Είναι η εποχή που θεωρείς ότι όλα τα έχεις ακούσει, τα πιο παράδοξα, τα πιο προκλητικά, τα πλέον αδιανόητα. Μέχρι να ξυπνήσεις ένα πρωί και να ρίξεις μια ματιά στις ειδήσεις.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, μπορεί κατά καιρούς να έχει δώσει δείγματα ακραίων πολιτικών τοποθετήσεων. Άλλωστε, το Λικούντ, το κόμμα του, πατάει με αποφασιστικότητα στην ακροδεξιά πτέρυγα του πολιτικού συστήματος της χώρας. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε κάθε φραγμό, κάθε ηθικό ενδοιασμό και θεωρώντας ότι πολεμά τους παλαιστίνιους έδωσε ισχυρό άλλοθι στον Χίτλερ για το Ολοκαύτωμα. Είπε ότι ο ηγέτης των ναζί δεν είχε σκοπό να σκοτώσει τους Εβραίους, αλλά μετά από μία συνάντηση τους με μουσουλμάνο μουφτή που του είπε “Κάψτε τους” άλλαξε γνώμη και προχώρησε στην εξόντωση.

Δεν ξέρει κάποιος τι να πρωτοθαυμάσει. Την ανιστόρητη ασυναρτησία, σύμφωνα με την οποία οι ναζί δεν είχαν κεντρικές επιλογές, δεν συζήτησαν ποτέ το θέμα, δεν είχαν οργανώσει αυτή την ομαδική σφαγή, αλλά απλώς έφτασε μία μέρα που επηρεάστηκαν από έναν μουφτή; Το μίσος του για τους Παλαιστίνιους που τον κάνει να προβάλει την ανιστόρητη αυτή εκδοχή μόνο και μόνο για να πλήξει αυτούς στους οποίους έχει επιφυλάξει κατά καιρούς κτηνώδη μεταχείριση; Τη μέγιστη ύβρι για έναν πρωθυπουργό του Ισραήλ να αφήνει να εννοηθεί ότι “ο Χίτλερ δεν έφταιγε, αλλά παρασύρθηκε”, λες και μιλάμε για κανένα ανήλικο;

Αυτή η μετάλαξη, να ελαφραίνεις το ρόλο του σφαγέα των προγόνων σου, για να επιτεθείς σ’ αυτόν που θεωρείς σήμερα εχθρό, δεν είναι ανεξήγητη

Ο Νετανιάχου λειτουργεί έτσι γιατί πλέον δεν είναι το θύμα. Είναι ο δυνάστης. Αντιλαμβάνεται το θύμα μόνο ως ιστορικό υποκείμενο, το οποίο υπερασπίζεται περισσότερο από συνήθεια, παρά από συνέπεια σε κάποια αρχή. Ακόμα και η σφεντόνα ενός νεαρού Παλαιστίνιου είναι για τον ίδιο μεγαλύτερος εχθρός από το ίδιο το Άουσβιτς. Ειναι η Ύβρις που δεν είναι πλέον μια περιστασιακή συμπεριφορά, είναι πλέον η καθημερινότητά του.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ