Του Πέτρου Παπαβασιλείου

Τώρα που καταλαγιάζει σιγά – σιγά ο αχός του πολέμου, έως την επόμενη συμπλοκή, είναι καλό να ειπωθούν κάποια πράγματα, μακριά πολιτικές σκοπιμότητες και συναισθηματικές φορτίσεις. Κατά τη διάρκεια της 6μηνης διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ έγιναν και μεσολάβησαν πολλά.

Ο πρωθυπουργός εξωθήθηκε στα όριά του, έβαλε πάνω στο πρόσωπό του ρυτίδες και κούραση που αντιστοιχούν σε μια δεκάρα χρόνια μέσ΄στο νερό, κατέληξε σε ένα μνημόνιο του κερατά και κόντεψε να διαλύσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του. Είχε άλλη επιλογή; ΌΧΙ.

Τα βασικά του λάθη ήταν τρία: Πίστεψε ότι η κοινή λογική θα νικήσει τους συσχετισμούς, ότι οι εταίροι θα καμφθούν μπροστά στα χάλια μας, εδώ και πέντε χρόνια, ενώ φάνηκε εντελώς απροετοίμαστος μπροστά στα σενάρια b. Για έξι μήνες οδηγούνταν πάνω στην «σκληρή» γραμμή Βαρουφάκη και ξαφνικά αντιλήφθηκε πως αυτή η στρατηγική δεν οδηγεί πουθενά.

Δεν φταίει μόνο ο πρωθυπουργός γι΄ αυτό. Οι εταίροι ακολουθούσαν παρελκυστική τακτική για να φθάσουν τον κόμπο στο χτένι. Ενώ ο πρώην υπουργός Οικονομικών θα έπρεπε εγκαίρως να προειδοποιήσει τον πρωθυπουργό για τα βασικά και εναλλακτικά σενάρια, για τους κινδύνους και τις προκλήσεις. Δεν θέλω να τα φορτώσω όλα στον κ. Βαρουφάκη, αλλά δεν γίνεται να αντικρίζεις την αντικειμενική πραγματικότητα μέσα από το υποκειμενικό σου κριτήριο κατ΄ εξακολούθηση.

Σίγουρα ο κ. Βαρουφάκης δεν ενεργούσε μόνος του. Όφειλε, ωστόσο, να παρουσιάσει την κατάσταση έτσι όπως ήταν και όχι έτσι όπως θα ήθελε να εξελιχθεί. Υπερεκτιμήσαμε τις δυνατότητές μας και αργήσαμε να καταλάβουμε ότι ο Σόϊμπλε -και επιτρέψτε μου να υποστηρίζω ότι έχω γνώση γι΄ αυτό- ήταν ικανός να διαλύσει την Ευρωζώνη, προκειμένου να μην ικανοποιήσει τα ελληνικά αιτήματα.

Οι συνταγές

Η Γερμανία μετά την πτώση του τείχους περιήλθε σε δεινή οικονομική θέση. Η τότε πολιτική ηγεσία της χώρας αναγκάσθηκε να εφαρμόσει ένα εξαιρετικά σκληρό πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής το οποίο διήρκεσε περίπου εννέα χρόνια. Το θαύμα του σήμερα η Γερμανία το οφείλει στις θυσίες του τότε.

Οι συντάξεις περικόπηκαν δραματικά, η ανεργία αυξήθηκε, ενώ οι δρόμοι σε πόλεις της πρώην Ανατολικής Γερμανίας άρχιζαν να γεμίζουν με αστέγους. Οι γερμανοί πολιτικοί για να πείσουν τους συμπατριώτες τους για την αναγκαιότητα του προγράμματος έκαναν το εξής απλό: έθεσαν σαφές και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Μειώνονται Χ οι αποδοχές σας για τα επόμενα Χ χρόνια και θα αρχίσουν να επανέρχονται σταδιακά στα παλιά επίπεδα, όταν πιάσουμε τους Ψ στόχους.

Οι γερμανοί πολίτες, συνηθισμένοι στην πειθαρχία, έσκυψαν το κεφάλι και άρχισαν το κουπί. Ήταν απόλυτα σίγουροι ότι οι πολιτικοί τους δεν θα τους κοροϊδέψουν. Πράγματι, μετά από περίπου μια τετραετία πολύ σκληρής λιτότητας, οι δείκτες και το επίπεδο άρχισαν να βελτιώνονται. Οι γερμανοί πολιτικοί είχαν κρατήσει το λόγο τους.

Δεν προσπαθώ να εξυμνήσω τη λιτότητα, αλλά επισημαίνω πως το κύριο ποιοτικό χαρακτηριστικό που κάνει τη διαφορά, όποια συνταγή κι αν επιλέξει κανείς για την ανάκαμψη, είναι η ειλικρίνεια ανάμεσα στην πολιτική τάξη και την κοινωνία. Οι γερμανοί πολιτικοί, πολλοί εκ των οποίων βαρύνονται από μεγάλα σκάνδαλα παράνομης οικονομικής πριμοδότησης, διαθέτουν εξαιρετικά ισχυρή εθνική συνείδηση. Το ίδιο και οι γερμανοί πολίτες.

Μεταρρυθμίσεις made in Greece

Στην Ελλάδα ό,τι κάναμε τα τελευταία χρόνια ήταν σχεδόν όλα λάθος. Πηγαίναμε για μουσταλευριά (μεταρρυθμίσεις) και μας βγήκε πλαστικό. Και αυτό γιατί κανείς δεν έβαλε τη χώρα πάνω από το εαυτό του. Σκοπιμότητες, συμφέροντα, εξυπηρετήσεις. Την περίοδο των ιδιωτικοποιήσεων έτυχε να μιλήσω με εκπρόσωπο ενός πανίσχυρου fund, το οποίο συγκαταλέγεται στα 2-3 μεγαλύτερα του κόσμου και συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό. Ειλικρινά ένιωσα άβολα, όταν μου μετέφερε το τι συνάντησε στο παρασκήνιο της διαδικασίας.

Δεν θέλω να αγιοποιήσω κανέναν. Βλέπω, όμως, μια ευκαιρία (ίσως και την τελευταία μας) στο νέο τριετές πρόγραμμα, το οποίο είναι στραβό, κακό και ανάποδο. Την ευκαιρία να προλάβουμε να κάνουμε, όσα δεν κάναμε για 40 χρόνια. Ούτε μεταρρυθμιστής είμαι, ούτε νεοφιλελεύθερος. Περιέργεια έχω να δω, πως μπορεί κάποιος ο οποίος πιστεύει στην κοινωνική δικαιοσύνη να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Εγώ, λέω να δώσω μια ευκαιρία σε έναν άνθρωπο, που κόντεψε αποδεδειγμένα να σκάσει για την Ελλάδα. Εσείς; 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ