Παρακολουθούσα στο Discovery channel μια εκπομπή στην οποία εξηγούσανε, ποια είναι τα καινούργια όπλα με τα οποία θα μπορούσε η Αμερική να πολεμήσει τα ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Χωρίς να εξηγεί από πότε η Αμερική έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο ή από που της έχει ανατεθεί.

Όχι ότι είναι σωστό να υπάρχουν ολοκληρωτικά καθεστώτα, αλλά οι λαοί αποφασίζουν πότε και πως θα τα ανατρέψουν.

Αν οι λαοί ζητήσουν βοήθεια από τους Αμερικάνους, τότε ναι. Γιατί μπορεί  να ζητήσουν κι  από τους Ρώσους.

Άσε που αν ένας λαός μάθει ότι τα καθεστώτα πέφτουν μόνο όταν το αποφασίζουν οι Αμερικανοί, χάνει τα δικά του ανακλαστικά.

Τέλος πάντων, δεν ήταν αυτό το θέμα μου.

Σ’ αυτό το ντοκιμαντέρ, λοιπόν, έβλεπα τους στρατιώτες να κάνουν επεμβάσεις σε διάφορα κτίρια, να πυροβολούν χωρίς να βλέπω ποτέ κανέναν νεκρό.

Να ακούω μόνο τη λέξη εχθρός. Χωρίς να τον βλέπω.

Γιατί έχουμε δει και δολοφονίες πολλών παιδιών στους πολέμους αυτούς. Φαντάζομαι τα παιδιά αυτά δεν είναι εχθροί.

Όμως σκοτώνονται από αυτά τα ίδια όπλα, τα οποία θα μπορούσα να πω ότι τα διαφήμιζαν σχεδόν θρασύτατα.

Εμφανιζόταν μία γυναίκα με ένα ευγενικό χαμόγελο, η οποία ήτανε η σχεδιάστρια του καινούργιου υπέρ ελαφρού όπλου,  το οποίο ρίχνει 1150 ριπές στο λεπτό,  αναλύοντας μας πόσο εύκολα θα μπορούν να το κουβαλάνε αυτό οι πεζοί  στρατιώτες.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη που θα ξεκούραζε τους στρατιώτες από τον παλιό βαρύ οπλισμό .

Να ‘σαι ξεκούραστος όταν πας να σκοτώσεις, να μην είσαι κουρασμένος την ώρα της μεγάλης χαράς .

Ξαναβλέπαμε πλάνα πυροβολισμών, ποτέ κανένα νεκρό.

Ομολογώ ότι τόσο έξυπνη διαφήμιση όπλων δεν είχα δει ή καλύτερα, δεν είχα προσέξει.

Ήταν κανονικό τελεμάρκετινγκ, απλά με όρους ποιοτικούς.

Δηλαδή ένα πολύ ωραίο καλογυρισμένο ντοκιμαντέρ, δήθεν διάφοροι υπεύθυνοι να μιλάνε για το καινούργιο όπλο με επιστημονικούς όρους, ωραίοι φωτισμοί, να σου ‘ρχεται να το παραγγείλεις εκείνη τη στιγμή.

Από τη μία εκπομπές για τη σωτηρία της φάλαινας και από την άλλη εκπομπές μαζικής δολοφονίας ανθρώπων, οι οποίοι έχουν την γενική ονομασία ΕΧΘΡΟΣ.

Εχθρός τίνος; Αυτό δεν το λένε.

Έμοιαζε για πρώτη φορά όλο το κανάλι, όλες αυτές οι εκπομπές για την σωτηρία του περιβάλλοντος, για τις συνήθειες της κάμπιας, τα ψυχολογικά του ιπποπόταμου, και την ταχυκαρδία της αντιλόπης όταν την κυνηγάει λιοντάρι, έμοιαζαν σαν πολύ καλό περιτύλιγμα ενός κουτιού, που εντός του κρύβει ένα όπλο προς πώληση.

Δεν ξέρω αλλά μ’ αυτή την εκπομπή ένιωσα σαν πρώτη φορά  να discovery το Discovery.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ