Του Niko Ago

Αντικειμενικά μιλώντας, ο Νίκος Νικολόπουλος, έχει δίκιο να είναι εξοργισμένος με τον Πάνο Καμμένο. Η δε δημοσιοποίηση της οργής του, αμέσως μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης, της οποίας οι ΑΝΕΛ αποτελούν πια το «αναγκαίο κακό», σχεδόν αναμενόμενη. Όχι τόσο γιατί έμεινε εκτός, αλλά περισσότερο επειδή εντός μπήκε ένα άτομο που έχει πει τα ίδια και χειρότερα από αυτόν.

Κακά τα ψέματα, η ανάθεση χαρτοφυλακίου στο Δημήτρη Καμμένο, αυτομάτως έδωσε το «σήμα» στο Νικολόπουλο ότι ο αποκλεισμός του, δεν είναι είναι πια εξαιτίας των όσων ομοφοβικών, κατά καιρούς, μηνυμάτων έχει γράψει αλλά, πιθανότατα, για λόγους που μόνο ο Καμμένος ξέρει. Εξηγούμαστε για να μην υπάρχει κάποια παρανόηση: Κατά την άποψη του γράφοντος, η κυβερνητική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είναι, για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση του Αλέξη Τσίπρα, «παρά φύσιν πολιτική συνύπαρξη», έτσι κι αλλιώς. Από κάθε άποψη. Με τον Καμμένο ή με δυο Καμμένους. Αλλά το σημαντικότερο θέμα, προκύπτει, πάντα κατά την υποκειμενική άποψή του γράφοντος, σε αυτό που μέχρι την ψήφιση του 3ου Μνημονίου, ονομαζόταν «αντιμνημονιακό μπλοκ». Τέτοιο πλέον δεν υφίσταται. Τέλος. Πάπαλα, που λέει ο λαός. Με εξαίρεση το ΚΚΕ, όλα τα πολιτικά κόμματα έχουν ψηφίσει Μνημόνιο. Ναι, καλά κατάλαβες, ακόμα και ο Καμμένος που έκανε κόμμα μέσω Facebook, ακριβώς για να αντισταθεί στο Μνημόνιο. Φυσικά, και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί, πώς και υπό ποιες προϋποθέσεις και συμφωνίες έχουμε πια ίδια κυβέρνηση με αυτή του προ Μνημονίου – ενώ θα μπορούσε να είναι αρκετά διαφορετικό και τη θέση των ΑΝΕΛ να την έπαιρναν σχηματισμοί, που ιδεολογικά (στη θεωρία) έχουν κάποια συγγένεια με τον ΣΥΡΙΖΑ – αφορά τον Αλέξη Τσίπρα και αντανακλά το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα, που ακόμα δεν έχει «ωριμάσει». Η παρουσία, όμως, του Δημήτρη Καμμένου, ενός ανθρώπου που πραγματικά έχει προκαλέσει το κοινό αίσθημα, με τις κατά καιρούς ακραίες, ρατσιστικές, ομοφοβικές, αντισημιτικές και εθνικιστικές του απόψεις, κάνει τη διαμαρτυρία Νικολόπουλου, δυστυχώς, να μοιάζει έως φυσιολογική. Για εκείνον, τουλάχιστον. Διότι, αν ο Νικολόπουλος ελέγχεται για τα κατάπτυστα ομοφοβικά του tweet, και εξαιτίας αυτών δεν υπουργοποιήθηκε, αυτά που έχει γράψει ο Δ. Καμμένος, τον κάνουν να μοιάζει έως και… αδικημένος.

Και πια είναι η λύση, θα ρωτήσει, δικαίως, κάποιος, να γίνει υπουργός ΚΑΙ ο Νικολόπουλος; Ασφαλώς όχι. Η λύση, κατά την άποψή μας, βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην άμεση αποπομπή του Δημήτρη Καμμένου- που τώρα θυμήθηκε ότι… δεν γράφει αυτός στα social media αλλά «οι συνεργάτες» του– και στο «διαζύγιο» με τους ΑΝΕΛ. Κι επειδή το δεύτερο, μάλλον θα αργήσει να γίνει, πρέπει ο Τσίπρας να ζητήσει από τον κυβερνητικό του εταίρο να «θυσιάσει» τον συνονόματο. Αν δεν θέλει να στιγματιστεί αυτή η κυβέρνηση, πριν ακόμα μπει στα γραφεία.

Update: Ενώ γραφόταν το κείμενο, ο Δημήτρης Καμμένος παραιτήθηκε.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ