Πλέον ένα από τα βασικότερα καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά των μεγάλων αστικών πόλεων αποτελεί το γκράφιτι, δηλαδή η αναγραφή κειμένου ή η ζωγραφική σε επιφάνειες που βρίσκονται σε δημόσιους χώρους.

Έτσι, στα στενά της και η Αθήνα δεν θα μπορούσε να μην κρύβει εκατοντάδες από αυτά, που πλέον έχουν γίνει μέρος του αστικού τοπίου. Μάλιστα, τα γκράφιτι της Αθήνας έχουν απασχολήσει και τα διεθνή μέσα που δεν δίστασαν παλαιότερα να την χαρακτηρίσουν «πόλη των γκράφιτι».

Στους τοίχους της Αθήνας το γκράφιτι εμφανίζεται πιο έντονα μετά την δεκαετία του ΄80. Σε κάθε εποχή, όμως, τα μηνύματα που ήθελαν να περαστούν μέσω των γκράφιτι διέφεραν. Με το πέρασμα του χρόνου φαίνεται ότι τα γκράφιτι «πολιτικοποιούνται» περισσότερο σε μία προσπάθεια να εκφράσουν οι καλλιτέχνες την άποψη τους και τις ευαισθησίες τους στους τοίχους της πόλης.

Ο Δήμος Αθήνας πριν μόλις μερικούς μήνες πήρε θέση πάνω σε αυτό το ζήτημα ξεκινώντας τον «καθαρισμό» των τοίχων. Ενώ λίγο αργότερα, ακολούθησε το μεγάλο μαύρο γκράφιτι στο Πολυτεχνείο, όπου πολλοί προβληματίστηκαν για το αν τελικά το γκράφιτι είναι τρόπος έκφρασης ή βανδαλισμός. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η προσπάθεια του δήμου Αθηναίων δεν απέδωσε, καθώς πήρε διάσταση «βεντέτας» ανάμεσα στους καλλιτέχνες και τον Δήμο, με νικητή τον πρώτο.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ελληνική νομοθεσία ως αναφορά το γκράφιτι χωρίς άδεια προβλέπει ποινή φυλάκισης που μπορεί να φτάσει μέχρι τα 2 χρόνια.

Αναμφισβήτητα, ωστόσο, πρόκειται για μία μορφή τέχνης που είτε «νόμιμη» είτε «παράνομη», καθώς αυτές οι λέξεις είναι δύσκολο να προσδιορίσουν την τέχνη, έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, συμπληρώνοντας στον στίχο «Ο δρόμος είχε την δική του ιστορία», ότι και ο τοίχος πλέον έχει την δική του.

DSC_0415

DSC_0350 DSC_0353 DSC_0358 DSC_0363 DSC_0402 DSC_0404 DSC_0409DSC_0371DSC_0373

DSC_0388 DSC_0392DSC_0413

Νάντια Ρούμπου

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ