Ο Όσκαρ Ουάιλντ «μιλάει» για τον Τσίπρα, τον Λαφαζάνη, τη Ζωή και τον Βαρουφάκη. Εκείνοι ακούνε;

του Νίκου Μωραΐτη

 

Ξαναδιαβάζω αυτά τα υπέροχα αποφθέγματα και τους μνημειώδεις αφορισμούς του Όσκαρ Ουάιλντ (νομίζω ότι μόνο ο Τσόρτσιλ μπορούσε να τον φτάσει σε αυτόν τον τομέα) και βλέπω πόσο ταιριάζουν μερικά στο πολιτικό τοπίο που ζούμε. Με μία δόση προσωπικής αυθαιρεσίας, μοιράζομαι μαζί σας τους πρώτους συνειρμούς που έκανα:

-Τα κακά μαντάτα για τον Αλέξη Τσίπρα: «Η μετριοπάθεια είναι μοιραία. Τίποτα δεν πετυχαίνει όσο η υπερβολή».

-Τα καλά μαντάτα για τον Αλέξη Τσίπρα: «Οι προσωπικότητες, και όχι οι αρχές, εξελίσσουν μιαν εποχή.

-Για τη μακρά νύχτα της διαπραγμάτευσης της 12ης Ιουλίου: «Για να δοκιμάσουμε την πραγματικότητα πρέπει να τη δούμε πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Όταν οι αλήθειες γίνονται ακροβάτες, τότε μόνο μπορούμε να τις κρίνουμε».

-Να γιατί θα πετύχει το κόμμα Λαφαζάνη: «Ο κόσμος είναι χωρισμένος σε δύο τάξεις: σε εκείνους που πιστεύουν το απίστευτο και εκείνους που πιστεύουν το απίθανο».

-Για την επιμονή της Ζωής Κωνσταντοπούλου να κρατήσει τη βουλή ανοιχτή: «Οι γυναίκες ποτέ δεν γνωρίζουν πότε πέφτει η αυλαία. Επιζητούν πάντα και μία έκτη πράξη».

-Για το ΕΓΩ Βαρουφάκη: «Το να ερωτευθείς τον εαυτό σου συνιστά την αρχή ενός ισόβιου ειδυλλίου»

-Για το στιλ Βαρουφάκη: «Τίποτα δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο το να είσαι υπερβολικά μοντέρνος. Κινδυνεύεις να γίνεις παλιομοδίτης εντελώς ξαφνικά».

-Για το ΕΓΩ Βενιζέλου: «Ο καλοαναθρεμμένος αντικρούει τους άλλους. Ο σοφός τον εαυτό του».

-Για τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ: «Στην Αμερική ο Πρόεδρος κυβερνάει για τέσσερα χρόνια και η Δημοσιογραφία για πάντα. Ευτυχώς, η δεύτερη έχει εξωθήσει την άσκηση της εξουσίας της στα πιο αποκρουστικά και κτηνώδη άκρα και δεν αντιμετωπίζεται πλέον με σοβαρότητα».

-Για εμάς και τους δανειστές μας: «Η μόνη ελπίδα μας να επιζήσουμε στη μνήμη των εμπόρων, είναι να μην πληρώνουμε τους λογαριασμούς μας».

-Για το δυσαρεστημένο εκλογικό σώμα: «Η δυσαρέσκεια είναι το πρώτο βήμα προόδου ενός ανθρώπου ή ενός έθνους».

*Τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο «Όσκαρ Ουάιλντ, Αποφθέγματα και αφορισμοί» (εκδ. Ερατώ).

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ