Του Niko Ago

Υπάρχουν μερικά επαγγέλματα, που όσοι/όσες τις ασκούν, δεν γίνεται να είναι και ρατσιστές. Στην κορυφή αυτών στέκει αυτό του δασκάλου. Επίσης, ένας γιατρός ή ένας δικαστής, δεν μπορεί να είναι ρατσιστής. Το Α και το Ω όσων διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο, είναι ο σεβασμός στον Άνθρωπο. Χωρίς αυτός να εξαρτάται ή να προϋποθέτει καταγωγή, χρώμα δέρματος, θρησκεία, γλώσσα, σεξουαλικό προσανατολισμό, σωματικές ικανότητες κλπ.

Αυτά, βεβαίως, είναι γνωστά σε όλους. Αν τηρούνται και απ’όλους (τουλάχιστον) τα προσχήματα; Φυσικά όχι. Τα ιστορικά παραδείγματα, πολλά και συντριπτικά. Ακόμα και στις μέρες μας, μια ματιά σε στελέχη των ναζί αρκεί, για να διαπιστώσει κανείς το παράδοξο και τις παραδοξότητες. Λόγου χάρη, υπάρχει βουλευτής των Ελλήνων ναζί, που επαγγέλλεται γιατρός.

Εκείνο, όμως, που πραγματικά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, είναι η ύπαρξη εκπαιδευτικών, στο «στρατόπεδο» των ρατσιστών.  Ο δάσκαλος, η ραχοκοκαλιά μιας κοινωνίας, εκείνος που προετοιμάζει τους αυριανούς πολίτες όλων των επαγγελμάτων, πολύ απλά, δεν μπορεί να είναι ρατσιστής. Δεν μπορεί να ξεχωρίζει τους ανθρώπους, βάσει της καταγωγής τους.

Στην πλειονότητά τους, οι Έλληνες δάσκαλοι και οι Ελληνίδες δασκάλες, όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, από τότε που η Ελλάδα, από χώρα εξαγωγής μεταναστών έγινε η ίδια χώρα υποδοχής, από τις αρχές τις δεκαετίας του ’90, έχουν τιμήσει με το παραπάνω τον τίτλο του δασκάλου. Ως πατέρας παιδιών που πέρασαν απ’ όλες αυτές τις βαθμίδες, όντας παιδιά μεταναστών, μπορώ να το επιβεβαιώσω απόλυτα. Τιμή και σεβασμός, πρέπει σε αυτούς και σε αυτές. Την πλειονότητα, υπογραμμίζω.

Υπάρχει και μια τραγική μειοψηφία, όμως. Μια θλιβερή και ντροπιαστική «χούφτα», που αυτή την εποχή, συνεργώντας με ρατσιστές, ξενόφοβους, μισαλλόδοξους και ναζί, στρέφουν τους μαθητές ενάντια στους πρόσφυγες. Στην ουσία, δηλητηριάζουν τις ψυχές τους, αντί να τους διδάσκουν την αγάπη για τον Άνθρωπο, τον σεβασμό για όσους βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, τις βασικές αρχές της ίδιας της Δημοκρατίας.

Για αυτούς, θα ντρέπεται η ιστορία. Θα «κοκκινίζει» η εκπαίδευση. Θα τους θυμάται με απέχθεια η κοινωνία. Και το σημαντικότερο: Θα τους συχαίνονται οι μαθητές τους. Ο,τι χειρότερο για έναν εκπαιδευτικό. Και θα αξίζουν κάθε περιφρόνηση. Όπως θα αξίζουν κάθε σεβασμό η πλειονότητα των δασκάλων που διδάσκουν, μαζί με τα γράμματα, και ήθος στους μαθητές τους.

 

SHARE
loading...
loading...
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
To altsantiri.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις εφόσον εντοπίζονται θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.