Του Niko Ago

Πριν καθίσω να γράψω, το θέμα που είχα ετοιμάσει, σχετιζόταν με τη στήριξη που παρέχει στον Κυριάκο Μητσοτάκη, για την αρχηγία της ΝΔ, μετά τον Άδωνι Γεωργιάδη, και ο Μάκης Βορίδης. Το ακρο-δεξιό- χουντικό «σκυλολόι», δημιουργεί πια συνεκτικό μπλοκ πίσω από τον Κυριάκο. Αλλά έδωσα μια παράταση στον εαυτό στο θέμα, διότι προβλέπω πως μέχρι την ημέρα των εκλογών, θα προκύψουν κι άλλα ακροδεξιά και χουντικά «φρούτα», τα οποία θα πέσουν στην «αυλή» του Κυριάκου.

Διαβάζοντας τις ειδήσεις της ημέρας λοιπόν, σε ξένα και ελληνικά Μέσα, τράβηξε την προσοχή μου η απόφαση του Δήμου Μαδρίτης στην Ισπανία. Με εξαίρεση το δεξιό Λαϊκό Κόμμα- αδελφό κόμμα της ΝΔ- όλες οι παρατάξεις ενέκριναν τη μετονομασία 30 κεντρικών δρόμων, που φέρουν ονόματα ανθρώπων ή γεγονότων, συνδεόμενα με τη φασιστική δικτατορία του Φράνκο (1939-1975). Το δεξιό κόμμα, σεβόμενο την «πολιτική κληρονομιά του Φράνκο», καταψήφισε την πρόταση αλλά ως μειοψηφία, δεν μπόρεσε να αποτρέψει την απόφαση.

Και σκέφτομαι μια παρόμοια απόφαση του Δήμου Αθηναίων. Βασικοί λεωφόροι στην καρδιά της πρωτεύουσας, φέρουν ονόματα βασιλιάδων και βασιλισσών. Η Βουλή των Ελλήνων, ο ναός της Δημοκρατίας, όπως συνηθίζουμε να λέμε, περικυκλώνεται από την «Λεωφόρο Βασιλίσσης Αμαλίας», τη «Βασιλίσσης Σοφίας» και «Βασιλέως Κωνσταντίνου». Κάπου κάθετα υπάρχει και η οδός «Βασιλέως Γεωργίου Β'». Η Αθήνα, που καυχιέται, και απολύτως δικαίως, για τον Αρχαίο της Πολιτισμό, τιμά περισσότερο βασιλιάδες και βασίλισσες από τον Αριστοτέλη, τον Πλάτων, τον Περικλή, τη Δημοκρατία, το Ήθος, τη Φιλοξενία, τον Ελύτη, τον Σεφέρη, τον Ρίτσο, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζηδάκη, τη Μαρία Κάλλας κλπ. Αυτά τα ονόματα θα τα βρεις αλλά όχι εκεί που «κάθονται» οι βασιλιάδες.

Να λοιπόν ποια θα ήταν μια σωστή ενέργεια του Δήμου της Αθήνας. Μια απλή αλλά ουσιαστική αντιγραφή του Δήμου της Μαδρίτης. Αντικατάσταση των ονομάτων των βασιλιάδων και μετονομασία των λεωφόρων αυτών, με τα ονόματα εκείνων που έκαναν την Ελλάδα γνωστή στα πέρατα της οικουμένης. Να απονέμει τιμή σε εκείνους που την τίμησαν και της έδωσαν την αίγλη που κουβαλά στο «κορμί» της. Διότι, για κανέναν βασιλιά και καμιά βασίλισσα της Ελλάδας, δεν θα διαβάσεις η ακούσεις σε άλλες χώρες. Σε καμία χώρα. Θα διαβάσεις, όμως, και θα ακούσεις, οπωσδήποτε και οπουδήποτε, και στο πιο απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη, για τον Όμηρο, για παράδειγμα. Σε κάθε βιβλίο ιστορίας, σε κάθε σχολείο της Γης, θα αναφέρεται η Αρχαία Ελλάδα και η Δημοκρατία. Πουθενά, όμως, δεν αναφέρεται κάποιος βασιλιάς η κάποια βασίλισσα.

Μπορεί η σημερινή Δημοτική Αρχή, να κάνει την υπέρβαση και να «καθαιρέσει» βασιλιάδες και βασίλισσες; Μπορεί. Αρκεί να το θέλει. Εξάλλου, έχουν ήδη καθαιρεθεί από τη μνήμη του ίδιου του λαού. Κι αυτό αρκεί.

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ