Θόδωρος Αγγελόπουλος – έφυγε σαν σήμερα. Δύσκολο να είσαι τόσο διαφορετικός. Πρέπει να έχει πολλή μοναξιά.

του Νίκου Μωραΐτη

Συμπληρώνονται σήμερα τέσσερα χρόνια από το θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Έφυγε το 2012, με τον μόνο εφικτό για εκείνον τρόπο: πάνω στο γύρισμα.

Ο μεγαλύτερος Έλληνας ποιητής της εικόνας που υπήρξε ποτέ.

Αντικείμενο θαυμασμού παγκοσμίως από αυτούς που ξέρουν. Αντικείμενο χλεύης στην Ελλάδα από εκείνους που δεν κατάλαβαν ποτέ τίποτα.

Προφητικός, όπως όλοι οι μεγάλοι:

Εμμονικός, όπως όλοι οι μεγάλοι.

Πολλοί αναρωτιούνταν γιατί επιμένει τόσο με τον Εμφύλιο. «21ο αιώνα έχουμε, εκείνος κολλημένος εκεί». Τελικά, αποδείχτηκε με την κρίση, την Αριστερά, το Δημοψήφισμα, ότι αυτή η χώρα παραμένει βαθιά χωρισμένη στα δύο. Το 2015 ήταν η χρονιά που επιβεβαίωσε το διχασμό.

Μεγάλος, όσο και οι σεκάνς του.

Δεν έχω δει σκηνή που να περιγράφει καλύτερα τη μελαγχολία της μετασοβιετικής εποχής:

Δεν έχω δει σκηνή που να πραγματεύεται καλύτερα την αμηχανία του ανθρώπου μπροστά στην πτώση των συνόρων:

Δεν έχω δει σκηνή που να συμβολίζει καλύτερα τη μετανάστευση, τον αποχωρισμό:

Δεν έχω δει σκηνή που να ενσωματώνει καλύτερα τον Εμφύλιο:

Οι ταινίες του Αγγελόπουλου, η ζωντανή Ιστορία της Ελλάδας, από έναν Έλληνα που υπερέβη τον αντιληπτικό μέσο όρο των ομοεθνών του. Δύσκολο να είσαι τόσο διαφορετικός. Πρέπει να έχει πολλή μοναξιά.

 

 

 

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ