Του Niko Ago

Ένας καλός μου φίλος, που ζει στην Ολλανδία, όντας πετυχημένος επιστήμονας και με θέση ευθύνης σε κορυφαίο ερευνητικό ίδρυμα, μου έλεγε τις προάλλες ότι «αδικείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη με την κριτική σου. Ήμασταν μαζί στο Κολέγιο Αθηνών και ήταν πραγματικά σπουδαίο μυαλό. Δεν συμφωνούσα πολιτικά μαζί του, ούτε τότε ούτε τώρα, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι μιλάμε για πολύ έξυπνο άνθρωπο. Και η μετέπειτα σπουδές του και η πορεία του, το αποδεικνύει. Αν, λοιπόν, είναι κάποιος που θα έδινα την ψήφο μου, αν ψήφιζα για πρόεδρο της ΝΔ, αυτός θα ήταν ο Κυριάκος».

Δεν βρίσκω τίποτα το παράξενο, πρέπει να παραδεχθώ, στα λόγια του φίλου μου και συμμαθητή του Κυριάκου. Εξάλλου, όσο τον γνωρίζει αυτός, αποκλείεται να τον γνωρίζω εγώ, που μόνο μέσω του Τύπου και των social media τον ξέρω. Ωστόσο, ο ίδιος ο Κυριάκος, έχει καταφέρει, ειδικά κατά την περίοδο που εξελίσσεται, στη διάρκεια του δεύτερου γύρου των εκλογών για ανάδειξη προέδρου της ΝΔ, να κάνει τα πάντα για να διαψεύσει τον κοινό μας φίλο (και συμμαθητή του), σαν να θέλει να αποδείξει επίμονα ότι ακόμα και για ανθρώπους που ξέρουμε ή νομίζουμε ότι ξέρουμε καλά, μπορεί να κάνουμε λάθος εκτίμηση.

Και το θέμα με τον Κυριάκο είναι πως δεν κρύβεται. Καθόλου. Αμέσως μετά την ανάδειξή του σε διεκδικητή της προεδρίας του κόμματος, έκανε τα πάντα για να εκτεθεί.

Διότι, τι άλλο είναι, ο σφιχτός εναγκαλισμός του με τον δεδηλωμένο ακροδεξιό, Αδωνι; Και μεταφορικά και κυριολεκτικά. Προκειμένου να κερδίσει τις ψήφους του «στρατοπέδου» Άδωνι- ένα φανατικό και ξεκάθαρα ακροδεξιό «μπουλούκι»- δεν άφησε ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, να εμφανιστεί μαζί του. Ακόμα και τις παρδαλές συνήθεις του φαιδρού βιβλιοπώλη αντέγραψε, εμφανίζοντας στα social media τα ανήλικα παιδιά και την οικογένειά του. Μέχρι και λεπτομέρειες για τον χωρισμό και επανένωση με τη σύζυγό του, έβγαλε στη φόρα. Η οποία, πρώτη φορά, έκανε και δημόσιες δηλώσεις, υποστηρίζοντας τον άνδρα της, στα βήματα της γυναίκας του διαφημιστή των ρατσιστικών βιβλίων του φασίστα Πλεύρη.

Πώς αλλιώς ονομάζεται, επίσης, η αποδοχή της στήριξης από τον εκλεκτό παιδί του δικτάτορα Παπαδόπουλο, τον «κολλητό» του Άδωνι και επίσης «παιδί» του Καρατζαφέρη, τον τσεκουράτο Μάκη Βορίδη;

Πράγματι, αν ο Κυριάκος δεν είχε αφεθεί με τόση ευκολία στην αγκαλιά των ακροδεξιών πτερυγίων, κάνοντας την ανάγκη(;) φιλότιμο,  θα ήταν, τηρουμένων των αναλογιών, μια καλή περίπτωση για την προεδρεία της ΝΔ και θα δικαίωνε τον φίλο μου και συμμαθητή του. Το ότι εξελίχθηκε στην πολιτική κλίμακα εξαιτίας του ονόματος, δεν χωρά αμφιβολία αλλά, για να είμαστε δίκαιοι μαζί του, δεν είναι ούτε ο μόνος, ούτε ο πρώτος που τον αναδεικνύει ο νεποτισμός. Άσχετα με τις σπουδές του, διότι με ίδιες σπουδές, υπάρχουν χιλιάδες άλλοι εκεί έξω. Αλλά δεν έχουν πατέρα τον Μητσοτάκη και ούτε αδελφή την Ντόρα. Κι ούτε ο τελευταίος, είναι, δυστυχώς. Ειδικά στο κόμμα της ΝΔ. Που από «τζάκια», άλλο τίποτα.

Από τη στιγμή που το έκανε, όμως, και έγινε ουσιαστικά «όμηρος» των ακροδεξιών του ΛάΟΣ, έχασε πολλούς υποστηρικτές, που δεν είναι κατ’ ανάγκη και υποστηρικτές του κόμματος που εκπροσωπεί.

Επίσης, επειδή στην Ελλάδα το άσπρο εύκολα γίνεται μαύρο, η κριτική στον Κυριάκο, δεν σημάνει αυτόματα και υποστήριξη στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Όχι τουλάχιστον από τον υποφαινόμενο. Είναι δημοσιογραφικό καθήκον η κριτική και ακόμα περισσότερο, σε ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούσαν πραγματικά να προσφέρουν.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ