Το επιχείρημα των ημερών: «Το 80% των Ελλήνων θέλει την παραμονή της χώρας στο ευρώ».

Χωρίς να σημαίνει ότι υποστηρίζω την επιστροφή στη δραχμή, αναρωτιέμαι πώς προκύπτει αυτό το νούμερο. Το νούμερο που επικαλείται σχεδόν σύσσωμη η πολιτική ηγεσία για να παρουσιάσει την παραμονή στο ευρώ ως εθνική επιθυμία.

«Από όλες τις δημοσκοπήσεις», είναι η εύκολη απάντηση. Όλες όμως οι δημοσκοπήσεις έδειχναν την περασμένη εβδομάδα προβάδισμα του «ναι», με την εξαίρεση μίας που έδειξε υπεροχή του «όχι» με 3%. Και μιλάμε για μία επιλογή που συγκέντρωσε 61,3%. Όλες δηλαδή οι δημοσκοπήσεις έπεσαν από 19-25% έξω!

Μπορεί κανείς να επικαλεστεί το ένστικτό του, τους γνωστούς του, την ουρά στο ΑΤΜ, τους περαστικούς στο δρόμο, πάντως όχι τις δημοσκοπήσεις. Αυτή τη στιγμή, το «χρήσιμο εργαλείο» της επιστήμης, στην Ελλάδα είναι εντελώς άχρηστο. Το κατέστησαν άκυρο οι ίδιο οι πολίτες, θεωρώντας τις εταιρείες δημοσκοπήσεων τμήμα της τηλεοπτικής προπαγάνδας. Κι αν από τη μία οι ίδιοι οι δημοσκόποι «πειράζουν» τα ερωτήματα για να βγάλουν αυτό που τους παρήγγειλαν τα κανάλια – εντολείς τους, από την άλλη ο κόσμος «πειράζει» τα αποτελέσματα, απαντώντας ό,τι του κατέβει.

Όταν τραβάνε δύο τον ίδιο αριθμό, ο καθένας προς τη δική του πλευρά, αυτό που προκύπτει είναι ένα τέρας. Τέρας δημοσκοπικό. Αυτό που είδαμε την περασμένη εβδομάδα. Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων ξεκίνησαν τη διελκυστίνδα. Οι πολίτες απάντησαν πιάνοντας την άλλη πλευρά του σκοινιού.

Είναι μία μάχη κι αυτή. Ένα σαμποτάζ των πολιτών απέναντι στην προπαγάνδα των καναλιών. Κι όσο διαρκεί αυτή, καμία επίκληση των δημοσκοπήσεων δεν μπορεί να προκαλέσει τίποτα άλλο, παρά ένα μειδίαμα.

Νίκος Μωραΐτης

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ