Του Niko Ago

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, βρίσκεται, για άλλη μια φορά, όπως από την πρώτη μέρα που ορίστηκε Πρόεδρος της Βουλής, στο «μάτι του κυκλώνα». Στη Βουλή γίνεται «του Κουτρούλη ο γάμος» αλλά αυτά τα παρακολουθείτε μόνοι σας. Δικαίως ή αδίκως της γίνεται κριτική, όμως, είναι κάτι που δεν αφορά το συγκεκριμένο άρθρο. Αυτό γράφεται για τη συμπεριφορά μερίδας Μέσων απέναντί της, που όλο και λαμβάνει διαστάσεις. Και πέραν του αναμενόμενου «κύκλου». Πριν εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ, θεωρώ απαραίτητη μια μικρή εισαγωγή.

Όταν στις αρχές του ’90, μετανάστευσα στην Ελλάδα και συν τω χρόνω έμαθα και τη γλώσσα, μου φαινόταν αδιανόητο η χυδαιότητα με την οποία μια εφημερίδα, κυκλοφορούσε στο εξώφυλλό της και την έβλεπα στα περίπτερα. Μιλάω φυσικά για την Αυριανή. Το σοκ ήταν μεγαλύτερο για μένα, ίσως και λόγω του γεγονότος ότι μέχρι τα 22 μου, ζούσα σε ένα κράτος με τρεις όλες κι όλες εφημερίδες, ελεγχόμενες πλήρως από το καθεστώς, και ούτε κατά διάνοια δεν μπορούσα να φανταστώ ότι εφημερίδα, μπορεί να φτάσει στο σημείο που έφτανε τότε η Αυριανή. Μου πήρε καιρό να το «καταπιώ». Μέχρι να εμπεδώσω για τα καλά, τι εκπροσωπούσε, ποιος την έβγαζε, που απευθυνόταν και πώς εννοούσε τη δημοσιογραφία ή την ελευθερία του Τύπου.

Τα χρόνια πέρασαν. Η Αυριανή κάποια στιγμή έπαψε να κυκλοφορεί αλλά ο «αυριανισμός» γιγαντώθηκε πια στην Ελλάδα και στον ελληνικό Τύπο. Το brand name της χυδαιότητας στον ελληνικό Τύπο όμως – όσο κι αν την αντιγράφουν, πολλές φορές, απολύτως επιτυχώς, είναι η αλήθεια- το έχει κατοχυρώσει μια φυλλάδα που βγάζει ο ίδιος άνθρωπος που έβγαζε και την Αυριανή. Η «Κόντρα» λοιπόν, η φυλλάδα που μπήκε στα «παπούτσια» της Αυριανής, έβαλε στο μάτι την Ζωή Κωνσταντοπούλου. Και «σκυλεύει» πια όπως μόνο μια Αυριανή ξέρει και μόνο όπως ο αυριανισμός έχει κατορθώσει να κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Το τι γράφει, δεν είναι ανάγκη να το μεταφέρουμε εδώ. Υπάρχει κι ο αυτοσεβασμός, μαζί με το σεβασμό των αναγνωστών. Αλλά δυστυχώς, σε αυτό το άθλιο έργο της, δεν είναι μόνη. Διότι, αν οι πάντες γνωρίζουν τι «γάλα» βγάζει η «στάνη» της Αυριανής, λίγοι περίμεναν να συμπορεύονται και site που κινούνται στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, και που από τότε που η Κωνσταντοπούλου διαφοροποιήθηκε από τη γραμμή του κόμματος, «δανείστηκαν» τη μέθοδο του αυριανιμού και άρχισαν τα κτυπήματα «κάτω από τη μέση». Ασχολούνται με την ιδιωτική της ζωή, προσθέτοντας λάσπη, ψέματα και ….τερατουργήματα, πιστεύοντας ότι έτσι θα την κάμψουν. Μπορεί και να τα καταφέρουν αλλά δημοσιογραφία, δεν κάνουν.

Όπως ειπώθηκε εξαρχής, η κριτική στη Κωνσταντοπούλου, απολύτως δίκαιη ή άδικη μερικές φορές, όπως κρίνει κανείς, δεν ήταν ζητούμενο για αυτό το άρθρο. Είναι υποχρέωση του Τύπου να ασκεί κριτική στους πολιτικούς. Αυτό είναι στην τελική ο ρόλος του. Δεν είμαι, όμως, ρόλος του Τύπου, αν θέλει φυσικά να λέγεται Τύπος και να προσδοκά σεβασμό από τον αναγνώστη, ο αυριανισμός. Προερχόμενος δε από τα αριστερά, γίνεται απόλυτη χυδαιότητα και προσβάλλει βάναυσα τις αξίες και τις αρχές της ίδιας της Αριστεράς.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ