Το “Ποτάμι” ηττήθηκε στις εκλογές. Και για ένα κόμμα που βρίσκεται στο 6% και χάνει το 30% της εκλογικής του δύναμης αυτή η ήττα είναι βαριά. Υποτίθεται ότι το κόμμα, δηλαδή ο Σταύρος, έκανε την αυτοκριτική του, το πήρε πάνω του και συνέχισε τον αγώνα τον καλό για τη σωτηρία της πατρίδας.

Τα πρώτα δείγματα, μετά απ’ αυτή την ήττα, δεν δείχνουν όμως καμία συντριβή ή έστω συναίσθηση του εκλογικού αποτελέσματος. Στην ομιλία του για τις προγραμματικές δηλώσεις ο Σταύρος Θεοδωράκης ξεκίνησε λέγοντας: «Δε θα μιλήσω σαν εκπρόσωπος ενός κινήματος του 4%, αλλά σα να είμαι ο νικητής των εκλογών». Αν έχεις έστω λίγη συναίσθηση αυτού που σου συνέβη, δεν ξεκινάς έτσι την ομιλία σου. Δείχνει αμετροέπεια, κάτι όχι και τόσο σπάνιο στις παραποτάμιες δραστηριότητες.

Την προηγούμενη μέρα τα social media πήραν φωτιά από έναν άρθρο της – πρώην πλέον- βουλευτή του κόμματος Χριστίνας Ταχιάου, που εξηγούσε πώς δεν ζεις πλουσιοπάροχα ως βουλευτής με 6.000 ευρώ το μήνα (συν επιδότηση ενοικίου, συν πληρωμένα τηλέφων, συν αυτοκίνητο). Για να δείξει μάλιστα πόσο παράλληλο είναι το σύμπαν μέσα στο οποίο σκέπεται διεκτραγωδεί τις “δυσκολίες” της επτάμηνης εμπειρίες της λέγοντας ότι δεν κατάφερε να πάει γυμναστήριο, παρά μόνο δύο φορές και πως αγόραζε καινούργια ρούχα γιατί δεν προλάβαινε το Σαββατοκύριακο να βάλει πλυντήριο και να σιδερώσει. Αν έχεις στοιχειωδώς συναίσθηση σε ποιον κόσμο, με ποια προβλήματα και με ποια αδιέξοδα απευθύνεσαι δεν τολμάς να αναφερθείς σε τέτοια “προβλήματα”

Είχε προηγηθεί στην προεκλογική περίοδο η περίφημη ατάκη της Αντιγόνης Λυμπεράκη ότι “οι φτωχοί κάνουν λάθος επιλογές όταν ψηφίζουν” Προφανώς ήταν μέρος μιας ευρύτερης συλλογιστικής, αλλά είναι ένα ακόμα δείγμα του μικρόκοσμου μέσα στον οποίο σκέπτονται και λειτουργούν οι πολιτευτές του “Ποταμιού”. Όπως και η άλλη απίστευτη ατάκα του Σταύρου όταν ένας νέος τον ρώτησε σε τηλεοπτική συνέντευξη για τον βασικό μισθό και ο πρόεδρος του είπε: “Αν σου δώσω αύξηση θα πας και θα πάρεις τρόφιμα και βενζίνη που είναι εισαγόμενα”. Σύμφωνα δηλαδή με το όραμα του Σταύρου ένας νέος άνθρωπος μπορεί να πάρει τα πάνω του μόνο αν τα τρόφιμα παράγονται εξ ολοκλήρου στο εσωτερικό και αρχίσουν να δουλεύουν στο φουλ οι ελληνικές πετρελαιοπηγές.

Είναι φορές που σε κάνουν να πιστεύεις ότι αντιλαμβάνονται τη ζωή σαν ένα τεράστιο TEDx όπου ο καθένας λέει την εμπειρία του, καταθέτει την καινοτομία του και στο τέλος κερδίζουν οι άριστοι και κυρίως ο Σταύρος. Είναι προφανές ότι ως πολιτικό αφήγημα είναι πιο αδύναμο και από το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας, όπου στη θέση του κακού λύκου είναι «ο κακός μας εαυτός».

Το «Ποτάμι» και τα ηγετικά του μέλη έχουν δικαίωμα να αποφασίσουν ότι θέλουν σε σχέση με τη συνέχεια του κόμματος. Απλώς θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται ότι η αφ’ υψηλού κριτική, ο ελιτισμός και η στρεβλή αίσθηση της κοινωνικής πραγματικότητας μπορεί να κάνουν το τωρινό 4% να φαντάζει σύντομα σαν όνειρο θερινής νυκτός.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ