρεψαν για τους πρόσφυγες, μέλη της Ένωσης Μεταναστών Φιλιππινέζων Ελλάδας, «ΚΑΣΑΠΙ». Αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν άνθρωποι. Κι όσο υπάρχουν άνθρωποι, πάντα θα υπάρχει ελπίδα.

Υ.Γ.: Η φωτογραφία από το προφίλ στο facebook του δημοσιογράφου και ακτιβιστή Αχιλλέα Πεκλάρη 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ