Για πρώτη φορά η αντίδραση της κοινωνίας στα social media καταφέρνει να διώξει υπουργό, και μάλιστα αυθημερόν. Πρόκειται για μία νέα πραγματικότητα, που δημιουργεί αισιοδοξία.

του Νίκου Μωραΐτη

 

Μερικά συμπεράσματα από τη 12ωρη υπουργοποίηση του Δημήτρη Καμμένου:

1. Ένας πρωθυπουργός πλέον καλό θα είναι να μην ενημερώνεται μόνο για τα βιογραφικά των υποψήφιων υπουργών του αλλά και για τα tweet τους, ειδικά όταν συνεργάζεται με ένα κόμμα διαφορετικής ιδεολογίας από τη δική του, τα στελέχη του οποίου δεν τα ήξερε και από χθες. Αυτή η νέα διαφάνεια που παρέχουν τα social media είναι εξαιρετικά χρήσιμη για το ποιος είναι ποιος. Γιατί το βιογραφικό το φτιάχνεις, ενώ στα social media αποκαλύπτεσαι.

2. Ο Πάνος Καμμένος οργίζεται όταν αποκαλούν το κόμμα του ακροδεξιό, αλλά ας ρίξει μια ματιά και στα φυντάνια που έχει μαζέψει. Γιατί υπό τη σκέπη της δεξιάς εκδοχής του αντιμνημονίου, υπάρχουν αρκετές παράφωνες φωνές που μαζεύτηκαν στους ΑΝ.ΕΛ..

3. Για πρώτη φορά η αντίδραση της κοινωνίας στα social media καταφέρνει να διώξει υπουργό, και μάλιστα αυθημερόν. Πρόκειται για μία νέα πραγματικότητα, που δημιουργεί αισιοδοξία. Γιατί τη χολή, τη στοχοποίηση, τον κακό μας εαυτό τον έχουμε δει στο Twitter και το Facebook. Ήταν ευκαιρία να δούμε και τον καλό μας.

4. Για πρώτη φορά πρωθυπουργός ακούει τα social media, εισπράττει ακαριαία τις δονήσεις της κοινωνίας και διορθώνει λάθος του χωρίς εγωισμό. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις, σας θυμίζω ότι ως τώρα επικρατούσε το «έλα μωρέ, σε τρεις μέρες θα το έχουν ξεχάσει» και έβγαιναν ανακοινώσεις του τύπου «ο πρωθυπουργός περιβάλλει με την εμπιστοσύνη του τον υπουργό».

5. Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας έσπασε το δεξί χέρι του Πάνου Καμμένου. Και αυτό είναι καλό και για τους δύο.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ