Την ώρα που μικρά παιδιά συνεχίζουν να αποτελούν τα μεγάλα θύματα του πολέμου, να χάνουν τις ζωές τους ή να ξεριζώνονται από τα σπίτια τους και τις οικογένειές τους, για να σωθούν, διεθνή μέσα ενημέρωσης μιλούν για αστυνομικούς σε κέντρα φιλοξενίας, που φέρθηκαν με συμπάθεια, χαρίζοντάς τους ένα χαμόγελο.

Ο Πατρινός Μάριος Κουτσούκος, φοιτητής στο μαθηματικό της Πάτρας μέχρι το 2009, δηλώνει ότι δεν μετάνιωσε ποτέ την απόφασή του να ακολουθήσει το επάγγελμα του αστυνομικού.

Μέχρι πριν λίγο καιρό υπηρετούσε στην Σάμο, στο κέντρο υποδοχής μεταναστών. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον ανθρώπινο πόνο και αποφάσισε να βοηθήσει με όποιον τρόπο μπορούσε.

Ακόμη και σήμερα που υπηρετεί στο αστυνομικό τμήμα Μεγάρων, νέοι από τη Συρία που έφυγαν από τη Δαμασκό κυνηγημένοι αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στη Γερμανία διατηρούν επαφή έστω και μέσω facebook με τον νεαρό αστυνομικό που γνώρισαν στην Σάμο και τον φώναζαν με το μικρό του όνομα.

Μιλώντας στο thebest.gr εξηγεί την ιστορία της μικρής Μπέλα, ενός μικρού κοριτσιού την οποία ήθελε να βοηθήσει: «Προσπάθησα να κάνω ενέργειες ώστε να γίνω ανάδοχος γονέας δηλαδή να δίνω κάποιο ποσό και να έρχομαι σε επικοινωνία με την μικρή ώστε να μαθαίνω το πώς μεγαλώνει! Αλλά δεν είχε καθόλου χαρτιά, ήταν αγνώστου διαμονής και δεν ήταν εφικτό», λέει ο Μάριος Κουτσούκος.

Για την εμπειρία της Σάμου και την επαφή με τους μετανάστες δήλωσε: «Τα καλυτερα! 6 μήνες εκεί είδα τα πράγματα όπως έχουν και όχι όπως τα παρουσιάζουν! Είχα πολλές καλές εμπειρίες στην Σάμο! Μέχρι και δώρα έχω από τους μετανάστες! Θυμάμαι ότι ενώ τους δίναμε τα τιμαλφή τους να φύγουν να πάνε με το βανάκι της ΕΛ.ΑΣ. στο λιμάνι για Πειραιά καθόντουσαν και μου φώναζαν «Mario one photo please» και βγάζαμε σέλφι. Φώναζαν οι άλλοι άντε τελείωνε θα χάσουμε το πλοίο!».

%ce%b1%cf%83%cf%84 %ce%b1%cf%83%cf%841


loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ