Τα μεγάλο προσφυγικό κύμα από την Συρία, οι εικόνες νεκρών παιδιών, οι εξαθλιωμένες οικογένειες που διανύουν χιλιόμετρα για να βρουν ασφαλές καταφύγιο υποτίθεται ότι ευαισθητοποίησαν την ευρωπαϊκή ηγεσία, η οποία αποφάσισε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο της Ελλάδας και των χωρών υποδοχής, αλλά όλης της Ευρώπης.

Και αφού ακούσαμε μεγαλόστομες δηλώσεις, είδαμε την καγκελάριο να βγάζει σέλφι με πρόσφυγες, αρχίσαμε να προσγειωνόμαστε στην σκληρή πραγματικότητα. Μετά τις κάποιες χιλιάδες προσφύγων απο τη Συρία που έφτασαν στη Δύση, το τροπάρι ξανάλλαξε. Οι πρόσφυγες είναι ευπρόσδεκτοι, αλλά καλύτερο θα ήταν να μείνουν στην Ελλάδα ή ακόμα καλύτερα στην Τουρκία ή ακόμα καλύτερα εκεί όπου μένεται ο πόλεμος. Και έτσι άρχισε ένα άθλιο παζάρι, όχι στην Ανατολή, αλλά στο κέντρο της Ευρώπης.

Έτσι κλήθηκε ο Ερντογάν ο οποίος ότι ζήτησε το πήρε για να κρατήσει τους πρόσφυγες μακριά από τα ευρωπαϊκά σαλόνια. Και επίσπευση των ενταξιακών διαδικασιών και ρευστό. Τι κι αν είναι αυτός του οποίου η χώρα κατέχει με τη βία έδαφος χώρας μέλους. Τι κι αν είναι αυτός που με πρόσχημα τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού κράτους έχει ξεκινήσει ανηλεή πόλεμο κατά των Κούρδων. Είναι ο επικεφαλής της χώρας όπου σκοτώνονται από βόμβες μέρα- μεσημέρι πολιτικοί του αντίπαλοι. Είναι ο αυτός που αθέτησε όλες τις υποσχέσεις, επί τόσα χρόνια, για περιορισμό της δράσης των εμπόρων ελπίδας των προσφύγων, που τους παίρνουν υπέρογκα ποσά για να τους αφήσουν να θαλασσοπνίγονται. Όλ’ αυτά για την ευρωπαϊκή ηγεσία είναι λεπτομέρειες. Σημασία έχει «να κλείσει η δουλειά».

Την ίδια ώρα είδε το φως της δημοσιότητας πληροφορία που λέει ότι η Γερμανία δέχεται να χαλαρώσει τους όρους του μνημονίου, αρκεί να κρατήσουμε τους πρόσφυγες εδώ. Δεν μπορεί να χαλαρώσει το μνημόνιο γιατί καταστρέφονται άνθρωποι, γιατί αφανίζονται ολόκληρες κοινωνικές ομάδες ή γιατί οδηγούνται στην εξαθλίωση οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι. Μπορεί να χαλαρώσει μόνο αν παραμείνουν εδώ οι πρόσφυγες για να υποφέρουν κι αυτοί , να συνεχίσουν να ζουν σε ένα διαρκές αδιέξοδο, ανεπιθύμητοι παντού.

Πρόκεται για κινήσεις που δείχνουν ότι υπάρχει απόλυτη συνέχεια και συνέπεια στην ευρωπαϊκή πολιτική των τελευταίων ετών. Η πολιτική που δεν λύνει κανένα πρόβλημα και είναι με ανθρωπιστικούς όρους το ίδιο άθλια, το ίδιο κυνική και το ίδιο αδίστακτη.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ