Η πολιτική δεν είναι εύκολη δουλειά. Είναι ακόμα δυσκολότερη όταν εσύ καλείσαι να πάρεις τις αποφάσεις και εσύ είσαι αυτός που θα απολογηθεί για τις παραλείψεις και τις αστοχίες όχι μόνο τις δικές σου, αλλά και των υφισταμένων σου. Επίσης, οι δηλώσεις σου αποκτούν άλλο βάρος. Κάθε λέξη ζυγίζει απείρως περισσότερο και αυτό το βάρος ή το σηκώνεις ή λυγίζεις κάτω απ’ αυτό.

Ένας άνθρωπος που μπήκε στην πολιτική με βαρύ βιογραφικό ήταν η Τασία Χριστοδουλοπούλου, με μεγάλη διαδρομή στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων απέναντι σε κάθε είδους διακρίσεις. Η τοποθέτηση της στη θέση της υπουργού για θέματα μετανάστευσης, αν μη τι άλλο, παρείχε τη βεβαιότητα ότι δεν αναλαμβάνει κάποιος άσχετος.

Πολύ γρήγορα όμως άρχισε αυτή η εικόνα να υπονομεύεται. Για την ακρίβεια, να αυτοϋπονομεύεται, μέσω κάποιων δηλώσεων, που ήταν στην καλύτερη περίπτωση ατυχείς.

Η δήλωση ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες “κάθονται στις πλατείες και λιάζονται” ήταν υπόδειγμα δήλωσης που προσπαθεί να απαντήσει στο κλίμα τρόμου που ενδεχομένως θέλουν να επιβάλλουν κάποια ΜΜΕ, αλλά καταφέρνει να κάνει ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που επιδιώκει. Να κάνει είδηση την ίδια τη δήλωση και όχι να αναδείξει αυτό που καταγγέλει. Παράλληλα λειτουργεί και απαξιωτικά απέναντι στο δράμα των ανθρώπων αυτών, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Η σημερινή εικόνα της πλατείας Βικτωρίας με τους χιλιάδες μετανάστες να μην ξέρουν αν θα έχουν ένα πιάτο φαΐ επιβεβαιώνουν την κραυγαλέα αστοχία της δήλωσης.

Ακολούθησε η απάντηση στην ερώτηση “που πάνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες όταν φτάνουν στην Αθήνα”, που ήταν επίσης υπόδειγμα “μη απάντησης”: “Ξέρω γω. Εξαφανίζονται”.

Για να ολοκληρωθεί το μπαράζ των ατυχών δηλώσεων με τον πρόσφατο αφορισμό: “Τα νησιά μας πλούτισαν από τους πρόσφυγες”. Για έναν μικρότερο σε ηλικία θα λέγαμε ότι είναι άπειρος και αφελής, για έναν που δεν παρακολουθεί ειδήσεις θα λέγαμε ότι “δεν έχει εικόνα”, αλλά για την μέχρι πρότινος υπουργό το μόνο που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ότι έχει χάσει κάθε αίσθηση του τι αντίκτυπο έχουν οι δηλώσεις της και πώς βαραίνουν στα αυτιά των πολιτών. Υπάρχουν άνθρωποι στα νησιά που προσπάθησαν να εκμεταλευτούν τους πρόσφυγες, αλλά όταν είσαι πολιτικός πρέπει τουλάχιστον να υποψιάζεσαι πώς θα ακούγεται αυτή η αφελής γενίκευση στα αυτιά ενός κατοίκου των νησιών.

Είναι άλλο το “ψύχραιμος και μακριά από κραυγές”, άλλο το “cool στα όρια του κυνισμού». Δέκα μέρες πριν απο τις εκλογές ποιός στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι έχουν έστω το ελάχιστον θετικό αντίκτυπο τέτοιου είδους δηλώσεις από την μέχρι πρότινος αρμόδια υπουργό.

Η πολιτική- ιδίως σε τέτοια καυτά ζητήματα- θέλει γρήγορες και αποτελεσματικές αποφάσεις, ευελιξία, συναίσθηση του βάρους μίας δήλωσης και κυρίως φαντασία. Η φαν- Τασία στην εξουσία απλώς αυτή τη φορά ήταν κενό γράμμα.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ