Του Niko Ago

«Δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τους ανθρώπους! Κριτής όλων μας είναι ο Θεός. Καρδιογνώστης και Κριτής! Κριτής και Kαρδιογνώστης! Το μόνο που μας επιτρέπεται για τους άλλους, είναι να προσευχώμεθα γι’ αυτούς! Να παρακαλούμε τον Πανάγαθο Θεό για «την επιστροφή των πεπλανημμένων»!

Με αυτά τα λόγια, ξεκινά μια ακόμα παρέμβαση ο «άγιος» Καλαβρύτων, Αμβρόσιος. Και λες, αν διαβάσεις μόνο την πρώτη παράγραφο, μπράβο στον παπά, επιτέλους κατάλαβε κάτι από τον ρόλο του, ως «άνθρωπος του θεού». Σχεδόν.

Αλλά μόλις προχωρήσεις λίγο παρακάτω, ο «άγιος» ανοίγει το «βόθρο», ως συνήθως, και ο τόπος… «βρωμάει» αγάπη και συμπόνια.

«Η ομοφυλοφιλία είναι εκτροπή από τους Νόμους της φύσεως! Είναι κοινωνικό κακούργημα! Είναι αμαρτία! Όσοι, λοιπόν, είτε την βιώνουν, είτε την υποστηρίζουν δεν είναι φυσιολογικοί άνθρωποι! Είναι αποβράσματα της Κοινωνίας!» ενημερώνει το ποίμνιο. Κυριολεκτικά νομίζει ότι απευθύνεται σε ποίμνιο. Είπαμε,όμως, «δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τους ανθρώπους», γράφει με αφορμή τον Μηνά Χατζησάββα και τη συζήτηση για το Σύμφωνο Συμβίωσης.

Κι επειδή, «άνθρωπος τους θεού» (λέει ότι) είναι ο «άγιος, προχωράει λίγο παρακάτω και ενημερώνει  το «κοπάδι» του: «Δυστυχώς, αδελφοί μου, σήμερα την Ελλάδα διοικούν και μερικά τέτοια ανθρωπάρια! Ασφαλώς αποτελούν μια μικρή μειοφηφία στο σύνολο των Μελών της Βουλής των Ελλήνων! Υπάρχουν όμως! Είναι μερικά αποβράσματα της Κοινωνίας, περιθωριακοί άνθρωποι, ελαττωματίες, εξευτελισμένοι, άνθρωποι του σκότους οι οποίοι τώρα πιά με την ευκαιρία της υπεροχής της αριστερής πτέρυγας σήκωσαν πια κεφάλι!»

Σε μερικά από τα «επίθετα», κανείς αναγνωρίζει πράγματι μέλη του κοινοβουλίου, τους ναζί δηλαδή, αλλά δεν αναφέρεται σε αυτούς ο «άγιος». Τουναντίον. Αυτούς τους αγαπά και τους ευλογεί. Αναφέρεται σε όσους «βιώνουν ή υποστηρίζουν» την ομοφυλοφιλία. Αλλά, όπως είπαμε, «δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τους ανθρώπους».

Και, κλείνοντας, ως «άνθρωπος του θεού» που (λέει ότι) είναι, με λόγια… αγάπης και στοργής, προτρέπει:

«Σας συμβουλεύω: Μη τους πλησιάζετε! Μη τους ακούτε! Μη τους εμπιστεύεσθε! Είναι οι κολασμένοι της Κοινωνίας! Δικαίωμά τους, βέβαια, είναι κρυφά -ιδιωτικά- να ζούν όπως θέλουν! Αλλά κάποιοι ξεφτυλισμένοι δεν μπορούν να υπερασπίζωνται δημοσίως τα πάθη της ψυχής των! Την Ελλάδα μας διοικούν σήμερα πια άθεοι άνθρωποι! Ε, λοιπόν, αυτούς τους ξεφτυλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Μαυρίστε τους! Δεν είναι άνθρωποι! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με νοητική διαταραχή! Δυστυχώς, αυτοί είναι τρις-χει-ρότεροι και πολύ πιό επικίνδυνοι από κάποιους, που ζούν στα τρελλοκομεία! Μή διστάζετε, λοιπόν! Όταν καί όπου τους συναντάτε, φτύστε τους! Μη τους αφήνετε να σηκώνουν κεφάλι! Είναι επικίνδυνοι! Ας εξαφανισθούν από την γή όλοι οι αμαρτωλοί και όλοι οι άνομοι, ώστε να μην υπάρχουν! Στον αγύριστο να πάνε όλοι αυτοί οι καταραμένοι!»

«Αγιε» μου, μας κολάζεις. Τι μέλι στάζει αυτό το «ιερό» σου στόμα;

Ε! Μη μου πεις ότι δεν εκπέμπουν αγάπη, συμπόνια για τον συνάνθρωπο, στοργή και γαλήνη τα λόγια του «αγίου». Εξάλλου, αν έκανε το αντίθετο, τι «άγιος» θα ήταν;

Φτου! Φτου! Φτου! Να φτύσουμε στον κόρφο μας. Μακριά από μας τέτοια πράγματα.

Πράγματι, πρέπει να φτύσουμε. Τον «άγιο». Μαζικά. Για να μην τον ματιάσει το ποίμνιο. Και να τον λυπηθεί ο Θεός. Αν υπάρχει. Που αν υπάρχει, μάλλον θα τον φτύνει κι αυτός.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ